Showing posts with label Ψηφιοποίηση. Show all posts
Showing posts with label Ψηφιοποίηση. Show all posts

Wednesday, March 23, 2011

Δικαστικό μπλόκο στη συμφωνία Google-εκδοτών για την ψηφιοποίηση βιβλίων

  • Αθέμιτο σκανάρισμα
Το Google Books είναι διαθέσιμι και ως εφαρμοφή για τις ταμπλέτες που τρέχουν Android, το λειτουργικό σύστημα της Google.
Το Google Books είναι διαθέσιμι και ως εφαρμοφή για τις ταμπλέτες που τρέχουν Android, το λειτουργικό σύστημα της Google.   (Φωτογραφία:  Reuters)
Αμερικανικό δικαστήριο απέρριψε τελικά την αμφιλεγόμενη συμφωνία ανάμεσα στη Google και τους εκδότες των ΗΠΑ, καταφέροντας έτσι πλήγμα στα σχέδια της εταιρείας να επεκτείνει την ψηφιακή βιβλιοθήκη του Google Books.

Η συμφωνία ουσιαστικά θα επέτρεπε στη Google να ψηφιοποιεί βιβλία χωρίς να ζητά την άδεια των κατόχων της πνευματικής ιδιοκτησίας. Όσοι συγγραφείς επιθυμούσαν να εξαιρεθούν τα έργα τους από την ψηφιοποίηση θα έπρεπε να το δηλώνουν μόνοι τους εκ των προτέρων.

Η συμφωνία αυτή «δεν είναι δίκαιη, επαρκής και λογική» αποφάνθηκε το Περιφερειακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης. «Αν και η ψηφιοποίηση των βιβλίων και η δημιουργία μιας γενικής ψηφιακής βιβλιοθήκης θα ωφελούσε πολλούς, [η συμφωνία] θα προχωρούσε υπερβολικά μακριά» γράφει στην απόφασή του ο δικαστής Ντένι Τσιν.

Η συμφωνία θα έδινε στη Google αποκλειστικά δικαιώματα «για την εκμετάλλευση ολόκληρων βιβλίων, χωρίς την άδεια των κατόχων της πνευματικής ιδιοκτησίας». Αυτό θα έθιγε τα δικαιώματα ορισμένων συγγραφέων, καθώς και τα δικαιώματα άλλων φορέων που επιθυμούν να ψηφιοποιήσουν βιβλία.

Η Google, το αμερικανικό Σωματείο Συγγραφέων και η Ένωση Αμερικανών Συγγραφέων ανακοίνωσαν ότι θα καθίσουν και πάλι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, προκειμένου να καταλήξουν σε νέα συμφωνία.

Τη δικαστική απόφαση χαιρέτισε πάντως η Συμμαχία Ανοιχτού Βιβλίου (Open Book Alliance), ένας φορέας στον οποίο συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι ανταγωνιστές της Google Microsoft και Yahoo. Ο νομικός σύμβουλος της Microsoft Τομ Ρούμπιν δήλωσε ότι η συμφωνία που απορρίφθηκε «ήταν δομημένη έτσι ώστε να ισχυροποιήσει την κυριαρχία της Google».
  • Περίπλοκο ιστορικό
Η υπόθεση ξεκίνησε το 2004, όταν η Google ανακοίνωσε ότι κατέληξε σε συμφωνία με μεγάλες ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες για την ψηφιοποίηση εκατομμυρίων βιβλίων. Το 2005, η εταιρεία δέχτηκε αγωγή από το Σωματείο Συγγραφέων και την Ένωση Εκδοτών, οι οποίοι αντέδρασαν στο ενδεχόμενη ψηφιοποίησης χωρίς δική τους άδεια, και αξίωσαν οικονομικές αποζημιώσεις.

Το 2008, οι δύο πλευρές κατέληξαν σε εξωδικαστικό συμβιβασμό και υπέβαλαν στο δικαστήριο την επίμαχη συμφωνία.

Η εξωδικαστική συμφωνία προέβλεπε ότι η Google θα πλήρωνε 125 εκατ. δολάρια για να ικανοποιήσει αξιώσεις που αφορούν το copyright. Θα δημιουργούσε επίσης ένα ανεξάρτητο «Μητρώο Δικαιωμάτων Βιβλίων», από το οποίο θα αμείβονταν οι συγγραφείς και οι εκδότες.

Το σημαντικό όμως είναι ότι η συμφωνία θα επέτρεπε στη Google να ψηφιοποιεί οποιοδήποτε βιβλίο, εκτός αν ο συγγραφέας ή ο εκδότης είχαν ήδη εκφράσει την αντίρρησή τους. Το δικαστήριο εκτίμησε ότι η συμφωνία θα μπορούσε ίσως να σταθεί αν η Google δεχόταν να ζητά πρώτα έγκριση από τον κάτοχο της πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επιπλέον, το δικαστήριο αντέδρασε στο γεγονός ότι η Google θα αποκτούσε αποκλειστικά δικαιώματα για τα λεγόμενα «ορφανά βιβλία», δηλαδή τα παλιά βιβλία που δεν καλύπτονται πλέον από πνευματικά δικαιώματα.

Ο δικαστής επισήμανε ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ορφανών βιβλίων θα έπρεπε πρώτα να εξεταστεί από το Κογκρέσο.

Εξάλλου το θέμα αυτό δεν αφορά μόνο την εσωτερική αγορά των ΗΠΑ: Ξένοι συγγραφείς και εκδότες υποστήριξαν ότι η προτεινόμενη συμφωνία παραβιάζει το διεθνές δίκαιο για την πνευματική ιδιοκτησία. Η Γαλλία και η Γερμανία είχαν ταχθεί κατά της συμφωνίας, ενώ την ίδια στάση κράτησαν συγγραφείς και εκδότες στην Αυστρία, το Βέλγιο, την Ινδία, το Ισραήλ, την Ιταλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Ισπανία, τη Σουηδία, την Ελβετία και τη Βρετανία. [Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press]

Monday, March 14, 2011

Τα βιβλία δεν έμειναν στο ράφι


  • ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ, Επτά, Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

  • Ανάπτυξη δεν θέλουμε; Ε, ο δρόμος της ψηφιοποίησης είναι ανοιχτός. Είκοσι εκατομμύρια ευρώ αναμένεται να διατεθούν στον εκδοτικό χώρο από το υπουργείο Ανάπτυξης, φέτος, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ψηφιακή σύγκλιση» του ΕΣΠΑ που ενισχύει κατά 50% την ψηφιοποίηση έντυπου υλικού. Ηδη, όμως, οίκοι όπως ο Ψυχογιός, ο Καστανιώτης και ο Πατάκης έχουν στήσει στο Διαδίκτυο πλατφόρμες μέσα από τις οποίες πωλούν τις ψηφιακές τους εκδόσεις, ενώ δεκάδες άλλοι, από τον Λιβάνη, τα Bell και το Μεταίχμιο ώς τον Ικαρο, τη Διόπτρα ή την Ιωλκό, καταφεύγουν για τον ίδιο σκοπό στην εμπορική πλατφόρμα www.myebooks.gr. 

    Σύμφωνα με τον δημιουργό της τελευταίας, Νίκο Πασχαλάκη, αυτή τη στιγμή κυκλοφορούν στο εμπόριο πάνω από 2.000 ψηφιακοί τίτλοι με ελληνικό περιεχόμενο, και όπως υπολογίζει, ώς το τέλος του 2011 ο αριθμός τους θα έχει τριπλασιαστεί. «Δεν είναι καθόλου άσχημα», υποστηρίζει, «αν σκεφτούμε ότι στην Ιταλία τα e-books δεν ξεπερνούν τις 8.000, μολονότι στη Γαλλία κοντεύουν να φτάσουν πια τις 40.000. Η ελληνική αγορά, βέβαια, είναι πολύ μικρή και οι ηλεκτρονικές μηχανές ανάγνωσης δεν είναι ακόμα διαδεδομένες - άντε να έχουν πωληθεί ώς τώρα 20.000 συσκευές. Εμείς πουλάμε περίπου είκοσι e-books την ημέρα, κυρίως λογοτεχνία αλλά και δοκίμια, και απ' ό,τι διαπιστώνουμε, το κοινό μας είναι μάλλον ανδρικό, μεταξύ 30 και 45 χρόνων».
    Στη συντριπτική πλειονότητά τους τα εγχώρια e-books φέρουν ελληνικές υπογραφές. Κι ο λόγος που τα μεταφρασμένα έργα υστερούν αριθμητικά είναι επειδή δεν έχει ακόμα διευθετηθεί το ζήτημα των ψηφιακών πνευματικών δικαιωμάτων. Οποιος, ωστόσο, διαθέτει ένα συνδεδεμένο με το Ιντερνετ κομπιούτερ, ένα πρόγραμμα ανάγνωσης PDF και... μπόλικα αποθέματα υπομονής, καθώς το σύστημα είναι αργό, μπορεί να πλοηγηθεί στον ιστότοπο diglib.ypepth.gr του υπουργείου Παιδείας και να κατεβάσει στην οθόνη του το περιεχόμενο χιλιάδων σπάνιων εκδόσεων, από τις συλλογές των 46 δημόσιων βιβλιοθηκών της χώρας που ψηφιοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, τότε που δεν μιλάγαμε για ΕΣΠΑ αλλά για ΚΠΣ.
    Για την ακρίβεια, πρόκειται για 16.000.000 σελίδες που αντιστοιχούν σε 41.444 τίτλους βιβλίων, εφημερίδων, περιοδικών, εγγράφων, χειρογράφων και χαρτών, χρονολογημένοι όλοι τους πριν από το 1920, άρα ελεύθεροι δικαιωμάτων. Η ψηφιοποίησή τους χρηματοδοτήθηκε κατά 80% από κοινοτικά κονδύλια, κοστίζοντας συνολικά 5,6 εκατ. ευρώ. Οπως όμως δηλώνει ο Γιώργος Ζάχος, πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου Βιβλιοθηκών και διευθυντής της πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης Ιωαννίνων, «το έργο πραγματοποιήθηκε σε πολύ σύντομο διάστημα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν προβλήματα τόσο στην τεχνική υλοποίησής του όσο και στις δυνατότητες ένταξής του σε συλλογικούς καταλόγους και portal όπως η Europeana. Κι αυτά ακριβώς προσπαθούμε να λύσουμε σήμερα σε συνεργασία με το Τμήμα Μηχανικών Η/Υ του ΕΜΠ».
    Η Europeana μπήκε πρόσφατα στο λεξιλόγιό μας, αλλά οι προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ενωσης να δημιουργήσει κάτι ανάλογο με την τεράστια ψηφιακή δεξαμενή της Google ξεκίνησαν στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, με το σχεδιασμό ενός virtual συλλογικού καταλόγου που θα εξασφάλιζε πρόσβαση σ' εκείνους των εθνικών βιβλιοθηκών των χωρών-μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Βιβλιοθήκης του Βατικανού. Πάνω στα θεμέλια αυτής της ιδέας αναπτύσσεται από το 2008 και η on-line εγκυκλοπαίδεια europeana.eu, η οποία διαθέτει σήμερα πάνω από 14 εκατομμύρια ψηφιοποιημένα έργα -όχι μόνο βιβλία αλλά και πίνακες, φωτογραφίες, μουσικές ηχογραφήσεις, ταινίες, τηλεοπτικές εικόνες κ.ο.κ.- προερχόμενα από 1.500 πολιτιστικούς οργανισμούς και ιδρύματα.
    «Οποιος πολιτισμός βάλει πιο πολλά, πιο γρήγορα και πιο προσβάσιμα στοιχεία στο Διαδίκτυο, θα έχει το μεγαλύτερο λέγειν. Αυτό είναι το μικρό μυστικό για το οποίο δεν μιλάει κανείς» δήλωνε τις προάλλες ενώπιον του προέδρου της Δημοκρατίας ο Παύλος Γερουλάνος, εκπροσωπώντας το ΥΠΠΟ σε συνδιάσκεψη του υπουργείου Παιδείας για το ψηφιακό μέλλον των δημόσιων βιβλιοθηκών μας, μ' εξασφαλισμένα για την ώρα κονδύλια ύψους μόλις 2 εκατ. ευρώ... Ωστόσο, το γνωρίζουν κι οι πέτρες: για τις νέες γενιές, ό,τι δεν κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, είναι σαν μην υπάρχει. Αλλο είναι στην πραγματικότητα το μυστικό: Τι τόπο έπιασαν τα κονδύλια των ΚΠΣ για ψηφιοποιήσεις στη χώρα μας; Μόνο οι δημόσιες βιβλιοθήκες έχουν πρόβλημα, ή μήπως υπάρχουν κι άλλες ψηφιακές συλλογές που μένουν στα... «κουτιά» τους;

    «Μόνο ο μεγαλοδύναμος έχει πλήρη εικόνα» λέει ο Γιάννης Τροχόπουλος, διευθυντής της βραβευμένης από το Ιδρυμα Γκέιτς Βιβλιοθήκης της Βέροιας, η οποία λειτουργεί και ως «προσωρινός εθνικός συσσωρευτής» των δεδομένων με τα οποία τροφοδοτεί η χώρα μας την Europeana. Το σίγουρο είναι πως μόνο το 2% από τα ήδη διαθέσιμα τεκμήρια της τελευταίας «μιλούν» ελληνικά. Κι ανάμεσά τους, θα συναντήσουμε μια ψηφιακή αναπαράσταση της Ζωφόρου του Παρθενώνα καθώς και τον «Πανδέκτη» των 23.000 τεκμηρίων, από τις ψηφιακές συλλογές του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (στα ινστιτούτα νεοελληνικών και βυζαντινών ερευνών και ελληνικής και ρωμαϊκής αρχαιότητας). Αρκεί πάντως να πληκτρολογήσει κανείς τη διεύθυνση openaccess.gr για να δει ένα πανόραμα των «αποθετηρίων» από τα οποία αρδεύει ο «εθνικός συσσωρευτής» το υλικό του.
    Σύμφωνα με τον Γιάννη Τροχόπουλο, «εξαιρετικές ψηφιακές συλλογές, όπως αυτή του Λυκείου των Ελληνίδων, δεν είναι συμβατές με την Europeana. Ούτε εκείνη του ΕΛΙΑ είναι προσβάσιμη. Ακόμα και τα καλύτερα μουσεία μας, όμως, απουσιάζουν από τον ψηφιακό ευρωπαϊκό χάρτη. Ας ελπίσουμε ότι θα ευοδωθούν τουλάχιστον τα σχέδια για τη σωστή ψηφιοποίηση των συλλογών της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Είκοσι πέντε χρόνια ακούμε για τον εκσυγχρονισμό της, καιρός είναι να γίνει ένα βήμα μπροστά».
    www.europeana.eu
    www.diglib.ypepth.gr
    www.parthenonfrieze.gr
    www.pandektis.ekt.gr
    www.openaccess.gr
    www.myebooks.gr
    www.nlg.gr/dlib.htm

    Wednesday, December 29, 2010

    Οι θησαυροί της Ριζαρείου Βιβλιοθήκης ψηφιοποιούνται από τον Ιανουάριο


    Βράβευση της Ακαδημίας Αθηνών σε έκδοση του Ιωάννη Χουλιαρά.

    Στα μέσα Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της Ριζαρείου βιβλιοθήκης, η οποία βρίσκεται σε φάση αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού. Στόχος είναι η καλύτερη πρόσβαση των ενδιαφερομένων, που πλέον δεν θα περιορίζονται στους μαθητές και σπουδαστές της Σχολής.

    «Η βιβλιοθήκη της Ριζαρείου έχει ήδη αποκτήσει ηλεκτρονικό αναγνωστήριο, ενώ συνεχίζεται η ψηφιοποίηση των τόμων. Στη συνέχεια, θα γίνει η ψηφιοποίηση των σπάνιων και παλαίτυπων βιβλίων, που όμως είναι ένα δύσκολο κομμάτι καθώς απαιτεί κονδύλια. Δεν μπορεί να γίνει με τα μέσα που έχουμε. Το πιο πιθανό είναι να μπει σε κάποιο πρόγραμμα», μας πληροφορεί ο βιβλιοθηκονόμος Γιώργος Λάππας.

    Σε λίγους μήνες, οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να βρίσκουν έργα της βιβλιοθήκης μέσω της ηλεκτρονικής διεύθυνσης www.rizarios.gr ή www.lyk-rizar.att.sch.gr, όπου ειδικός σύνδεσμος θα τους συνδέει με τον κατάλογο των βιβλίων.

    «Σκοπός μας είναι να γίνει μια καλή βιβλιοθήκη των βορείων προαστίων, που θα απευθύνεται στο κοινό. Από τα εγκαίνια και μετά, η βιβλιοθήκη θα είναι ανοιχτή σε όλους, μαθητές, φοιτητές, δασκάλους, ερευνητές και εμείς θα είμαστε εδώ για να τους βοηθούμε. Δεν μπορείς να βρεις τα πάντα μέσω Ίντερνετ», διαπιστώνει η υπεύθυνη της Βιβλιοθήκης Μαρία Καΐρη.

    Παράλληλα με τα εγκαίνια, θα πραγματοποιηθεί και μια έκθεση βιβλιοδεσίας για να γνωρίσει ο κόσμος τον πλούτο που κρύβει η Ριζάρειος Βιβλιοθήκη.

    «Είμαι, κατά δυστυχίαν, ολιγομαθής, αγάπησα όμως πάντοτε τας μαθήσεις και ετίμησα τους πεπαιδευμένους…», έγραφε το 1835 σε επιστολή του προς τον Αδαμάντιο Κοραή ο Γεώργιος Ριζάρης, ένας από τους μεγαλύτερους ευεργέτες μας.

    Λόγια τα οποία αντικατοπτρίζουν την αγάπη που είχαν για τα γράμματα, τόσο ο ίδιος όσο και ο αδελφός του Μάνθος, και τα οποία δεν έμειναν μόνο στο χαρτί. Έγιναν πράξη το 1844 με την ίδρυση της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής, ενός από τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας μας.

    Ωστόσο, είχε προηγηθεί η συγκρότηση μιας βιβλιοθήκης με αγορές που έκανε ο ίδιος ο Γεώργιος Ριζάρης, αφού ενημερωνόταν από τους λόγιους συμβούλους του, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Αδαμάντιος Κοραής. Τα βιβλία αυτά αφιέρωσε με τη διαθήκη του στο νέο σχολείο.

    Οι αδελφοί Ριζάρη ήταν έμποροι από το Μονοδένδρι Ζαγορίου που έκαναν μεγάλη περιουσία στη Ρωσία. Τους χαρακτήριζε η μεγάλη αγάπη για την πατρίδα και το ενδιαφέρον τους για την πνευματική αφύπνιση των Ελλήνων.
    Ο Μάνθος, ο οποίος δυστυχώς δεν πρόλαβε να δει την Ελλάδα να ελευθερώνεται αλλά ούτε και την πορεία ίδρυσης της σχολής που οραματίστηκε, ήταν ενεργό μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Με το συνθηματικό όνομα «Πρόθυμος» βοήθησε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό και με όλα τα μέσα τον αγώνα.
    Από την πλευρά του, ο Γεώργιος, ήταν πιο τυχερός. Έζησε την απελευθέρωση, επισκέφτηκε το χωριό του που είχε να δει από μικρός και βρέθηκε πολύ κοντά στην πραγματοποίηση του ονείρου του.

    Η διαθήκη του, που ξεκίνησε να συντάσσεται το 1839 και ολοκληρώθηκε το 1941, λίγες μέρες πριν τον θάνατό του, ήταν σαφής ως προς τις επιδιώξεις του ευεργέτη: «Η βελτίωσις της καταστάσεως του Κλήρου και η Εξάπλωσις της Ευαγγελικής αληθείας και εν εγένει των Φώτων».

    Όμως, αρχικός πυρήνας όλων ήταν η βιβλιοθήκη του ιδρύματος, η οποία έχει πολλούς λόγους για να περηφανεύεται.

    Η Ριζάρειος Σχολή λειτουργούσε επί 120 χρόνια στα κτίρια που βρίσκονταν στη Βασ. Σοφίας, απέναντι από τον Ευαγγελισμό. Από το 1960 μεταφέρθηκε στις καινούργιες εγκαταστάσεις της στο Χαλάνδρι, σε ένα χώρο ήσυχο και κατάφυτο. Εκεί βρίσκεται και η βιβλιοθήκη της, που εμπλουτίζεται συνεχώς.
    «Το πρώτο βασικό τμήμα της είναι τα έργα που έγραψε ο Άγιος Νεκτάριος, διευθυντής της Σχολής μεταξύ 1894 και 1908», δήλωσε ο βιβλιοθηκονόμος Γιώργος Λάππας.

    Τα έργα του Αγίου βρίσκονται σε ειδικό έκθεμα στο αναγνωστήριο της βιβλιοθήκης, εκεί όπου εκτίθεται και το πρώτο βιβλίο που αγόρασε ο Γεώργιος Ριζάρης και φέρει τη χειρόγραφη σημείωσή του «εγώ υπήρξα ολιγομαθής αλλά ετίμησα τους πεπαιδευμένους».

    «Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο ίδιος ήταν στ' αλήθεια ολιγομαθής. Ήταν ένας έμπορος της εποχής του, που γνώριζε λατινικά και φυσικά να εκτιμά τα αξιόλογα έργα», διευκρινίζει η Μαρία Καΐρη.

    Στο αναγνωστήριο εκτίθενται και κάποια από τα σπάνια και παλαίτυπα βιβλία που αγόρασε ο ίδιος ο ευεργέτης, όπως για παράδειγμα ένα παλαίτυπο του 1577 για την Οικουμενική Σύνοδο της Φλωρεντίας και το «Ομήρου Οδύσσεια» του 1529, από τα λίγα βιβλία που δεν έχουν θεολογικό περιεχόμενο.

    «Σκοπός του ιδρύματος είναι να έχουμε μια κυρίως θεολογική βιβλιοθήκη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν προσπαθούμε, ιδιαίτερα με τις καινούργιες αγορές βιβλίων, να έχουμε μια ακαδημαϊκού περιεχομένου βιβλιοθήκη», διευκρίνισε ο κ. Λάππας.

    «Οπωσδήποτε θέλουμε να κρατήσουμε το θεολογικό κομμάτι, καθώς δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως η Γεννάδειος», συμπλήρωσε.
    • Παλαίτυπα και σπάνιες βιβλιοδεσίες
    Το καμάρι της βιβλιοθήκης της Ριζαρείου είναι τα παλαίτυπα, οι παλιές εκδόσεις του 16ου, 17ου και 18ου αιώνα, που αναμένεται να τοποθετηθούν, για την καλύτερη συντήρησή τους, στα καινούργια βιβλιοστάσια.

    Το περιεχόμενό τους είναι ποικίλο: από κείμενα αρχαίων ελλήνων και λατίνων συγγραφέων, πατερικά κείμενα, θεολογικά συγγράμματα, λεξικά της αρχαίας και λατινικής γλώσσας μέχρι βοηθήματα, έργα ιστορίας, αρχαιολογίας, παιδαγωγικής, λογοτεχνίας, μαθηματικών, γεωγραφίας κ.α.

    Όπως αναφέρει στον τόμο του «Βιβλιοθήκη της Ριζαρείου Σχολής, Εκδόσεις ΙΣΤ΄, ΙΖ΄, ΙΘ΄ αι. (1523-1800)», ο Νικηφόρος Καχριμάνης, πρώην καθηγητής της σχολής, η αξία των βιβλίων αυτών δεν είναι μόνο ιστορική, αλλά και παλαιογραφική και καλλιτεχνική. Έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνο για το περιεχόμενό τους, αλλά και για την εκτύπωση, τη βιβλιοδεσία, την εικονογράφηση και την πλούσια καλλιτεχνική διακόσμηση που τα συνοδεύει.

    «Εκείνο όμως που κάνει τα βιβλία αυτά ξεχωριστά είναι οι βιβλιοδεσίες τους», αναφέρει η κ. Καΐρη. «Ο Γεώργιος Ριζάρης, όταν αγόραζε τα βιβλία του, που δεν ήταν καθόλου τυχαία, τα έστελνε κατευθείαν σε μεγάλα βιβλιοδετικά κέντρα και τα έδενε. Αυτό σημαίνει ότι εντός της βιβλιοθήκης υπάρχει μια σπάνια συλλογή βιβλιοδεσίας με έργα σημαντικών ξένων τεχνιτών (βιβλιοδετών, τυπογράφων κλπ.), τα ονόματα των οποίων γνωρίζουμε από τα βιβλία που υπάρχουν στις ανά τον κόσμο βιβλιοθήκες. Τέτοια παραδείγματα της δουλειάς τους δεν υπάρχουν πουθενά σ' αυτή την έκταση στην Ελλάδα», συμπληρώνει.

    Στις δραστηριότητες της βιβλιοθήκης εντάσσεται και το εκδοτικό πρόγραμμα του ιδρύματος, με εκδόσεις αναγνωρισμένες από την επιστημονική κοινότητα, που εμπλουτίζουν με σημαντικά συγγράμματα τη βιβλιογραφία των ανθρωπιστικών σπουδών.

    Για του λόγου το αληθές, αύριο, 28 Δεκεμβρίου, η Ακαδημία Αθηνών θα βραβεύσει την έκδοση «Η εντοίχια θρησκευτική ζωγραφική του 16ου και 17ου αιώνα στο Δυτικό Ζαγόρι» του Ιωάννη Χουλιαρά, ενός ερευνητή του βυζαντινού πολιτισμού και της ιστορίας της τέχνης.

    Επίσης, στην ίδια σειρά κυκλοφορούν τα έργα «Κωνσταντίνος Οικονόμος ο εξ Οικονόμων. Το Φιλολογικό Έργο» (Η θεωρία των «Γραμματικών Τεχνών"), του Γιάννη Ξούρια (2007), «Το δυτικό Sacrum Imperium και η βυζαντινή αυτοκρατορία: Ιδεολογικές τριβές και αλληλεπιδράσεις στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή του 12ου αιώνα» (1135-1177), της Ελένης Τούντα (2008), «Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως και η Ριζάρειος Εκκλησιαστική Σχολή (1894-1908). Η εσωσχολική και εξωσχολική δράσις επί τη βάσει ανεκδότων αρχειακών πηγών», του Αρχιμανδρίτη Κλεόπα Στρογγύλη (2008) και «Η ζωγραφική των σπιτιών του Ζαγορίου τέλη 18ου αρχές 20ού αιώνα. Ιστορική και πολιτισμική προσέγγιση» του Στέφανου Τσιοδούλου (2009).
    www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

    Wednesday, May 19, 2010

    Τρεις αιώνες δημοσιογραφίας ψηφιοποιούνται από την Βρετανική Βιβλιοθήκη


    Ένα φιλόδοξο σχέδιο για την ψηφιοποίηση και τη δημοσιοποίηση μέρους από εκατομμύρια φύλλα εφημερίδων που έχει στο αρχείο της ανακοίνωσε η Βρετανική Βιβλιοθήκη.

    Το σχέδιο έχει διάρκεια δέκα ετών και περιλαμβάνει τη ψηφιοποίηση 40 εκατομμυρίων σελίδων που καλύπτουν τρεις αιώνες δημοσιογραφίας.

    Ένα πρώτο μέρος από τα φύλλα θα δοθεί στο κοινό μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.

    Συνολικά το αρχείο της Βιβλιοθήκης, μίας από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, έχει 52.000 τίτλους τοπικών και ξένων εφημερίδων.

    Όπως αναφέρει το BBC, το αρχείο θα είναι διαθέσιμο δωρεάν για τους αναγνώστες στο κεντρικό κτήριο της Βιβλιοθήκης και με μικρό αντίτιμο για εκτός αυτού του χώρου.