Τέλος πορείας για τη "Νέα Πορεία"

• Έφτασε το τεύχος 626. Ωστόσο μετά τον θάνατο του Τηλέμαχου Αλαβέρα, τον Ιούνιο του 2007, η "Νέα Πορεία", με πενηντατριάχρονη πορεία στα ελληνικά γράμματα, γράφει τους τίτλους του τέλους. Όπως εξηγεί η Ρούλα Αλαβέρα στο προλογικό της σημείωμα, "οι όποιες αναδιπλώσεις για προσαργμογή στις συνθήκες και τις απαιτήσεις δεν ειναι δυνατόν να γίνουν, όταν τα ανθρώπινα επιτεύγματα κάνουν τον κύκλο μαζί μ' αυτούς που τα δημιούργησαν. Με τον Τηλέμαχο, ο οποίος γνώριζε το πού πήγαιναν τα πράγματα, το είχαμε συζητήσει και η επιθυμία του ήταν το περιοδικό να συνεχιστεί, παίρνοντας αναγκαστικά και οπωσδήποτε τη μορφή που η νέα συνθήκη θα απαιτούσε... Η 'Νέα Πορεία' ανήκει στον Τηλέμαχο Αλαβέρα απαρχής μέχρι του τέλους. Με αυτή τη σκέψη παραβιάζω την επιθυμία του".

• Το τελευταίο αυτό τεύχος είχε ξεκινήσει να φτιάχνεται από τον ίδιο. Εκτός από το σημείωμα της Ρούλας Αλαβέρα, υπάρχει το διήγημα του Τηλέμαχου Αλαβέρα «Μπέκετ εξ αποστάσεως», ποιήματα των Αναστάση Βιστωνίτη, Ιωσήφ Βεντούρα, Νίκου Παρασκευόπουλου, Θεοδόση Μήλιου, Δημήτρη Αλεξίου και Φωτεινής Κονταργύρη, κείμενα των Αλέξη Ζήρα, Αικατερίνης Γεωργουδάκη, Σύλβιας Καλούντα, Π. Θ. Μαυρίδη, Μάκη Τρικούκη, Γκαμπριέλ Ρουά, Π. Σιδηρά - Λύτρα, Grace Ogot, Μ.Γ. Μερακλή, Γιώργου Βέη, Άγι Βοτανιάτη και Χαράλαμπου Μπακιρτζή, καθώς και μεταφράσεις των Φοίβου Πιομπίνου και Αθανάσιου Β. Νταουσάνη.

• Η "Νέα Πορεία" άρχισε να εκδίδεται τον Μάρτιο του 1955 και ο Τηλέμαχος Αλαβέρας, στον οποίο είχε ανατεθεί η όλη επιμέλεια του περιοδικού την εποχή εκείνη, εκπροσωπούσε τη σύγκλιση ανάμεσα στους παλαιότερους και τους νεότερους, στους νεότροπους, που ήσαν οι λεγόμενοι της σχολής Θεσσαλονίκης, τους παραδοσιακούς, αλλά και τους πολύ νεότερους. Σιγά-σιγά απέβαλε με τρόπο τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει, έστω ατμοσφαιρικά, σε παλαιότερες κλίσεις του τότε εκδότη Χρήστου Ντάλια, τις ξεπέρασε γρήγορα και πήρε πλέον τον πανελλήνιο χαρακτήρα της, δημιουργώντας. Για την έκδοση του αποχαιρετιστήριου τεύχους συνέβαλε ο "Ιανός". [Η ΑΥΓΗ: 28/05/2009]
  

«Book press», η νέα δωρεάν εφημερίδα για το βιβλίο και τους φίλους του

• Ένα νέο free press, με τίτλο Book Press και αντικείμενο, όπως φανερώνει και ο τίτλος του, το βιβλίο θα κυκλοφορήσει από τις 22 Ιουνίου. Θα απευθύνεται σε ένα ευρύτερο, ανήσυχο κοινό, που αναζητά νέους τρόπους επικοινωνίας και δημιουργίας, και το οποίο δεν καλύπτεται ή δεν εκφράζεται από τα στενά «βιβλιοφιλικά» έντυπα.

• Αν και σχεδιάστηκε και θα γράφεται από επαγγελματίες του χώρου του βιβλίου (συγγραφείς κατά κύριο λόγο, αλλά και δημοσιογράφους), βασική στόχευση –όπως αναφέρει η ομάδα που το δημιούργησε- είναι η κινητοποίηση μιας κοινότητας ανθρώπων, αναδεικνύοντας την παιγνιώδη φύση του βιβλίου και της ανάγνωσης.

• Βασικοί συντελεστές της έκδοσης είναι οι: Κώστας Κατσουλάρης (συγγραφέας, δημοσιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας και μεταφραστής), Σώτη Τριανταφύλλου (συγγραφέας), Σπύρος Πολυκανδριώτης (σχεδιασμός και ανάπτυξη εντύπων) και Σωτήρης Βανδώρος (διδάκτορας Πολιτικής Θεωρίας και δημοσιογράφος).

• Η Book Prees θα τυπώνεται σε 40.000 φύλλα. Θα διανέμεται δωρεάν την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα στα βιβλιοπωλεία και τα πολυκαταστήματα που πωλούν βιβλία στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Επίσης, θα διανέμεται στο μετρό, σε επιλεγμένα καφέ, θέατρα, κινηματογράφους, χώρους σημαντικών πολιτιστικών γεγονότων ή δράσεων (Φεστιβάλ Αθηνών, Μπιενάλε, Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, κ.ά). Η διανομή θα συνεχίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια του μήνα, με σκοπό το έντυπο να είναι διαρκώς παρόν στα σημαντικότερα σημεία.

• Μέσα στο 2009 θα κυκλοφορήσουν τέσσερα τεύχη. Από τις 2 Νοεμβρίου θα ξεκινήσει η τακτική παρουσία μας την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα που θα περιλαμβάνει έντεκα τεύχη ανά έτος (δεν θα βγαίνει τεύχος τον Αύγουστο). Ταυτόχρονα με την πρώτη έκδοση, στα τέλη Ιουνίου, θα υπάρχει ενεργοποιημένο και το site στη διεύθυνση bookpress.gr.

Νικολό Αμανίτι: «Σιχαίνομαι να παρηγορώ τους ανθρώπους»

• Ο ΙΤΑΛΟΣ ΜΠΕΣΤΣΕΛΕΡΙΣΤΑΣ ΝΙΚΟΛΟ ΑΜΑΝΙΤΙ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΑ «ΝΕΑ» ΓΙΑ ΤΗ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ

O Νικολό Αμανίτι είναι ο συγγραφέας που προκαλεί τις γυναίκες να κάνουν ιλιγγιώδη άλματα για να ξεπεράσουν τη σκληρή του μυθιστορηματική γλώσσα. Είναι επίσης ο νεώτερος σε ηλικία συγγραφέας που με το τρίτο του μυθιστόρημα «Δεν φοβάμαι» διακρίθηκε στην Ιταλία με το έγκυρο βραβείο Βιαρέτζιο- Ρεπάτσι.

Είναι Ιταλός, ετών 43 και μεγάλωσε στα «Χρόνια της Σφαίρας», όπως αποκαλούν οι Ιταλοί τα χρόνια της τρομοκρατίας, της βίας και της πολιτικής απόγνωσης των 70s. «Σιχαίνομαι να παρηγορώ τους ανθρώπους και να τους καλοπιάνω με τις ιστορίες μου. Σκοπός μου είναι να ανοίγω τα μάτια του κόσμου. Και στους αναγνώστες των βιβλίων μου προσπαθώ να τους δείξω τις ρωγμές μιας πραγματικότητας που δεν μπορούν να αντιληφθούν», λέει στα «ΝΕΑ» ο συγγραφέας των επιτυχημένων πωλήσεων, τον οποίο η κριτική χαρακτηρίζει ταλέντο της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας .

Ο Αμανίτι είναι μοντέρνος. Το δείχνουν το ύφος της σκληρής γλώσσας, η ένταση και η βία στις αφηγήσεις του, τα αγόρια των οποίων το τέλος της αθωότητας το προκαλεί ο πατέρας στην εφηβεία. «Δεν πιστεύω ότι η κοινωνία στην οποία ζούμε σήμερα είναι πιο βίαιη. Πριν από 100 χρόνια υπήρχε σκλαβιά, οι αντιλήψεις της κοινωνίας περί ηθικής ήταν περιορισμένες... Αυτό που βλέπουμε στις μέρες μας είναι να συγκρούονται οι ανάγκες του καθένα σε καθημερινό επίπεδο και να προκαλούν το φαινόμενο της μητροπολιτικής βίας, που όμως είναι μικρής κλίμακας».

• Τι γίνεται όμως όταν οι άνθρωποι στις σύγχρονες ευρωπαϊκές μητροπόλεις έχουν να αντιμετωπίσουν τις φοβίες τους για τους ξένους και τις εκφράζουν για παράδειγμα στους οικονομικούς μετανάστες;

«Είναι αλήθεια ότι υπάρχει βίαιη αντιμετώπιση. Ένας πληθυσμός είναι σαν τον ανθρώπινο οργανισμό που αναπτύσσει άμυνες για να απωθήσει οποιοδήποτε ξένο σώμα προσπαθεί να εισχωρήσει. Ακόμα και σε μία μεταμόσχευση καρδιάς, το σώμα αντιδρά. Τότε του δίνεις φάρμακα για να το πείσεις να δεχτεί αυτήν την προσφορά ζωής. Αυτό εννοώ και για τους μετανάστες. Είναι σαν μία καινούργια καρδιά για την Ευρώπη».

Με το τελευταίο του βιβλίο «Με τις ευλογίες του Θεού» ο Νικολό Αμανίτι συμπλήρωσε το βιογραφικό του με άλλο ένα λογοτεχνικό βραβείο, το Στρέγκα 2007. Και μέσα από την ιστορία ενός πατέρα με τον γιο του και άλλων δύο παράξενων χαρακτήρων που προσπαθούν να κλέψουν μια τράπεζα για να αλλάξει η ζωή τους, αλλά κι έναν πολυσέλιδο βιασμό, ο συγγραφέας δηλώνει ότι τον ενδιαφέρει να διηγηθεί κάτι συγκεκριμένο. «Υπάρχουν στην κοινωνία κάποια τμήματα ξεχασμένα από τους πολιτικούς και τα συνδικάτα. Γι΄ αυτό και αρχίζουν να πιστεύουν σε λανθασμένα ιδανικά. Πιστεύω ότι ακόμα κι έξυπνοι άνθρωποι καταφεύγουν στις απόψεις της Άκρας Δεξιάς.

Ένας διανοούμενος του σήμερα λοιπόν έχει ευθύνη όχι να συλλαμβάνει τα πράγματα αλλά να τα φιλτράρει».

Η φήμη συνάντησε τον Νικολό Αμανίτι σε νεαρή ηλικία.

Και του ζήτησε να βγει προς τα έξω, να ταξιδέψει πολλές φορές για χάρη της προβολής των βιβλίων του.

«Στην αρχή νόμιζα ότι ως συγγραφέας θα έμενα κλεισμένος σπίτι μου για να γράφω.

Όμως η προβολή των βιβλίων ήταν πολύ σημαντική και μέσα από αυτήν γνώρισα πολύ κόσμο. Όσο μεγαλώνω, προτιμώ να μην ταξιδεύω συχνά και να ανακαλύπτω τον κόσμο μέσα μου. Βρίσκω περισσότερο ενδιαφέρον στον μικρόκοσμο που υπάρχει κάτω από μία πέτρα, παρά στο πέταγμα των αετών».

Οι ήρωές του είναι κυρίως άνδρες. Το αναγνωστικό κοινό του όμως είναι κυρίως γυναίκες. «Δημιουργώ σπάνια γυναικείους χαρακτήρες. Εκτός από τη Φλόρα, την καθηγήτρια σε μια περιοχή της Τοσκάνης, στο "Θα σε πάρω να φύγουμε", την οποία αγαπώ ιδιαίτερα. Καταλαβαίνω ότι λόγω του ύφους μου οι γυναίκες αναγνώστριες πρέπει να κάνουν σάλτο μορτάλε. Όμως ακόμα κι όταν γράφω για κάτι σκληρό όσο ο βιασμός στο "Με τις ευλογίες του Θεού", το βλέμμα μου πάνω τους είναι οίκτος, όχι αδιαφορία».

ΙΝFΟ

Τα μυθιστορήματα του Νικολό Αμανίτι κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Ο συγγραφέας μίλησε χτες στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Μegaron Ρlus.

Με μια ματιά

• Γεννήθηκε το 1966 στη Ρώμη Σπούδασε Βιολογία αλλά σταμάτησε τις σπουδές κι άρχισε να γράφει Το μυθιστόρημά του «Δεν Φοβάμαι» γυρίστηκε ταινία από τον Γκαμπριέλε Σαλβατόρε το 2003 και πούλησε 800.000 αντίτυπα στην Ιταλία Το πρώτο διήγημα από τη συλλογή του «Fango» γυρίστηκε επίσης ταινία («L΄ultimo capodanno dell΄ umanita») με πρωταγωνίστρια τη Μόνικα Μπελούτσι

Της Έφης Φαλίδα. ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 27 Μαΐου 2009

Η Ρουθ Παντέλ παραιτήθηκε από την έδρα της Ποίησης

• Παραιτήθηκε προχθές το βράδυ η Ρουθ Παντέλ από την έδρα της Ποίησης του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης έπειτα από συνεχιζόμενες κατηγορίες εναντίον της, ότι υπήρξε αναμεμειγμένη σε εκστρατεία συκοφαντικής δυσφήμησης σε βάρος του Ντέρεκ Γουόλκοτ, βασικού αντιπάλου της στην κούρσα διαδοχής για την ηγεσία της έδρας.

• Προ ημερών η Παντέλ είχε εκλεγεί η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια Ποίησης, όταν ο Γουόλκοτ απέσυρε την υποψηφιότητά του επειδή ένας φάκελος με πληροφορίες σχετικά με κατηγορίες σεξουαλικής παρενόχλησης που είχαν διατυπωθεί εναντίον του στις αρχές της δεκαετίας του 1990, εστάλη ανωνύμως σε περισσότερους από 200 ακαδημαϊκούς της Οξφόρδης. Ο 78χρονος Γουόλκοτ κατηγόρησε τους επικριτές του για απόπειρα «δολοφονίας χαρακτήρα», ενώ οι υποστηρικτές του θεώρησαν ότι αυτή η ύπουλη εκστρατεία οργανώθηκε προκειμένου να χάσει κάθε πιθανότητα εκλογής του στην έδρα της Ποίησης.

• Αρχικά η Παντέλ αποστασιοποιήθηκε από αυτή την εκστρατεία αμαύρωσης και υποστήριξε ότι «δεν έχει καμία σχέση με δολοπλοκίες». Αργότερα όμως, όπως προέκυψε, είχε επικοινωνήσει με δύο τουλάχιστον δημοσιογράφους για να τους υπενθυμίσει το ζήτημα σεξουαλικής παρενόχλησης γύρω από το όνομα του Γουόλκοτ. Στη συνέχεια, μερίδα των υποστηρικτών της την κάλεσε να παραιτηθεί λέγοντας πως η διαδικασία εκλογής για τη σημαντικότερη θέση ποίησης στη χώρα είχε τεθεί υπό αμφισβήτηση. Είναι η πρώτη φορά εδώ και 300 χρόνια που κάποιος παραιτείται από τη θέση αυτή.

• ΤΟ ΒΗΜΑ, Τετάρτη 27 Μαΐου 2009

Αντόνιο Ταμπούκι: Λογοτεχνία σημαίνει αμφιβολία

• Ο Αντόνιο Ταμπούκι νιώθει οικεία στην Ελλάδα. Την επισκέπτεται συχνά και σε κάθε ευκαιρία εκφράζει την αγάπη του για τη χώρα. Γι' αυτό και η συνάντηση με τον κορυφαίο Ιταλό συγγραφέα στην Αθήνα έχει, φευγαλέα, την αίσθηση μιας συνάντησης με κάποιο μακρινό συγγενή.

Ο Αντόνιο Ταμπούκι, συχνός επισκέπτης της Ελλάδας και λάτρης της Κρήτης, λέει για το ελληνικό νησί: «Εκεί ξαναβρίσκεις τις ρίζες και ορισμένες αξίες του μεσογειακού πολιτισμού, την πίστη, την περηφάνια, την εμπιστοσύνη σε μια αβέβαιη εποχή»

Είναι ευδιάθετος και κάποιες στιγμές ζητά την άδεια να απαντήσει στις ερωτήσεις χιουμοριστικά. Συγγραφέας των βιβλίων «Είναι αργά, όλο και πιο αργά», «Ο Τριστάνο Πεθαίνει», «Ετσι ισχυρίζεται ο Περέιρα» («Αγρα») ήρθε με την ευκαιρία της έκδοσης του νέου του βιβλίου «Ο χρόνος γερνάει γρήγορα» («Αγρα», μτφ. Ανταίου Χρυσοστομίδη).

Οι εννέα ιστορίες του κατοικούνται από αινιγματικούς ήρωες, πράκτορες της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, αξιωματικούς που δέχτηκαν τις ακτινοβολίες του απεμπλουτισμένου ουρανίου στο Κόσοβο, μοναχικούς άντρες και σοφά κορίτσια. Ο Ταμπούκι, όμως, δεν πολιτικολογεί ούτε γράφει Ιστορία. Η αναμέτρησή μας με το χρόνο και τη μνήμη και οι σκοτεινές περιοχές της ανθρώπινης περιπέτειας είναι τα ισχυρότερα συστατικά του κόσμου που μας αποκαλύπτει.

• Ο τίτλος του βιβλίου είναι «Ο χρόνος γερνάει γρήγορα». Βιώνετε επώδυνα το χρόνο που περνά;

«Δεν ξέρω αν είναι ο χρόνος που περνάει μέσα από εμάς ή αν εμείς περνάμε μέσα από το χρόνο. Δεν ξέρω αν είμαι κάποιος επιβάτης τρένου που τρέχει ή αν είμαι ακίνητος και βλέπω το τρένο να περνά.

Η σχέση μου με το χρόνο είναι αρμονική. Νιώθω καλά με την ηλικία μου. Θα μ' ενδιέφερε, όμως, να ερμηνεύσω τη σημασία του χρόνου στην εποχή μας. Ο χρόνος είναι, την ίδια στιγμή, όλα και τίποτα. Κάποιος φιλόσοφος λέει ότι τα πάντα βρίσκονται μέσα στο χρόνο εκτός από τον ίδιο το χρόνο. Ο Αγιος Αυγουστίνος στις εξαιρετικές "Εξομολογήσεις" του γράφει για τον χρόνο: όταν δεν τον συλλογίζομαι, ξέρω τι είναι, αν κάποιος μου ζητήσει να τον ορίσω, δεν έχω απάντηση».

«Είμαστε η μνήμη μας»

• Η μνήμη των ηρώων σας είναι αποσπασματική. Μοιάζουν με φαντάσματα που μετεωρίζονται μεταξύ παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος. Αυτή είναι, λέτε, η εσωτερική ζωή όλων μας;

«Είμαστε η μνήμη μας. Θα ήταν τρομακτικός ένας κόσμος χωρίς μνήμη. Είμαστε ένα άθροισμα του χρόνου. Θέλω να πω: ο λόγος που βρίσκομαι σε αυτό το τραπέζι και μιλάμε είναι επειδή κοιμήθηκα σε αυτό το ξενοδοχείο. Δεν είμαστε μόνο το σήμερά μας, αλλά και το χθες μας. Η επιστήμη έχει εντοπίσει ότι στο κέντρο του εγκεφάλου που λειτουργεί η μνήμη, λειτουργεί και η φαντασία. Ετσι, τις αναμνήσεις τις επεξεργάζεται και τις μεταμορφώνει η φαντασία. Γι' αυτό συχνά έχουμε λάθος αναμνήσεις. Η μνήμη μεταμορφώνει, διαρκώς την πραγματικότητα».

• Τα διήγηματά σας μοιάζουν να συνδέονται υπόγεια με την αγριότητα, τους πολέμους και τις δικτατορίες του 20ού αιώνα. Οι ήρωες κινούνται στο Βερολίνο, στη Ρουμανία, στην Πολωνία. Φέρουν, όμως, το βάρος της Ιστορίας σαν αρρώστια. Είμαστε μόνο ατελή, αυτοκαταστροφικά όντα ή ικανοί και για κάτι καλύτερο; Είστε αισιόδοξος;

«Αν μου επιτρέπετε, θα σας απαντήσω χιουμοριστικά. Πρόσφατα διάβασα σε μια εφημερίδα: "Ενας αισιόδοξος σκότωσε εφτά απαισιόδοξους και κλειδαμπαρώθηκε σπίτι του". Γενικότερα η αισιοδοξία είναι χαρακτηριστικό των πολιτικών. Η λογοτεχνία είναι φτιαγμένη από αμφιβολίες και υποψίες ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται ή όπως τα παρουσιάζουν. Ο λόγος ύπαρξής της είναι να αμφιβάλλει. Γι' αυτούς που θέλουν να πιστεύουν υπάρχει η πολιτική και η θρησκεία».

«Συγκλονιστική η εκλογή Ομπάμα»

• Θεωρείτε θετική την εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα;

«Κατ' αρχάς άλλαξε το χρώμα του προέδρου. Στον Λευκό Οίκο έχουμε έναν μαύρο. Πρόκειται για ένα τεράστιο γεγονός, μια συγκλονιστική αλλαγή, που δεν έχει τόσο μεγάλη σχέση με την πολιτική της Αμερικής στο Αφγανιστάν και στον υπόλοιπο κόσμο. Είναι από μόνο του ένα ριζοσπαστικό γεγονός, ανάλογο της επαναστατικής διατύπωσης του Κοπέρνικου: η γη γυρίζει».

• Αρκετός κόσμος μοιάζει απογοητευμένος από την πολιτική κατάσταση στην Ιταλία. Εχετε ερμηνεύσει την προτίμηση των Ιταλών στον Μπερλουσκόνι;

«Δεν αναρωτιέστε μόνο εσείς για την εκλογή του Μπερλουσκόνι. Εγώ μαζί με αρκετούς Ιταλούς έχουμε τον ίδιο προβληματισμό. Οι κυβερνήσεις είναι εφήμερες, σήμερα είναι, αύριο δεν είναι. Θα χρειαστούν μέρες, πάντως, για να ερμηνεύσουμε την προτίμηση των Ιταλών στον Μπερλουσκόνι. Η εκλογή του ίσως να συμβολίζει την εύκολη ζωή. Σε όλους αρέσει να ταυτίζονται με κάποιον που έχει δέκα βίλες και δυο προσωπικά αεροπλάνα. Ισως να τροφοδοτούν με αυτό τον τρόπο μια ντισνεϊκή ψευδαίσθηση ευζωίας».

• Ενας ήρωάς σας λέει κάποια στιγμή ότι «πάσχει» από την ασθένεια της λογοτεχνίας. Θεωρήσατε ποτέ την ενασχόλησή σας με τη λογοτεχνία βασανιστική;

«Το να γράφει κανείς είναι αρκετά κουραστικό. Αντιμετωπίζουμε συχνά τη λογοτεχνία ως θείο δώρο. Σπάνια σκεφτόμαστε ένα λιγότερο αριστοκρατικό σημείο του σώματός μας, όπως τα οπίσθια του λογοτέχνη που κάθεται και γράφει. Συχνά μου στέλνουν χειρόγραφα νέοι συγγραφείς και ζητούν τις συμβουλές μου. Είναι δύσκολο να συμβουλεύεις, γι' αυτό δίνω μόνο μία συμβουλή: αν υπάρχει κάποιος ξυλουργός στη γειτονιά σου, πέρνα από το ξυλουργείο το βράδυ, όταν κλείνει, και κοίτα απλώς τα ροκανίδια που έχει αφήσει στο πάτωμα».

«Χρηματικά βραβεία; τέλεια...»

• Είστε υποψήφιος για το Διεθνές Βραβείο «Μπούκερ». Χαίρεστε τις βραβεύσεις;

«Ναι, ειδικά αν συνοδεύονται από χρηματικά ποσά».

• Πιστεύετε, ακόμα, ότι ο διανοούμενος πρέπει να ασχολείται μόνο με αυτά που γνωρίζει καλά και να μην «χώνει τη μύτη του» παντού;

«Είναι ηθικό καθήκον του διανοούμενου να εκφράζει την άποψή του για όσα ξέρει και βιώνει. Η λογοτεχνία είναι ένα πεδίο πολύ ευρύ. Εμπεριέχει τον μικρό Γαβριά από τους "Αθλίους" του Ουγκό, τους ήρωες της ελληνικής επανάστασης, το σπουργιτάκι της αγαπημένης του Κάτουλλου. Το μόνο καθήκον του συγγραφέα είναι να γράφει κάτι που τον αγγίζει βαθιά και να είναι ειλικρινής».

• Αγαπάτε πολύ την Ελλάδα και ιδιαιτέρως την Κρήτη. Θεωρείτε ότι μοιραζόμαστε κάποιου είδους μεσογειακή ταυτότητα;

«Στην Κρήτη αναγνωρίζεις ακόμα και σήμερα το πνεύμα της Μεσογείου. Εκεί, όπως στη Σαρδηνία και σε κάποια μέρη της Σικελίας, έχει διατηρηθεί η καρδιά της Μεσογείου. Ξαναβρίσκεις τις ρίζες και ορισμένες αξίες του μεσογειακού πολιτισμού, ακόμα και στις σχέσεις των ανθρώπων: την πίστη, την περηφάνια, την εμπιστοσύνη, σε μια εποχή που όλα είναι αβέβαια και ρευστά». *

• Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΟΥΖΑΚΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 26/5/2009

Νέα δίκη συγγραφέα για προσβολή του Ισλάμ στην Τουρκία

• Ο Τουρκογάλλος συγγραφέας, Νεντίμ Γκιουρσέλ προσήχθη ενώπιον δικαστηρίου στην Κωνσταντινούπολη κατηγορούμενος από το τουρκικό κράτος για προσβολή του Ισλάμ, με αφορμή το περιεχόμενο του βιβλίου του «Οι κόρες του Αλλάχ».

Ο συγγραφέας Νεντίμ Γκιουρσέλ

• Οι διώξεις συγγραφέων και ακαδημαϊκών στην Τουρκία έχουν πλήξει τις προσπάθειες της πολιτικής ηγεσίας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς οι Βρυξέλλες έχουν καλέσει την Άγκυρα να εγγυηθεί την ελευθερία του λόγου.

• Η δικηγόρος του Γκιουρσέλ, Σεχνάζ Γιουζέρ, δήλωσε ότι οι κατηγορίες εναντίον του πελάτη της-για προσβολή της θρησκείας και για υποδαύλιση μίσους-βασίζονται σε χαρακτηρισμούς για τον προφήτη Μωάμεθ και την οικογένειά του, που διατυπώνονται στο βιβλίο του Γκιουρσέλ.

• Ωστόσο ο Γκιουρσέλ, ο οποίος εάν κριθεί ένοχος αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης από ένα έως τρία χρόνια, δήλωσε ότι τα αποσπάσματα που επικαλούνται οι αρχές δεν περιλαμβάνονται στο βιβλίο του.

• "Ελπίζουμε σε αθώωση, αλλά αυτό που είναι πραγματικά ανησυχητικό σε αυτή την περίπτωση είναι η έκθεση της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων εναντίον μου", δήλωσε ο Γκιουρσέλ, αναφερόμενος στην υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για τη δραστηριότητα στα τεμένη και τη διδασκαλία της θεολογίας. "Η Διεύθυνση δεν έχει θέση να λέει πως θα πρέπει να γράφεται ένα βιβλίο", πρόσθεσε ο Τουρκο-Γάλλος συγγραφέας.

• Ο Γκιουρσέλ, που έχει γαλλική υπηκοότητα και ζει στο Παρίσι, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη για τη σημερινή δίκη. Ωστόσο η επόμενη ακρόαση ορίστηκε για τις 25 Ιουνίου.

«Γιάννης Ρίτσος - Λόγος και Μουσική»

• Στα πλαίσια του «Ετους Γιάννη Ρίτσου», το Ελληνικό Φεστιβάλ θα παρουσιάσει τέσσερις παραστάσεις με τρεις ποιητικούς μονολόγους από την «Τέταρτη Διάσταση» και το αυτοβιογραφικό «Τερατώδες αριστούργημα», καθώς και μια μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο, με μελοποιημένη ποίηση από τον Μίκη Θεοδωράκη («Επιτάφιος», «Ρωμιοσύνη», «Τα δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας»).

• Οι μονόλογοι της «Τέταρτης Διάστασης» θα παρουσιαστούν από 1-4/6 σε αίθουσες της «Πειραιώς 260». Συγκεκριμένα, 1/6: 9 μ.μ. «Φαίδρα», 11 μ.μ. «Οταν έρχεται ο ξένος». 2/6: 9 μ.μ. «Οταν έρχεται ο ξένος», 11 μ.μ. «Η σονάτα του σεληνόφωτος». 3/6: 7 μ.μ. «Φαίδρα». 9 μ.μ. «Οταν έρχεται ο ξένος». 11 μ.μ. «Η σονάτα του σεληνόφωτος». 4/6: 9 μ.μ. «Φαίδρα», 11 μ.μ. «Η σονάτα του σεληνόφωτος». 5/6: 7 μ.μ. «Οταν έρχεται ο ξένος», 9 μ.μ. «Φαίδρα», 11 μ.μ. «Η σονάτα του σεληνόφωτος». Το «Τερατώδες αριστούργημα» θα παιχθεί στο μικρό θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου (24-25/7). Η συναυλία στο Ηρώδειο θα δοθεί στις 10/6.

• Σχετική με αυτές τις εκδηλώσεις είναι η έκδοση του Μουσείου Μπενάκη, με τίτλο «Γιάννης Ρίτσος - Λόγος και Μουσική» (108 σελίδες). Πρόκειται για το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, σε επιμέλεια της εργογράφου του ποιητή Αικατερίνης Μακρυνικόλα και των Δημήτρη Αρβανιτάκη και Λιάνας Τσομπάνογλου (υπευθύνων των εκδηλώσεων του Μουσείου Μπενάκη). Ο τόμος περιέχει πληροφορίες για τις εκδηλώσεις (ημερομηνίες, τόπος παραστάσεων, συντελεστές), αλλά και κείμενα των σκηνοθετών των παραστάσεων (Δημήτρης Λιγνάδης, Βίκτωρ Αρδίττης, Δημήτρης Μαυρίκιος), του ποιητή και του Μίκη Θεοδωράκη για το πνεύμα, τη σημασία και τους τρόπους μελοποίησης των ποιημάτων. Πλούσιο ανθολόγιο κριτικών κειμένων για τα συγκεκριμένα έργα των Λουί Αραγκόν, Χρίστου Αλεξίου, Παντελή Πρεβελάκη, Χρύσας Προκοπάκη. Φωτογραφικό υλικό και πλήρη παραστασιογραφία των συγκεκριμένων έργων, φροντισμένη από την Αικατερίνη Μακρυνικόλα. Ο τόμος διατίθεται στους χώρους εκδηλώσεων του Ελληνικού Φεστιβάλ και στα πωλητήρια του Μουσείου Μπενάκη.

• Τριήμερο αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο διοργάνωσε (21-23/5) η επιστημονική Βιβλιοθήκη «Γκόρκι» στην Οδησσό, σε συνεργασία με το Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού. Περιελάμβανε 50 εκδόσεις με συλλογές ποιημάτων του (ρωσικά, ουκρανικά, ελληνικά), αφιερώματα ουκρανικών και ρωσικών περιοδικών, ανθολογίες, εγκυκλοπαίδειες, βιοεργογραφικά στοιχεία και φωτογραφίες. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Γιάννης Ρίτσος ίσως είναι ο γνωστότερος και πιο πολυμεταφρασμένος Ελληνας ποιητής στη Ρωσία, αλλά και σε όλες τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. [Ριζοσπάστης, Τετάρτη 27 Μάη 2009]

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

30/4/2009

-- Εναρξη με Ρίτσο και Δάντη

1/4/2009

-- Ελληνικό Φεστιβάλ, με αφιέρωμα στον Ρίτσο

27/3/2009

-- Ο Ρίτσος στον κινηματογράφο

30/1/2003

-- ΑΤΙΤΛΟ

1/12/2000

-- μια εκδήλωση