Τι λέει το καινούργιο μυθιστόρημα του Νταν Μπράουν που κινείται στον κόσμο της μασονίας και του αποκρυφισμού και εκτυλίσσεται στην Ουάσιγκτον μέσα σε δώδεκα ώρες. Οι ήρωες, τα σύμβολα, τα συγγραφικά κόλπα
του ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009
Οταν η συνταγή που έχεις χρησιμοποιήσει για να γράψεις ένα μυθιστόρημα, όπως οΚώδικας Ντα Βίντσι,σε έχει οδηγήσει στη μεγαλύτερη εκδοτική επιτυχία μεταπολεμικά, τότε ασφαλώς δύσκολα την αλλάζεις. Ο Νταν Μπράουν τη χρησιμοποιεί και στο νέο του μυθιστόρημα Το χαμένο σύμβολο: καταιγιστική δράση, επεισόδια που διαδέχονται το ένα το άλλο κατά ριπάς, ο ίδιος πρωταγωνιστής, η ίδια αφηγηματική τεχνική. Οι διαφορές εντοπίζονται μόνο σε δύο πεδία: πρώτον, ότι τώρα δεν έχουμε τον κόσμο της Καθολικής Εκκλησίας αλλά της μασονίας και δεύτερον ότι η δράση δεν εκτυλίσσεται στην Ευρώπη αλλά στις ΗΠΑ και ειδικότερα την Ουάσιγκτον. Οχι πλέον στο Λούβρο αλλά στο Καπιτώλιο. Κατά τα άλλα, η πατέντα παραμένει: αποκρυφιστικά σύμβολα, μυστικοί κώδικες, τρομερά ή όχι μυστικά, συνωμοσίες και τα συναφή. Και αν ο συγγραφέας φαίνεται να μη δίνει δε κάρα για όσα αποτελούν το κύριο μέλημα κάθε πεζογράφου (λ.χ. να δημιουργεί μέσω της υπόθεσης χαρακτήρες και να γράφει διαλόγους που να παραπέμπουν ευθέως στην πραγματική ζωή), αυτά μοιάζει να μην έχουν σημασία. Πάντα κάτι τρομερό συμβαίνει στο τέλος του καθενός από τα 132 κεφάλαια και πάντα κάτι εξίσου τρομερό το ανατρέπει στο επόμενο ή το μεθεπόμενο κεφάλαιο. Υπάρχει αμφιβολία ότι αυτά αρέσουν στο μεγάλο κοινό; Μόνο την πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας του το νέο θρίλερ του Νταν Μπράουν πούλησε πάνω από 1.000.000 αντίτυπα στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στη Μεγάλη Βρετανία.
Μια πλαστή πρόσκληση
Πρωταγωνιστής και εδώ είναι ο καθηγητής του Χάρβαρντ Ρόμπερτ Λάνγκτον που πάει στην Ουάσιγκτον για να δώσει μια βραδινή διάλεξη στο Καπιτώλιο προσκεκλημένος, υποτίθεται, από τον μέντορά του Πίτερ Σόλομον, έναν ευκατάστατο και υψηλόβαθμο μασόνο. Εκεί όμως τον περιμένει μια μεγάλη έκπληξη. Ακροατήριο δεν υπάρχει. Η πρόσκληση ήταν πλαστή. Αυτός που του την έστειλε ήθελε να βρει ο καθηγητής ένα παράξενο και ανατριχιαστικό αντικείμενο το οποίο δεν ήταν άλλο από το κομμένο χέρι του Πίτερ Σόλομον πάνω στο οποίο ωστόσο ήταν αποτυπωμένα με τατουάζ διάφορα μασονικά σύμβολα. Ο καθηγητής θεωρεί πως το σύμβολο αποτελεί ένα είδος πρόσκλησης που θα τον εισαγάγει μέσα σε έναν κόσμο εσωτερικής σοφίας, χαμένον εδώ και αιώνες. Ο Λάνγκτον, ένα είδος Ιντιάνα Τζόουνς και Σέρλοκ Χολμς της κουλτούρας, αποφασίζει να ανταποκριθεί στη μυστικιστική πρόσκληση, κυρίως γιατί ο μέντοράς του Πίτερ Σόλομον, ελευθεροτέκτονας, έχει απαχθεί. Αυτός λοιπόν είναι ο μόνος τρόπος να τον σώσει. Από εδώ και πέρα αρχίζουν τα απίθανα, ως τις επόμενες δώδεκα ώρες, όσες διαρκεί και η υπόθεση του βιβλίου. Ο καθηγητής αρχίζει μια ατελεύτητη έρευνα στα υπόγεια του Καπιτωλίου και στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. Στην έρευνά του τον βοηθά η Κάθριν Σόλομον, αδελφή του μέντορά του, η οποία ασχολείται με τις λεγόμενες «νοητικές επιστήμες». Αν δεν γνωρίζει κανείς τι είναι αυτές οι νοητικές επιστήμες (noetic sciences) δεν θα κατηγορηθεί ως αγράμματος, αφού το Ινστιτούτο Νοητικών Επιστημών ιδρύθηκε μόλις το 1973 από τον βιομήχανο Πολ Ν. Τεμπλ και τον αστροναύτη του διαστημικού προγράμματος Απόλλων Εντγκαρ Μίτσελ. Αντικείμενο των νοητικών επιστημών είναι τα μυστήρια πράγματα, όπως ο διαλογισμός, οι εναλλακτικές μορφές θεραπείας, οι ανθρώπινες δυνατότητες (απεριόριστες κατά τον Νταν Μπράουν) και το πώς μπορεί να επιζήσει η συνείδηση μετά θάνατον.
Ο άγγελος του Κακού
Στο θρίλερ αυτό υπάρχει βεβαίως και ο κακός, ονόματι Μαλαχίας (που σημαίνει άγγελος στα εβραϊκά). Αυτός ο μαύρος άγγελος έχει στείλει την πλαστή πρόσκληση στον Λάνγκτον. Τα σατανικά κόλπα του Φου Μαντσού μπροστά στα εξωφρενικής ευρηματικότητας βασανιστήρια που επιφυλάσσει στα θύματά του ο Μαλαχίας μοιάζουν με αθώες φάρσες. Ο τύπος είναι το Κακό στη χειρότερη δυνατόν μορφή του. Θέλει να αποκτήσει το χα μένο σύμβολο, γιατί πιστεύει πως όταν περιέλθει στην κατοχή του θα του δώσει τεράστια δύναμη. Το σώμα του είναι γεμάτο τατουάζ και οι ιδεοληψίες του τέτοιες που κάποτε τον οδήγησαν στον αυτοευνουχισμό. Παρουσιάζεται εξίσου ευφυής με τον Λάνγκτον αλλά φαίνεται σαν να έχει βγει κατευθείαν από την Κόλαση. Στο κεφάλαιο λ.χ. 102 έχει φυλακίσει τον καθηγητή σε ένα τεράστιο κουβούκλιο από πλεξιγκλάς κλειστό από παντού. Τον ρωτάει επίμονα από έξω αν έχει καταφέρει να βρει πώς διαβάζεται το κωδικοποιημένο μήνυμα μιας Μασονικής Πυραμίδας, όπου υποτίθεται ότι κρύβεται το μυστικό του χαμένου συμβόλου, ενώ ταυτοχρόνως αρχίζει να διοχετεύει σιγά σιγά νερό μέσα στο κουβούκλιο. Ο Λάνγκτον ελπίζοντας ότι θα τον ελευθερώσει στο τέλος, αναγκάζεται να του πει πώς θα αποκρυπτογραφήσει τη Μασονική Πυραμίδα. «Ευχαριστώ, καθηγητά» του λέει ο Μαλαχίας καθώς το νερό έχει κατακλύσει το κουβούκλιο. «Απόλαυσε τη μετά θάνατον ζωή».
Εχουμε όμως άλλες 130 περίπου σελίδες, που σημαίνει ότι ο Λάνγκτον τη γλιτώνει, όχι όμως και ο Μαλαχίας, ο οποίος όπως είναι φυσικό, επιστρέφει στον κόσμο των δαιμόνων όπου ανήκει, γιατί αλλιώς, αν οι κακοί μείνουν ατιμώρητοι, διαταράσσεται η τάξη του σύμπαντος. Αλλά ούτε και τότε τελειώνει το βιβλίο. Οταν έχεις απλώσει τόσα απίθανα, αποκρυφιστικές φιλοσοφίες, σύγχρονες επιστημονικές ανακαλύψεις, κατασκόπους και άλλους υπόπτους, είναι αδύνατον να μην καταλήξεις σε μια μεγάλη ιδέα ή σε κάποια πανανθρώπινη αξία. Τι δουλειά, θα λέγαμε, έχει η CΙΑ με τους αποκρυφιστές, τους μασόνους, τους Ροδόσταυρους, τους Ναΐτες και πάει λέγοντας; Εχει και παραέχει, αν μόνο σκεφτεί κανείς το πρόγραμμα που η CΙΑ ανέπτυξε- αλλά ποτέ δεν εφάρμοσε, σύμφωνα με τον συγγραφέα-, τουτέστιν την απόκτηση ικανοτήτων ώστε κάποιος να μπορεί να κατασκοπεύει μια περιοχή όντας σωματικά χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το επίμαχο μέρος. Με άλλα λόγια, το πνεύμα, η συνείδηση, η «όραση» (η όραση πέρα από την όραση, η τέταρτη διάσταση και τα σχετικά) μεταφέρονται! Και Ροδόσταυροι υπήρξαν μεγάλες φυσιογνωμίες όπως ο Φράνσις Μπέικον, ο Παράκελσος και ο Πασκάλ, ενώ ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, ο Τζορτζ Ουάσιγκτον και ο Ρούσβελτ υπήρξαν μασόνοι.
Οι περιπέτειες του καθηγητή είναι τόσες που ο αναγνώστης απορροφημένος από την καταιγιστική δράση δεν αναρωτιέται ποιο είναι το χαμένο σύμβολο αλλά πότε ο Λάνγκτον θα αποκρυπτογραφήσει τη Μασονική Πυραμίδα. Φτάνοντας στον επίλογο αντιλαμβανόμαστε ότι το σύμβολο αυτό αποτελεί μεταφορά μιας τεράστιας κοινοτοπίας. Ο καθηγητής λοιπόν βρίσκεται στην Ουάσιγκτον και βλέπει το φως του ήλιου να πέφτει πάνω στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ. Σκέπτεται τότε αυτό που του είπε ο μέντοράς του Πίτερ Σόλομον: ότι ο θησαυρός που έψαχνε να βρει μπορούσε να του αποκαλυφθεί μόνον από τον Αρχιτέκτονα. Τώρα καταλαβαίνει ποιος είναι ο Αρχιτέκτονας. Είναι ο Θεός. Ο Θεός όλων μας και ας έχει διαφορετικό πρόσωπο για τον καθένα, κι ας του απευθύνουμε, όπως γράφει ο Νταν Μπράουν, διαφορετικές προσευχές. Αυτός λοιπόν είναι το χαμένο σύμβολο. «Οι αρχαίοι» λέει «υμνούσαν τον Θεό ως σύμβολο των απεριόριστων ανθρώπινων δυνατοτήτων, όμως αυτό το αρχαίο σύμβολο είχε χαθεί στο πέρασμα των χρόνων. Ως τώρα». Ως τώρα; Δηλαδή ως την έκδοση του βιβλίου του Νταν Μπράουν;
Ο αποκρυφισμός, τα βιομηχανικά φετίχ και το μάρκετινγκ
Το φαινόμενο Νταν Μπράουν έχει πολλές παραμέτρους, που συνοψίζονται στο αναπάντητο ερώτημα: πώς γράφεται ένα μπεστ σέλερ; Τα γνωρίσματά του τα συναντούμε κι εδώ, και μάλιστα το θρίλερ αυτό είναι πολύ πιο επεξεργασμένο από τον Κώδικα ντα Βίντσι, σε σημείο που αναρωτιέται κανείς: πόσοι επιμελητές δούλεψαν πάνω στο κείμενο; Λ.χ. η ύλη έχει μοιραστεί σε 134 κεφάλαια, που σημαίνει ότι για το καθένα αναλογούν λιγότερες από τέσσερις σελίδες. Κι όμως, αρκούν για να περιγράψουν ένα «αγωνιώδες» επεισόδιο η κάθε μία.
Σε κάθε σελίδα σχεδόν συμβαίνει και κάτι νέο,λες και πρόκειται για καταιγιστική διαδοχή βιντεοκλίπ. Ετσι, καθώς προχωρείς στην ανάγνωση δεν σκέφτεσαι πως κανονικοί άνθρωποι είναι αδύνατον να μιλούν αδιάκοπα σαν να διαβάζουν αποσπάσματα από τη Βρετανική Εγκυκλοπαίδεια. Ούτε και πως, ενώ ο κεντρικός ήρωας κινείται μέσα στο Καπιτώλιο ακολουθώντας τη διαδρομή που κάνουν και οι τουρίστες, ο τόπος μοιάζει με λαβύρινθο, σε κάθε στροφή του οποίου παραμονεύει η έκπληξη κι ελλοχεύει ο κίνδυνος. Αυτό είναι βεβαίως μελετημένο. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν τη διαδρομή. Το να την ακολουθήσουν όμως νοερά σαν να κινούνται σε μια περιοχή μυστηρίων και συνεχούς κινδύνου και φόβου είναι μεγάλη επιτυχία εκ μέρους του συγγραφέα,που γνωρίζει άριστα ότι ο φόβος στο επίπεδο της μυθοπλασίας συνιστά ύψιστη μορφή διασκέδασης.
Ο Νταν Μπράουν,μολονότι δεν σπαταλά ούτε μια παράγραφο στην ψυχολογική πλευρά του θέματος ή των ηρώων του, στις περιγραφές του είναι συχνά τόσο ακριβής που σε κάνει κάποτε καχύποπτο.Τι σημασία έχει για παράδειγμα το ότι ο ανελκυστήρας στον οποίο μπαίνει ο Λάνγκτον είναι μάρκας Οtis, ή ότι το αυτοκίνητο όπου επιβαίνει είναι ένα αστραφτερό Volvo ή ακόμη ότι το αεροπλάνο με το οποίο ταξιδεύει ένα Falcon 2000Χ, που οι δύο κινητήρες του μάλιστα έχουν κατασκευαστεί από την εταιρεία Ρratt and Whitney; Ολα αυτά είναι μέρος του μάρκετινγκ φυσικά, το οποίο δεν αφορά μόνο την προβολή του βιβλίου αλλά και τον τρόπο με τον οποίο έχει γραφτεί. Οι εταιρείες, οι βιομηχανίες και οι μάρκες είναι κι αυτές σύμβολα. Σύμβολα καθημερινά, τα οποία δεν χρειάζεται να κρυπτογραφήσεις αλλά αντιστοιχούν τρόπον τινά στα αρχαία σύμβολα των αλχημιστών, των μασόνων, των Ροδόσταυρων και πάει λέγοντας. Αν από κάτω υπάρχουν κι άλλα, ασφαλώς και δεν μπορούμε να το ξέρουμε.
Ο συγγραφέας στο τηλέφωνο
Οι παραπομπές σε πολιτισμικά φαινόμενα είναι επίσης εμφανείς - ενίοτε και αφελείς. Ομως η αφέλεια και το κλισέ είναι από τα πιο διασκεδαστικά πράγματα στον κόσμο. Οταν ο σοφός κακούργος Μαλαχίας παρατηρώντας το γεμάτο τατουάζ σώμα του λέει «είμαι ένα έργο τέχνης» εμείς θυμόμαστε τη γαλλική κωμωδία του 1968 Le tatou που αναπτύσσεται πάνω στην τρελή ιδέα ότι ο Μοντιλιάνι ζωγράφισε κάποτε κάτι πάνω στο σώμα ενός λεγεωνάριου (Ζαν Γκαμπέν) κι έπειτα από χρόνια κάποιος συλλέκτης (Λουί ντε Φινές) προσπαθούσε να αφαιρέσει το «έργο» και να το προσθέσει τη συλλογή του, έστω κι αν θα έπρεπε γι΄ αυτό να γδάρει τον λεγεωνάριο.
Το Χαμένο σύμβολο είναι διάσπαρτο με φράσεις σε πλάγια γράμματα. Αυτές άλλοτε είναι οι σκέψεις των πρωταγωνιστών κι άλλοτε αμπελοφιλοσοφίες («χωρίς αίμα... δεν υπάρχει αληθινή θυσία» και άλλα παρεμφερή), οι οποίες ωστόσο δεν σε ενοχλούν. Εκείνο βεβαίως που τηρεί ο συγγραφέας με αυστηρότητα είναι ο νόμος της διαδοχής των περιστατικών άνευ του οποίου θρίλερ δεν γράφεται. Ομως το σύστημα προβολής έχει μελετήσει τα πάντα. Στο κάλυμμα του εξωφύλλου λ.χ. υπάρχουν πλήθος σύμβολα, γράμματα και αριθμοί. Αν τα συνδυάσεις σωστά καταλήγεις σε έναν αριθμό τηλεφώνου της Νέας Υόρκης. Τον καλέσαμε και ακούσαμε σε ηχογραφημένο μήνυμα τον ίδιο τον Νταν Μπράουν που έλεγε πως αν δίναμε κάποια στοιχεία θα μπαίναμε στη λίστα για μια κλήρωση όπου οι τυχεροί θα ελάμβαναν ένα αντίτυπο του βιβλίου υπογεγραμμένο από τον ίδιο.
Το μυθιστόρημα του Νταν Μπράουν «To χαμένο σύμβολο» θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη εντός του Οκτωβρίου
Το νέο βιβλίο του, «Το χαμένο σύμβολο», κυκλοφορεί από χθες σε όλον τον κόσμο, με τιράζ πάνω από 5 εκατ. αντίτυπα
Τις προθήκες των βιβλιοπωλείων σε κάθε γωνιά του κόσμου (η φωτογραφία από βιβλιοπωλείο του Λονδίνου) έχει καταλάβει το μυθιστόρημα «Το χαμένο σύμβολο». Είναι χαρακτηριστικό ότι, λίγες ημέρες μετά την αναγγελία της έκδοσης του βιβλίου, μόνο η αλυσίδα Αmazon είχε προπωλήσει 70.000 αντίτυπα (ΕΡΑ/ΑΝDΥ RΑΙΝ)
O καθηγητής Ρόμπερτ Λάνγκτον επιστρέφει, όπως φαίνεται, δριμύτερος. Ο πρωταγωνιστής των μυθιστορημάτων «Κώδικας ντα Βίντσι» και «Αγγελοι και δαίμονες» του Νταν Μπράουνπου ξεπέρασαν σε πωλήσεις τα 70 εκατ. αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, αυτή τη φορά δρα στις ΗΠΑ, στην Ουάσιγκτον, όπου εμπλέκεται σε μια απίθανη περιπέτεια με ελευθεροτέκτονες, μυστικά παλαιών πολιτισμών, απαγωγές, συνωμοσίες και γενικά όσα κρατούν τον αναγνώστη σε συνεχή αγωνία για το τι θα συμβεί στην επόμενη σελίδα.
Το πολυαναμενόμενο θρίλερ του Νταν Μπράουν που φέρει τον τίτλο «Τhe Lost Symbol» («Το χαμένο σύμβολο») κυκλοφορεί από χθες σε όλο τον κόσμο (και στη χώρα μας)- και, όπως αναμενόταν, χαλάει κόσμο σε πωλήσεις. Γι΄ αυτό και ο αριθμός των αντιτύπων της πρώτης έκδοσης θεωρείται πρωτοφανής για βιβλίο μυθοπλασίας. Μολονότι δεν έχουμε τον ακριβή αριθμό, οι πληροφορίες λένε ότι πρόκειται για πάνω από 5 εκατ. αντίτυπα (χωρίς να υπολογίσουμε τις ηλεκτρονικές του εκδόσεις). Αλλωστε, λίγες ημέρες μετά την αναγγελία της έκδοσης, μόνο η αλυσίδα Αmazon είχε προπωλήσει 70.000 αντίτυπα. Αγνωστος είναι ο αριθμός των αντιτύπων που παρήγγειλαν οι μεγάλες αλυσίδες, όπως οι Βarnes and Νoble στην Αμερική και Whitestones στη Μεγάλη Βρετανία. Προτού ωστόσο διαβαστεί το βιβλίο άρχισαν να τίθενται ορισμένα ερωτήματα που αναφέρονται στις νέες μορφές του μάρκετινγκ που έχουν επιβληθεί στη διεθνή βιβλιαγορά. Πώς λ.χ. είναι δυνατόν βιβλίο του οποίου η λιανική τιμή έχει οριστεί στις 18,99 στερλίνες στην Αγγλία να πωλείται στις αλυσίδες βιβλιοπωλείων προς 9,94; Ακόμη και αν οι αλυσίδες αυτές αγοράζουν από τον εκδότη το βιβλίο με έκπτωση 60%, δύσκολα μπορούν να καλύψουν τα έξοδά τους (διαφήμιση, προβολή κτλ.) όταν το πωλούν στους πελάτες τους με έκπτωση 52%. Η απάντηση ίσως είναι ότι, προσελκύοντας μαζικά το κοινό, θα μπορούν να πουλήσουν ταυτοχρόνως και άλλα βιβλία, από τα οποία θα προκύψει και το κέρδος. Και, φυσικά, είναι ένας τρόπος ώστε οι αλυσίδες να κερδίσουν άλλη μία μάχη με αντίπαλο τα ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία.
Ο συγγραφέας Νταν Μπράουν έχει κάθε λόγο να χαίρεται τα δύο προηγούμενα βιβλία του, έχουν ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 70 εκατ. αντίτυπα (ΕΡΑ/CΗRΙSΤΟΡΗΕ ΚΑRΑΒΑ)
Η διαφημιστική εκστρατεία για την προβολή του «Χαμένου συμβόλου» υπήρξε τεράστια. Πριν από την επίσημη ημερομηνία της κυκλοφορίας του, στην ιστοσελίδα του συγγραφέα υπήρχε ηλεκτρονικό ρολόι που μετρούσε αντίστροφα τον χρόνο ως τη 15η Σεπτεμβρίου, ημέρα που οι αναγνώστες θα το έπαιρναν στα χέρια τους για να βρουν ποιον γρίφο θα έλυνε ο καθηγητής Λάνγκτον και ποιο ήταν επιτέλους το μυστηριώδες χαμένο σύμβολο στο οποίο παρέπεμπε ο τίτλος. Γι΄ αυτό και το στοκ που είχαν από ημέρες παραλάβει οι αλυσίδες των βιβλιοπωλείων φυλασσόταν επί 24ώρου βάσεως από ειδικούς φρουρούς ώστε να μη διοχετευτεί έστω και ένα αντίτυπο λαθραία και διαρρεύσει το «μυστικό».
Σαρωτικές πωλήσεις δεκάδων χιλιάδων αντιτύπων έχουν σημειώσει τα βιβλία του Νταν Μπράουν και στη χώρα μας, με πρώτο φυσικά τον «Κώδικα ντα Βίντσι». Το αν η καταβύθιση του συγγραφέα στον κόσμο του ελευθεροτεκτονισμού έχει την ίδια επιτυχία με αυτή των προηγούμενων βιβλίων του, όπου είχε κινηθεί στον περίπλοκο ιστό του Καθολικισμού, μένει φυσικά να αποδειχθεί. Ανεξαρτήτως όμως αυτών, η δράση και εδώ είναι καταιγιστική και το βιβλίο κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.
Το νέο βιβλίο του Νταν Μπράουν «Lost Symbol» κυκλοφόρησε μόλις χθες και προκαλεί φαινόμενα υπερβολής
ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΕΡ. Εσείς πόσο γρήγορα θα μπορούσατε να διαβάσετε το καινούργιο βιβλίο του Νταν Μπράουν; Δεν μπορεί να μην τον θυμάστε. Είναι ο συγγραφέας του «Κώδικα Ντα Βίντσι» –ανάμεσα σε άλλα–, ο οποίος, μετά τη μεταφορά του βιβλίου στο σινεμά, ό, τι αγγίζει γίνεται χρυσός. Αυτές τις ημέρες, ο Νταν Μπράουν βρίσκεται στη Νέα Υόρκη για την προώθηση του «Lost Symbol», του βιβλίου που κυκλοφόρησε μόλις χθες και θεωρείται ήδη μπεστ σέλερ.
Είναι η συνέχεια του «Κώδικα Ντα Βίντσι». Μυθιστόρημα που έχει δημιουργήσει πόλεμο ανάμεσα στους εκδότες, με την τιμή να κυμαίνεται από 18.99 λίρες για παράδειγμα στην Αγγλία για την έκδοση με το σκληρό εξώφυλλο, σε 5 λίρες. Το βιβλίο του 45χρονου Νταν Μπράουν θα βρεθεί στην κορυφή των μπεστ σέλερ και στα διαδικτυακά βιβλιοπωλεία. Οι υποψήφιοι πελάτες έκαναν ουρές έξω από το βιβλιοπωλείο Waterstone’s στην περιοχή Piccadilly του Λονδίνου ήδη από τις 4 το πρωί για να είναι οι πρώτοι που θα πάρουν στα χέρια τους τη συνέχεια του Ντα Βίντσι. Μέχρι την επόμενη εβδομάδα αναμένεται να έχουν πουληθεί 20.000 αντίτυπα μόνο στην Αγγλία ενώ το Amazon. co. uk έχει καταγράψει ήδη τουλάχιστον 35.000 προπαραγγελίες.
Αρκεί να θυμηθούμε ότι ο «Κώδικας Ντα Βίντσι» είχε πουλήσει στη Μεγάλη Βρετανία μόνο 5.2 εκατομμύρια αντίτυπα και 80 εκατ. διεθνώς. Στην Ελλάδα; 100.000, ίσως και παραπάνω. Το βιβλίο κατέρριψε κάθε ρεκόρ όπου κι αν εκδόθηκε. Η ιστορία μάλλον τώρα επαναλαμβάνεται...
Ολα μάλιστα έγιναν μέχρι την τελευταία στιγμή με απόλυτη μυστικότητα, για να μη διαρρεύσει τίποτα από την αρχή, τη μέση ή το τέλος του βιβλίου και έχει επίπτωση σε ήρωες, μύθο, φαινόμενο και πωλήσεις. Ακόμη και τα καταστήματα είχαν λάβει σαφείς οδηγίες να μην ανοίξουν τις κούτες με τα βιβλία μέχρι τα μεσάνυχτα τις 15ης Σεπτεμβρίου. Φανταστείτε τους υπαλλήλους. Ακόμη και να μη σε ενδιαφέρει το περιεχόμενο ενός τέτοιου μυθιστορήματος, με τόσο σασπένς σε... τρώνε τα δάχτυλά σου.
Εκείνοι που το διάβασαν μέσα σε μια νύχτα (509 σελίδες κανείς;) βιάστηκαν να γράψουν τις πρώτες εντυπώσεις τους στο Twitter. Στην Αυστραλία, μάλιστα, γίνεται και διαγωνισμός. Οποιος το διαβάσει μέσα σε 2.5 ώρες (!), θα γράψει και την πρώτη κριτική. Και να σκεφτεί κανείς ότι ο Νταν Μπράουν ξεκίνησε την καριέρα του γράφοντας τραγούδια για παιδιά με τίτλους όπως «Χαρούμενα βατράχια» και «Ελέφαντες Σουζούκι»... [Η Καθημερινή, 16/09/2009]
Με το τρίτο του θρίλερ το οποίο θα κυκλοφορήσει και σε ηλεκτρονική μορφή ο διάσημος συγγραφέας φιλοδοξεί να μεταμορφώσει την εκδοτική βιομηχανία
Το εξώφυλλο του νέου βιβλίου του Νταν Μπράουν «The Lost Symbol» («Το χαμένο σύμβολο»)
ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 23 Αυγούστου 2009
Τεχνολογία και μαζικές πωλήσεις πάνε μαζί. Αυτό- το αυτονόητο- ως τώρα θεωρούσαμε ότι δεν αγγίζει τη βιομηχανία του βιβλίου, αλλά τα πράγματα αποδεικνύουν ότι το αντίθετο συμβαίνει. Η τεχνολογία αλλάζει τον τρόπο που λειτουργούμε, που διαχειριζόμαστε την πραγματικότητα, την εργασία και τον ελεύθερο χρόνο μας. Ετσι λοιπόν τεχνολογία και μπεστ σέλερ είναι επόμενο να βαδίζουν χέρι χέρι. Το γεγονός ότι το τρίτο βιβλίο του Νταν Μπράουν, που θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο με τίτλο Τhe Lost Symbol (Το χαμένο σύμβολο), θα προσφέρεται και στην κλασική έντυπη μορφή και ως ηλεκτρονικό (e-book) κανονικά δεν θα έπρεπε να μας εκπλήττει. Ε-books κυκλοφορούν εδώ και καιρό, το Κindle της Αmazon, το eReader της Sony, το Τablet της Αpple γνωρίζουν τεράστια διάδοση ιδιαίτερα στις ΗΠΑ και οι νεότερες γενιές ολοένα περισσότερο τα προτιμούν από τα κλασικά χάρτινα βιβλία. Είναι μικρά, εύχρηστα, ελαφριά (τα κρατάς στην παλάμη) και ο αριθμός των σελίδων που μπορούν να αποθηκεύσουν τεράστιος. Το μόνο πρόβλημα, όπως λέει η ατζέντης λογοτεχνικών έργων Καρολίνα Σάτον, είναι να μη μείνεις από μπαταρία σε κάποιο κρίσιμο σημείο όπου η «αγωνία» σου για το τι θα συμβεί παρακάτω έχει φθάσει στο κατακόρυφο.
Στην Ευρώπη αυτοί οι ενθουσιασμοί των Αγγλοσαξόνων με την τεχνολογία και την πρόοδο προκαλούσαν συχνά ειρωνικά σχόλια και σε μεγάλο βαθμό εξακολουθούν να προκαλούν και σήμερα, θυμίζοντας τον Μποντλέρ που κάγχαζε ότι«η πίστη στην πρόοδο είναι ένα δόγμα των αργόσχολων και των Βέλγων» . Αλλά τότε δεν υπήρχαν μπεστ σέλερ, η εντατική ανάγνωση ήταν ουσιαστικά μια υπόθεση της ελίτ και οι μαζικές πωλήσεις τις οποίες έχουν επιτύχει σήμερα συγγραφείς σαν τον Πάουλου Κοέλιο, τον Στίβεν Κινγκ ή την Τζούντιθ Κραντς και τον Νταν Μπράουν, που τους έχουν κάνει πάμπλουτους, θα ήταν αδιανόητες ακόμη και για τους πιο επιτυχημένους εμπορικούς συγγραφείς του 19ου αιώνα, όπως λ.χ. ο Ιούλιος Βερν ή ο Αλέξανδρος Δουμάς πατήρ.
6.500.000 η πρώτη έκδοση!
Το νέο μυθιστόρημα του Νταν Μπράουν, που και αυτό είναι ένα θρίλερ με μυστικιστικές αναφορές και ατμόσφαιρα, θα κυκλοφορήσει σε 6,5 εκατ. αντίτυπα από τους Κnopf Doubleday. Η πρώτη έκδοση βεβαίως, αφού οι εκδότες προσδοκούν πολύ μεγαλύτερα νούμερα, δεδομένου ότι τα δύο προηγούμενα βιβλία του συγγραφέα έχουν ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 80 εκατ. αντίτυπα.
Υποθέτει κανείς ότι αν ακόμη στην Ευρώπη η λεγόμενη υψηλή κουλτούρα, όπως την όρισε εδώ και πάνω από εξήντα χρόνια ο Αντόρνο, εξακολουθεί να έχει λίγο ως πολύ την πρωτοκαθεδρία, αυτά δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρουν παρά ως φαινόμενα που ανακλαστικάκαι πάντως όχι καθοριστικά- επιδρούν στο ευρωπαϊκό πολιτισμικό τοπίο. Τα πράγματα όμως είναι διαφορετικά. Πολλοί υποστηρίζουν ότι ένα μπεστ σέλερ σαν κι αυτό το νέο βιβλίο του Νταν Μπράουν όχι μόνο θα κάνει ακόμη πιο πλούσιο τον συγγραφέα αλλά εφόσον θα κυκλοφορήσει και σε ηλεκτρονική μορφή θα ανεβάσει στα ύψη τις πωλήσεις των ηλεκτρονικών βιβλίων και θα συμβάλει στη διάδοσή τους σε τέτοιο βαθμό που καμία διαφημιστική εκστρατεία δεν θα μπορούσε να το επιτύχει.
Οι ειδικοί των πωλήσεων στον αγγλόφωνο κόσμο υποστηρίζουν ότι τα βιβλία του Νταν Μπράουν διευρύνουν τη μαζική αγορά του βιβλίου πολύ περισσότερο από τη σειρά τουΧάρι Πότερτης Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Χάρη σε τέτοια βιβλία πρωτίστως κάνουν χρυσές δουλειές οι αλυσίδες των βιβλιοπωλείων παγκοσμίως. Οι αλυσίδες αυτές δεν συνιστούν παρά την εφαρμογή της λογικής του σουπερμάρκετ και στις πωλήσεις των βιβλίων, μιας λογικής η οποία ορίζεται από την έμφαση στα νέα προϊόντα, τον περιορισμένο αριθμό των προς πώληση τίτλων, ει δυνατόν μηδενικό στοκ και γρήγορες και μαζικές πωλήσεις. Ο εκδότης λοιπόν που έχει στα χέρια του ένα μπεστ σέλερ μπορεί να αξιοποιήσει καλύτερα τις δυνατότητες και τη δυναμική της αγοράς, να περιορίσει το κόστος διαχείρισης και να αναπτύξει τώρα πλέον νέες μορφές προώθησης του προϊόντος του, που θα είναι ταχύτερες από τις παραδοσιακές και αποτελεσματικότερες, δηλαδή θα του προσφέρουν τη δυνατότητα να κεφαλαιοποιεί τα κέρδη από κάθε βιβλίο σε χρόνο ο οποίος δεν θα υπερβαίνει τους έξι μήνες. Το πέρασμα βεβαίως του βιβλίου από την έντυπη στην ηλεκτρονική του μορφή δεν θα είναι στο εγγύς μέλλον η απλή αναπαραγωγή στην οθόνη του γραπτού κειμένου. Οπως συμβαίνει εδώ και αρκετό καιρό με τις ηλεκτρονικές εκδόσεις των εφημερίδων, έτσι και το ηλεκτρονικό βιβλίο θα συνοδεύεται από ποικίλα βιντεοκλίπ, ακόμη και από μουσικά κομμάτια που θα «παρεμβαίνουν» κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης, από συνεντεύξεις του συγγραφέα, απόψεις κριτικών κ.ά. στα οποία κατά την κρίση ή τη διάθεσή του θα ανατρέχει ο αναγνώστης.
Θεματικότητα και υπερπαραγωγή
Ο Νταν Μπράουν στη Ρώμη
Το ηλεκτρονικό βιβλίο τού αύριο θα είναι λοιπόν μια υβριδική κατασκευή που χωρίς αμφιβολία θα μεταβάλει τη μορφή της ανάγνωσης. Σήμερα λ.χ. πολλοί είναι εκείνοι που διαβάζουν ακούγοντας ταυτοχρόνως μουσική. Αυτό σύντομα θα μπορούν να το κάνουν πηγαίνοντας οπουδήποτε και έχοντας μαζί τους μόνο το ηλεκτρονικό τους βιβλίο, το οποίο θα μπορούν να το μοιραστούν με τους φίλους ή τους γνωστούς τους σε οποιοδήποτε μέρος της Γης μέσω του Διαδικτύου. Εδώ προκύπτουν ωστόσο τεράστια προβλήματα πνευματικής ιδιοκτησίας, τα οποία συνιστούν ένα άλλο μείζον ζήτημα, αφού θίγουν την ταυτότητα και την πατρότητα του έργου. Και ίσως το ερώτημα ποιος θα είναι αύριο ο συγγραφέας και ποιος ο αναγνώστης του βιβλίου να μην ανήκει πλέον στη σφαίρα της φαντασίας. Ηδη άλλωστε αυτό που προσδιορίζει την επιτυχία ενός βιβλίου- αν μπορεί κανείς να κάνει προβλέψεις- δεν είναι η ποιότητα αλλά η θεματικότητά του. Το βιβλίο είναι πλέον και αυτό μέρος του θεματικού πάρκου στο οποίο το άτομο της μεταβιομηχανικής κοινωνίας καταναλώνει τον ελεύθερο χρόνο του.
Φυσικά η μεγάλη πλειονότητα του αναγνωστικού κοινού θα εξακολουθεί να διαβάζει πρωτίστως βιβλία σε έντυπη μορφή- αυτό επαναλαμβάνεται κατά κόρον από ειδήμονες και μη. Ποιος μπορεί ωστόσο να προδικάσει το μέλλον; Προς το παρόν τα ηλεκτρονικά βιβλία δεν οδήγησαν στη μείωση των πωλήσεων των τυπωμένων και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο αυτός που έχει αποθηκευμένα στο Κindle του μερικά μυθιστορήματα κάποια στιγμή να τα αναζητήσει στην αυθεντική έντυπη μορφή τους.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι αρκετοί εμπορικοί αμερικανοί συγγραφείς, ιδιαίτερα όσοι γράφουν θρίλερ και αστυνομικά μυθιστορήματα, το ένα τρίτο των βιβλίων που πωλούν κυκλοφορεί σε ηλεκτρονική μορφή.
Επί του προκειμένου, η αισιόδοξη άποψη υποστηρίζει ότι όποιες κι αν είναι οι μέθοδοι διεύρυνσης της βιβλιαγοράς εκείνο που ωφελείται τελικά είναι το βιβλίο. Η απαισιόδοξη λέει ότι αυτή η ταχύτητα με την οποία εκδίδονται και διαβάζονται τα βιβλία είναι εις βάρος της ποιότητας, των παραδοσιακών βιβλιοπωλείων και της ανάγνωσης, η οποία απαιτεί κατά περίπτωση τον χρόνο της. Η ταχύτητα οδηγεί στην υπερπαραγωγή και σε ένα είδος λεκτικού και πνευματικού πληθωρισμού όπου, αφού τα βιβλία από αποκτήματα καλλιέργειας και γνώσης μεταβάλλονται σε απλά καταναλωτικά προϊόντα, θα έχουν και αυτά την ημερομηνία λήξης τους, όπως και τα τρόφιμα. Επομένως, ανεξαρτήτως της ποιότητάς τους οι μηχανισμοί της αγοράς όταν θα κλείνουν τον εμπορικό τους κύκλο θα τα μετατρέπουν σε σκουπίδια ή το πολύ πολύ θα τα εντάσσουν σε κάποια υπερφορτωμένα ηλεκτρονικά αρχεία δημόσιων και πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών. Και όσα δεν θα έχουν ούτε αυτή την τύχη θα εγκαταλείπονται στην έρημο του Διαδικτύου.