Λέων Τολστόι: «Χωρίς ελληνομάθεια δεν υπάρχει παιδεία…» [κι ένα σπάνιο βίντεο]

https://www.timesnews.gr

Ο Λέων Τολστόι [9 Σεπτεμβρίου 1828 – 20 Νοεμβρίου 1910 ή με το τότε ισχύον ημερολόγιο στη Ρωσία 28 Αυγούστου 1828 – 7 Νοεμβρίου 1910) θεωρείτι ότι είναι ένας από τους κορυφαίους λογοτέχνες όλων των εποχών, γνωστός στο ευρύ κοινό πρωτίστως για τα έργα του «Πόλεμος και Ειρήνη» και «Άννα Καρένινα», που συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα μυθιστορήματα όλων των εποχών. Η ζωή του Τολστόι χαρακτηρίστηκε από μεγάλες αντιθέσες, καθώς τα πρώτα άσωτα χρόνια της αριστοκρατίας τα διαδέχτηκε η ριζοσπαστική μεταστροφή του προς την άρνηση του πλούτου, τη φιλανθρωπία και προς έναν ιδιόμορφο ειρηνιστικό και χριστιανικό αναρχισμό, που έτυχε θαυμασμού από προσωπικότητες όπως ο Γκάντι και επισφραγίστηκε με τον αφορισμό της Ρωσικής Εκκλησίας.

Η ΔΙΤΤΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΚΑΡΕΝΙΝΑ

• ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ, Επτά, Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011

Η «Αννα Καρένινα» είναι από τα βιβλία για τα οποία μπορεί κανείς να μιλήσει, κι ας μην τα έχει ξεφυλλίσει καν. Ξέρει ότι πρόκειται για μια τεράστια τοιχογραφία της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα κι ότι θεωρείται μια από τις ωραιότερες ερωτικές ιστορίες που γράφτηκαν ποτέ, όπως ξέρει ότι η ομώνυμη ηρωίδα, που έχει διαπράξει το «έγκλημα» της μοιχείας, φτάνει να δώσει τέλος στη ζωή της, πέφτοντας στις ράγες ενός τρένου. 

Δεν αποκλείεται μάλιστα να γνωρίζει και την εναρκτήρια φράση του βιβλίου, διάσημη στα λογοτεχνικά χρονικά: «Οι ευτυχισμένες οικογένειες είναι ίδιες κι απαράλλαχτες, όμως κάθε δυστυχισμένη οικογένεια τη βαραίνει η δική της, η ιδιαίτερη δυστυχία»... 

Εκείνος ωστόσο που αγνοεί ουσιαστικά το κλασικό μυθιστόρημα του Τολστόι κι έχει διάθεση να το ανακαλύψει, μπορεί να το βρει σήμερα σ' έναν τόμο-κομψοτέχνημα της «Αγρας», πλαισιωμένο από κατατοπιστικές εισαγωγές, φωτογραφικό υλικό, κι ένα επίμετρο με εργογραφία, αποσπάσματα επιστολών και ημερολογίων του δημιουργού του, στην αρυτίδωτη μετάφραση του Αρη Αλεξάνδρου. Θυμίζουμε πως τα ρωσικά ήταν η μητρική γλώσσα του συγγραφέα του «Κιβωτίου», ενός από τους κορυφαίους μεταφραστές της μεγάλης ρωσικής λογοτεχνίας στα ελληνικά κατά τις δεκαετίες του '50 και του '60. Σύμφωνα δε με μαρτυρία της συζύγου του, Καίτης Δρόσου, ήταν εξοικειωμένος με τη γραφή του Τολστόι καιρό πριν καταπιαστεί με την «Αννα Καρένινα». Πολλά άλλωστε από τα έργα που μετέφραζε δεν οφείλονταν μόνο σε εκδοτικές παραγγελίες αλλά και σε δικές του προτάσεις. 

Μυθιστόρημα-ποταμός που δείχνει κατανόηση για όλες τις αντιφάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης, δημοσιευμένο σε συνέχειες μεταξύ 1873 και 1877, η «Αννα Καρένινα» γράφτηκε στην πιο ταραγμένη περίοδο της ζωής του Τολστόι, λίγο πριν από την πνευματική κρίση που θα τον οδηγούσε ν' αλλάξει ριζικά τις ιδέες του για το νόημα της ζωής, να στρέψει την πλάτη του στην τέχνη της μυθοπλασίας και να βυθιστεί για τα καλά στις θρησκευτικές του αναζητήσεις. Μια περίοδο, όμως, και έντονων οικονομικών μεταρρυθμίσεων και ιδεολογικών μαχών στο εσωτερικό της χώρας του, όπου αυτός, ο ευγενής της υπαίθρου, ανάμεσα στα στρατόπεδα των συντηρητικών και των ριζοσπαστών, υποστήριζε ότι καμιά αλλαγή δεν είναι εφικτή αν δεν αλλάξουν πρώτα οι ψυχές και οι σχέσεις των ανθρώπων... 

Διαβάστε περισσότερα

Ρωσικός «εμφύλιος» για τον Τολστόι

«Ηθελε να καταστρέψει την πνευματικότητα της Ρωσίας και την κοινωνική τάξη», λέει η Εκκλησία. «Είναι σαν να βρισκόμαστε στην αρχή του περασμένου αιώνα», απαντά η διανόηση

Αν και έχουν περάσει εκατό χρόνια από τον θάνατο του Λέοντα Τολστόι, η σχέση του με τη γενέτειρά του Ρωσία παραμένει διαταραγμένη. Πριν από μερικούς μήνες ένας από τους πρεσβύτερους Ρώσους πολιτικούς, ο πρώην πρωθυπουργός Σεργκέι Στεπάσιν επιχείρησε αυτή την παράδοξη αποστολή: να αποκαταστήσει τη φήμη του συγγραφέα στην ίδια του τη χώρα. Κάτι τέτοιο θα έμοιαζε περιττό το 2010, εκατό χρόνια μετά τον θάνατο του συγγραφέα. Αλλά τον περασμένο χρόνο οι Ρώσοι έδιναν μεγαλύτερη μάχη για τον Τολστόι απ’ ό,τι έκαναν όσο ζούσε.

Ο Λέων Τολστόι με τη γυναίκα του Σοφία

Οι Ρώσοι διανοούμενοι κατηγορούσαν τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ότι αμαύρωσε τη φήμη ενός εθνικού ήρωα αφορίζοντάς τον. 

Η εκκλησία, από μέρους της, κατηγορούσε τον Τολστόι ότι βοήθησε στην επιτάχυνση της ανόδου των Μπολσεβίκων. Το δε ρωσικό κράτος στην επέτειο της εκατονταετίας από τον θάνατό του, στις 20 Νοεμβρίου του 1910, δεν έκανε τίποτα απολύτως - την ώρα που τα 150 χρόνια από τον θάνατο του Τσέχοφ γιορτάστηκαν σε τέτοια πολυτελή έκταση, που ο πρόεδρος Μεντβέντεφ επισκέφθηκε τη γενέτειρά του. Οταν δε ο παραγωγός της κινηματογραφικής βιογραφίας του Τολστόι, «Ο Τελευταίος Σταθμός», Αντρέι Κοντσαλόφσκι έκανε αίτηση για χρηματοδότηση σε όλα τα ρωσικά υπουργεία, κατέληξε να χρηματοδοτήσει την ταινία μόνος του και να αναγκαστεί να πει: «Εκπροσωπώ τη Ρωσία». 

Η επιχείρηση αποκατάστασης της φήμης του συγγραφέα της «Αννα Καρένινα» και του «Πόλεμος και Ειρήνη», είχε ξεκινήσει πριν από δέκα χρόνια από τον Βλαντιμίρ Τολστόι που ζήτησε από την εκκλησία να πάρει πίσω τον αφορισμό του προ-προ-πάππου του, το 1901. Δεν έλαβε καμία απάντηση. Τώρα, στην ίδια προσπάθεια προστέθηκε ο Σεργκέι Στεπάσιν που έγραψε ξανά στην εκκλησία για να λάβει αυτή τη φορά την εξής απάντηση: «Ο Τολστόι χρησιμοποίησε το μεγάλο του ταλέντο με σκοπό να καταστρέψει την παραδοσιακή πνευματικότητα της Ρωσίας και την κοινωνική τάξη? Δεν είναι τυχαίο ότι ο ηγέτης των Μπολσεβίκων εκτιμούσε εξαιρετικά τον σκοπό των δραστηριοτήτων του Λέοντα». 

Η ρωσική διανόηση δεν έκρυψε την έκπληξή της. Ο κριτικός λογοτεχνίας Πάβελ Μπασίνσκι γράφει σχετικά με την αντίδραση της εκκλησίας: «Είναι σαν να βρισκόμαστε ξανά στη αρχή του περασμένου αιώνα».

• ΠαράδοξοΤο παράδοξο της φετινής «συνειδητής αδιαφορίας για τον Τολστόι» από το ρωσικό κράτος ενισχύεται από το μελόδραμα των τελευταίων ημερών του συγγραφέα, όταν ζούσε περικυκλωμένος από ρεπόρτερ, οι οποίοι περιέγραφαν τη ζωή του.

Σοφία Στυλιανού, ΕΘΝΟΣ, 05/01/2011

Λέων Τολστόι: Ο απόστολος της μη βίας

• Στη σκιά του μεγάλωσανο Τσέχoφ και ο Γκόρκι. Επηρέασε τον Προυστ και τον Τόμας Μαν. Το ανοιχτό σχολείο Σάμερχιλ στηρίζεται στο δικό του μοντέλο αντιαυταρχικής εκπαίδευσης.
  Τα 100 χρόνια από τον θάνατό του τιμώνται με πολλές εκδηλώσεις σε όλον τον κόσμο

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ | Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

«Οταν διαβάζεις Τουργκένιεφ ξέρεις ότι διαβάζεις Τουργκένιεφ. Οταν όμως διαβάζεις Τολστόι αρχίζεις και δεν μπορείς να σταματήσεις». Με αυτή τη φράση ο Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ, ένας συγγραφέας που δεν δίσταζε να μιλήσει χλευαστικά για μείζονα αναστήματα (αποκαλούσε λ.χ. τον Φρόιντ « βιεννέζο κομπογιαννίτη» ), αποτίει τον δικό του φόρο τιμής στον γίγαντα της παγκόσμιας λογοτεχνίας που στις 20 Νοεμβρίου εφέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τον θάνατό του.

Ο πρίγκιψ Λέων Νικολάγεβιτς Τολστόι, που γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1828 στη Γιασνάγια Παλιάνα, στο τεράστιο κτήμα της οικογένειάς του που βρίσκεται στην περιοχή Τούλα, 198 χλμ. από τη Μόσχα, θα άφηνε πεθαίνοντας τρία τουλάχιστον ανεπανάληπτα έργα: το Πόλεμος και ειρήνη, ένα επικών διαστάσεων μυθιστόρημα-ποταμό, που περιλαμβάνει περισσότερους από 500 κύριους και δευτερεύοντες χαρακτήρες, την Αννα Καρένινα, μείζον έργο πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις με βασικό θέμα τη μοιχεία και τη συγκλονιστική νουβέλα Ο θάνατος του Ιβάν Ιλιτς. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα υπόλοιπα έργα του, μυθοπλαστικά και δοκιμιακά, δεν είναι κορυφαία. Τα παραπάνω ωστόσο δεν ξεπεράστηκαν στα χρόνια που ακολούθησαν. Εξακολουθούν να διαβάζονται με πάθος από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο και να επηρεάζουν την παγκόσμια λογοτεχνία.

Οταν κανείς αναφέρεται στον ρεαλισμό ξεκινά κατά κανόνα από τον Τολστόι. Στη σκιά του μεγάλωσαν ο Γκόρκι και ο Τσέχοφ. Τα ίχνη του τα βρίσκει κανείς στον Προυστ και ακόμη πιο έντονα στον Τόμας Μαν, τον Φόκνερ, ακόμη και τον Τζόιςγια να μην αναφερθούμε στην τεράστια επίδρασή του (της Αννας Καρένινα κατ΄ εξοχήν) στα δύο μείζονα μυθιστορήματα του Ναμπόκοφ: τη Λολίτα και κυρίως την Αντα. Ο Νόρμαν Μέιλερ ομολογεί πως έγραψε το νεανικό του αριστούργημα Οι γυμνοί και οι νεκροί μιμούμενος τη φόρμα και το ύφος της Αννας Καρένινα. Και σε κανένα μυθιστόρημα η λέξη έπος δεν ταιριάζει όσο στο Πόλεμος και ειρήνη.

• Ενέπνευσε τον Γκάντι

Ο Τολστόι ενέπνευσε και άλλες φυσιογνωμίες του 20ού αιώνα με τις θεωρίες που ανέπτυξε τα τελευταία χρόνια της ζωής του αλλά και με τις πράξεις του. Στη θεωρία του Γκάντι περί μη βίαιης αντίστασης, την αποκαλούμενη satyagraha, βασίστηκε η εξέγερση των Ινδών εναντίον της βρετανικής αποικιοκρατίας. Η satyagraha ενέπνευσε την περίφημη ομώνυμη όπερα του Φίλιπ Γκλας αλλά και τον Νέλσον Μαντέλα κατά του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική και τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και το κίνημά του εναντίον των φυλετικών διακρίσεων στις ΗΠΑ. Οι ρίζες όμως της satyagraha βρίσκονται στον τολστοϊκό ειρηνικό αναρχισμό των ύστερων χρόνων της ζωής του μεγάλου συγγραφέα. Ο Γκάντι το συνοψίζει σε μία φράση: «Ο Τολστόι είναι ο μεγαλύτερος απόστολος της μη βίαιης αντίστασης στην εποχή μας».

Αυτός ο αριστοκράτης, που έζησε στα νιάτα του ως μποέμ και εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο- αφού σύμφωνα με τους καθηγητές του ήταν «ανεπίδεκτος μαθήσεως»-, σε ώριμη ηλικία πήρε την πρωτοβουλία να ιδρύσει στη Γιασνάγια Παλιάνα σχολεία αντιαυταρχικής, δηλαδή δημοκρατικής εκπαίδευσης. Το παράδειγμά του ακολούθησε πολλά χρόνια αργότερα ο Α.Σ. Νιλ ιδρύοντας το 1921 στο Σάμερχιλ της Αγγλίας το δικό του σχολείο που καταργούσε τα αυταρχικά συστήματα διδασκαλίας.

Μόνον η Ντόρις Λέσινγκ, όσο ξέρω, επιτέθηκε κατά του Τολστόι πριν από χρόνια κατηγορώντας τον για σεξισμό και τα σχετικά. Αλλά η Ντόρις Λέσινγκ είναι η Ντόρις Λέσινγκ και μόνον ο Τολστόι είναι Τολστόι.

• Από τον Καναδά ως την Κορέα

Το έτος Τολστόι γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο με αναρίθμητες εκδηλώσεις σε πανεπιστήμια και πολιτιστικά ιδρύματα.Ακόμη και στο Πανεπιστήμιο της Σεούλ στην Κορέα οργανώθηκε πρόσφατα διήμερο συμπόσιο για τον συγγραφέα.Στην Αμερική όλα τα μεγάλα πανεπιστήμια οργανώνουν από την αρχή ακόμη της χρονιάς εκδηλώσεις τιμώντας τη μνήμη και το έργο του.Κυκλοφορούν ειδικές συλλεκτικές εκδόσεις των βιβλίων του, από τον Καναδά ως την Καλιφόρνια.Εκεί θα λάβει χώρα,στο Λονγκ Μπιτς,από τις 22 ως τις 24 Οκτωβρίου,Φεστιβάλ Τολστόι με συμμετοχή ειδικών,απογόνων του συγγραφέα αλλά και του κοινού.Τα έργα του επανεκδίδονται σε εκδόσεις πολυτελείας και στη Ρωσία και συνοδεύουν πλήθος εκδηλώσεων. Σημαντικότερη θεωρείται το Διεθνές Φόρουμ Τολστόι που διοργανώνεται στη Γιασνάγια Παλιάνα και θα διαρκέσει πέντε ημέρες: από τις 20 Νοεμβρίου (ημέρα του θανάτου του) ως τις 25.

Στη χώρα μας ο γίγαντας της Γιασνάγια Παλιάνα αγαπήθηκε εξαρχής και εξακολουθεί να διαβάζεται από τη νεότερη γενιά των αναγνωστών.Τα μείζονα έργα του δεν λείπουν ποτέ από τα μεγάλα τουλάχιστον βιβλιοπωλεία.Παραφράζοντας τον Μπολτ θα λέγαμε πως ο Τολστόι είναι «ένας συγγραφέας για όλες τις εποχές».

Οι εκδόσεις Αγρα επανεκδίδουν την «Αννα Καρένινα» στην αξεπέραστη μετάφραση του Αρη Αλεξάνδρου.

• Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=56&artid=361259&dt=17/10/2010#ixzz12fwfQZG1

Ο μικρός και ασήμαντος Τολστόι

• 
  

  ΜΑΡΤΥΡΙΑ

• 
  

  Το αυτοκριτικό ημερολόγιο του συγγραφέα του «Πόλεμος και ειρήνη»

• ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΚΟΥΖΕΛΗ | Κυριακή 29 Αυγούστου 2010

«Είμαι τόσο ερωτευμένος όσο δεν πίστευα ότι θα μπορούσε κανείς να είναι» γράφει στο ημερολόγιό του, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1862, ο 34χρονος Λέων Τολστόι. Εντεκα μέρες αργότερα, παντρεύεται τη 18χρονη Σοφία Αντρέεβνα Μπερς. Εκείνος, γόνος της ρωσικής αριστοκρατίας, είναι άνδρας με εμπειρίες, ασίγαστες εσωτερικές αναζητήσεις και φύσει αισιόδοξος. Εκείνη είναι κόρη γιατρού της αυτοκρατορικής αυλής, αναθρεμμένη με τις αξίες της οικογένειας και της παρθενίας και φύσει απαισιόδοξη. Οταν την παραμονή του γάμου ο Τολστόι της αποκαλύπτει το έντονο ερωτικό του παρελθόν, εκείνη το βρίσκει τόσο φοβερό που δεν νομίζει ότι θα το ξεπεράσει ποτέ. Περιορισμένη στην ιδιότητα της συζύγου και της μητέρας, ζει και στηρίζει την ευτυχία της στην αγάπη και στο ενδιαφέρον του συζύγου της. Ομως εκείνος, ήδη από τον πρώτο χρόνο, καταλαβαίνει ότι οι χαρές της οικογενειακής ζωής τον απομακρύνουν από τον αγώνα του για ηθική τελειοποίηση. « Είμαι μικρός και ασήμαντος », γράφει στο ημερολόγιό του το 1863, « Και το χειρότερο:αυτό συνέβη από τότε που παντρεύτηκα τη γυναίκα που αγαπώ ».

Ο γάμος τους διήρκεσε 48 χρόνια, μέχρι τον θάνατο του Τολστόι, και από αυτόν γεννήθηκαν δεκατρία παιδιά. Οι στιγμές ερωτικού πάθους, βαθιάς ψυχικής συνάφειας και αρμονικής συμβίωσης- κατά τις οποίες η Σοφία βοηθούσε τον σύζυγό της αντιγράφοντας τα χειρόγραφά του και σχολιάζοντας τα κείμενά του- εναλλάσσονταν με κρίσεις ανασφάλειας και ζήλιας από την πλευρά της κάθε φορά που ο Τολστόι,σε εποχές ασκητικού παροξυσμού, άφηνε το σπίτι για να αποσυρθεί σε ιδανικές περιοχές, ευνοϊκότερες για την ψυχική του καλλιέργεια. Ηταν δύσκολο για τη Σοφία να απαρνηθεί την πολυτέλεια και τις χαρές της ζωής στη μεγαλούπολη. Τον Τολστόι όμως η αντίφαση ανάμεσα στην άνετη ζωή του και στις επιταγές της συνείδησής του για προσφορά προς τον πλησίον, για ανακούφιση των δυστυχισμένων, τον δίχαζε βασανιστικά. Οι εντάσεις μεταξύ τους αυξήθηκαν μετά τη «θρησκευτική κρίση» του Τολστόι, κατά την οποία αποφάσισε να παραχωρήσει όλη του την περιουσία και τα έσοδα από τα συγγραφικά δικαιώματα του έργου του στον λαό της Ρωσίας. Επώδυνες συζητήσεις, διαφωνίες, αγωνία, πόνος, χωρισμοί και σμιξίματα χαρακτηρίζουν τα μισά χρόνια του γάμου τους. Στο τέλος, η Σοφία χάνει σχεδόν τα λογικά της. Επιχειρεί επανειλημμένα να αυτοκτονήσει, κατασκοπεύει τον Τολστόι, όταν αυτός λείπει ψαχουλεύει τα χαρτιά του. Εκείνος τη λυπάται αλλά και την αποστρέφεται. Το βράδυ της 28ης Οκτωβρίου του 1910 φεύγει από το σπίτι. Πεθαίνει τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, στο Αστάποβο της Περιφέρειας Ριαζάν, από πνευμονία. Η Σοφία πεθαίνει εννέα χρόνια αργότερα.

Οι σκέψεις και οι εσωτερικές διαδρομές των δύο πρωταγωνιστικών χαρακτήρων παρουσιάζονται με άμεσο τρόπο μέσα από καταγραφές στα προσωπικά τους ημερολόγια και επιστολές προς οικείους. Ενδιάμεσα, η Τατιάνα Τολστόι, ως αυτόπτης μάρτυρας, εξομολογείται το δράμα των γονιών της με ειλικρίνεια, ευαισθησία και επιείκεια που καταπλήσσουν έναν αναγνώστη με ψυχαναλυτική σκέψη. Τα τραύματα που άφησε αυτή η ταραγμένη σχέση στα παιδιά τα εικάζουμε μόνο, καθώς αυτή η πλευρά επισκιάζεται στην αφήγηση από την αγάπη για τους γονείς, τον θαυμασμό για τον πατέρα και την κατανόηση για τη μητέρα. Παρ΄ όλα αυτά, αυτό το σύντομο κείμενο δεν παύει να αποτελεί μια συγκινητική περιγραφή της ζωής «δύο ανθρώπων που ήταν τόσο κοντά ο ένας στον άλλο χάρη στην αμοιβαία αγάπη τους όσο μακριά ήταν λόγω των διαφορετικών επιθυμιών τους» και μια μαρτυρία από πρώτο χέρι για την «ιδιαίτερη περίπτωση μιας αιώνιας μάχης: τον αγώνα της δύναμης του πνεύματος με το μεγαλείο της σάρκας».

• Η πρωτότοκη

Η Τατιάνα Λβόβνα Σουχότινα-Τολστάγια (1864-1950) ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Τολστόι.Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μόσχας με διάσημους δασκάλους.Εζησε στο πατρικό της σπίτι ως το 1899, όταν,συνεπαρμένη από μεγάλο έρωτα και προς μεγάλη θλίψη του πατέρα της,παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Σεργκέεβιτς Σούκοτιν,έναν άνδρα πολύ μεγαλύτερό της,χήρο με έξι παιδιά,με τον οποίο απέκτησε μία κόρη.Το 1925 μετανάστευσε με την κόρη της στο Παρίσι και γρήγορα το σπίτι της έγινε κέντρο των ρώσων εμιγκρέδων καλλιτεχνών και διανοουμένων.Αυτό το κείμενο για τον πατέρα της γράφτηκε στα γαλλικά και πρωτοδημοσιεύτηκε τον Ιούλιο του 1928 στο περιοδικό «Εurope» (αρ.67).

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=56&artid=351078&dt=29/08/2010#ixzz0y3WFAq6u

Ντοκιμαντέρ για το Λέοντα Τολστόι

Ένα ντοκιμαντέρ για τα τελευταία χρόνια της ζωής του Λέοντα Τολστόι με πολλές φωτογραφίες της εποχής ετοιμάζουν Ρώσοι παραγωγοί, με αφορμή τα εκατό χρόνια από το θάνατο του συγγραφέα.

Το ντοκιμαντέρ με τίτλο "Λέων Τολστόι μια ζωντανή ιδιοφυΐα" αναμένεται να προβληθεί στους κινηματογράφους όλου του κόσμου τον επόμενο χρόνο. Το ντοκιμαντέρ θα επικεντρώνεται στα τελευταία χρόνια της ζωής του Ρώσου συγγραφέα και θα περιλαμβάνει πολλές φωτογραφίες εποχής τις οποίες οι παραγωγοί θα ρετουσάρουν με τρόπο που να μη χάνεται η μαγεία της εποχής.

Ο Σεργκέι Σελιάνοφ παραγωγός του ντοκιμαντέρ, δήλωσε ότι αυτό που επιθυμούν είναι "εκατό χρόνια μετά το θάνατο του Τολστόι στις 20 και 21 Νοεμβρίου του 2010 αυτή η ταινία να αποτελέσει φόρο τιμής στον μεγάλο συγγραφέα όχι μόνο για τη Ρωσία αλλά και για τον κόσμο όλο".

Από την πλευρά του, ο συμπαραγωγός Αντρέι Ντεριάμπιν τόνισε: "Δεν θα είναι ένα συνηθισμένο ντοκιμαντέρ. Δεν θα υπάρχουν λόγια παρά μόνο στους τίτλους και τη μουσική. Δεν θα περιέχει καμία σύγχρονη κινηματογραφημένη εικόνα". Ο τελευταίος υποστήριξε ότι δώδεκα χώρες μέχρι στιγμής -μεταξύ των οποίων και οι ΗΠΑ και η Αυστραλία- έχουν δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για το ντοκιμαντέρ. [enet.gr, 18:48 Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009]