Σάρωσε τα βρετανικά βραβεία η Χίλαρι Μαντέλ... Μετά το Booker πήρε και το βραβείο Costa για το μυθιστόρημά της «Bring up the Bodies»

Στη βρετανή συγγραφέα Χίλαρι Μαντέλ, η οποία κέρδισε πρόσφατα για δεύτερη φορά το βραβείο Booker, απονεμήθηκε και το βρετανικό λογοτεχνικό βραβείο Costa Book Award για το μυθιστόρημά της Bring up the Bodies. Η Μαντέλ είναι η πρώτη συγγραφέας που κερδίζει την ίδια χρονιά και το Booker και το Costa. To Bring up the Bodies είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην εποχή των Τυδώρ και αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου μυθιστορήματός της Γουλφ Χολ(Πάπυρος, 2010). Πρόκειται να εκδοθεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πάπυρος μέσα στο 2013.

Στον Χάουαρντ Τζέικομπσον το φετινό βραβείο Booker

Για το «Finkler Question»

Ο Χάουαρντ Τζέικομπσον χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως «εβραίο Τζέιν Όστιν»   

---

Ο συγγραφέας και αρθρογράφος Χάουαρντ Τζέικομπσον κατέκτησε το βραβείο Man Booker για το κωμικό μυθιστόρημά του The Finkler Question. O Χ.Τζέικομπσον κατάφερε να επικρατήσει έναντι των αντιπάλων του. Ανάμεσα στους άλλους υποψηφίους ήταν και ο Πήτερ Κάρεϊ, ο οποίος έχει κατακτήσει δύο φορές το βραβείο και ήλπιζε να το κατακτήσει και τρίτη, σπάζοντας το ρεκόρ. Ο πρόεδρος της επιτροπής, Σερ Άντριου Μόσιον, περιέγραψε το βιβλίο του 68χρονου συγγραφέα ως «πολύ αστείο, φυσικά, αλλά και πολύ έξυπνο, πολύ θλιμμένο και πολύ εκλεπτυσμένο». To βιβλίο εξετάζει την εβραϊκή κουλτούρα μέσα από τις ζωές τριών φίλων, δύο εβραίων και ενός που εύχεται να ήταν εβραίος. Παραλαμβάνοντας το βραβείο το βράδυ της Τρίτης, ο συγγραφέας δήλωσε ότι επί χρόνια έγραφε αχρησιμοποίητους ευχαριστήριους λόγους. «Παρατηρώ ότι η γλώσσα μου σε αυτές τις ομιλίες γίνεται λιγότερο ευγενική όσο περνούν τα χρόνια. Αρχίζεις να θέλεις να κατηγορήσεις τους κριτές που σου έδωσαν το βραβείο, για όλα τα βραβεία που δεν σου έδωσαν. Δεν είναι όμως οι ίδιοι κριτές» δήλωσε.  «Σήμερα, τους συγχωρώ όλους. Έκαναν απλώς τη δουλειά τους» είπε. Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 50.000 λιρών.

Έξι οι υποψήφιοι για το φετινό Μπούκερ

Έξι συγγραφείς, ανάμεσά τους και ο δύο φορές νικητής Πήτερ Κάρεϊ, περιμένουν την απονομή του βρετανικού λογοτεχνικού βραβείου, Μπούκερ.

Ο Αυστραλός συγγραφέας, Κάρεϊ, θα μάθει μέχρι το απόγευμα τη Τρίτης, αν θα καταφέρει να τιμηθεί τρίτη φορά με το εξέχον λογοτεχνικό βραβείο για το μυθιστόρημά του, «Parrot and Olivier in America». Ο Βρετανός Τομ Μακ Κάρθι προηγείται στην κούρσα των στοιχημάτων με την πειραματική τεχνολογική ιστορία «C». Οι άλλοι υποψήφιοι είναι:

- «In a strange room», Ντέιμον Γκάλγκουντ

- «Room», Έμα Ντόνοχιου

- «The Finkler question», Χάουαρντ Γιάκομπσον

- «The long song», Αντρέα Λεβάι

Το Μπούκερ απονέμεται σε συγγραφείς από τη Βρετανία, την Ιρλανδία και τις πρώην βρετανικές αποικίες. Ο νικητής λαμβάνει το ποσό των 80.000 δολαρίων.

Εξω από το Booker ο Τσιόλκας

• Ο Ελληνοαυστραλός Χρίστος Τσιόλκας με το ευπώλητο «Χαστούκι» του έφτασε πρώτη φορά μέχρι τη μακρά λίστα του φετινού Booker. Τελικά, όμως, δεν κατάφερε να μπει στη μικρή λίστα, οπότε θα αύξανε τις πιθανότητές του να γευτεί τη νίκη του μεγαλύτερου βρετανικού λογοτεχνικού βραβείου. Δεν τον πήραν δα και τα χρόνια, για να τα βάψει μαύρα. 

Εν τούτοις, η Αυστραλία έχει στη μικρή λίστα του Booker, που ανακοινώθηκε χθες από τον πρόεδρο της κριτικής επιτροπής, Αντριου Μόσιον, ένα διαχρονικό λογοτεχνικό χαρτί. Τον δύο φορές τιμημένο με το εν λόγω βραβείο Πίτερ Κάρεϊ («Οσκαρ και Λουσίντα», 1988 και «Η αληθινή ιστορία της συμμορίας Κέλι», 2001). Το τελευταίο μυθιστόρημά του «Parrot and Olivier in America», ένα εγκώμιο στον Γάλλο στοχαστή Αλεξίς ντε Τοκβίλ (1805-1859), βρίσκεται στη λίστα των έξι υποψηφίων για το Man Booker Prize 2010. Ο νικητής, ο οποίος θα γίνει γνωστός στις 12 Οκτωβρίου, θα εισπράξει 50.000 λίρες. Οι πέντε συνυποψήφιοί του της μικρής λίστας θα πάρουν από 2.500 λίρες. Στην τελική εξάδα δεν έφτασε ούτε το βιβλίο του Ντέιβιντ Μίτσελ, «The thousand autumns of Jacob de Zoet» που συζητήθηκε κι αυτό έντονα - μια αναφορά στις υπό ολλανδική κατάκτηση ανατολικές Ινδίες. 

Η μικρότερη σε ηλικία υποψήφια για το βραβείο είναι η 41χρονη Ιρλανδή Εμα Ντάναχου με το «Room». Βασίζεται στην πραγματική ιστορία μιας μητέρας και της κόρης της, που έζησαν φυλακισμένες για πολλά χρόνια σ' ένα μικρό δωμάτιο. 

Οι υπόλοιποι τέσσερις υποψήφιοι είναι οι ακόλουθοι:

* Η τιμημένη με Orange Αντρέα Λίβι για το «The long song», με θέμα τα τελευταία χρόνια της αποικιοκρατίας στην Τζαμάικα.

* Ο Χάουαρντ Τζέικομπσον -υποψήφιος δύο φορές στη μακρά λίστα, το 2002 με το «Who's sorry now?» και το 2006 με το «Kalooki nights»- χάρη στην εγκεφαλική κωμωδία του για το πένθος «The finkler question».

* Ο πειραματιστής Τομ ΜακΚάρθι με το «C» για έναν ασυρματιστή του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, ο οποίος δραπετεύει από ένα γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης.

* Ο Νοτιοαφρικανός Ντέιμον Γκάλγκουτ -στη μικρή λίστα το 2003 το «The god doctor»- χάρη στο «In a strange room», με ήρωα ένα νεαρό άντρα που ταξιδεύει σε Ελλάδα, Ινδία και Αφρική. 

«Είναι μεγάλη για μας τιμή και συναρπαστική πρόκληση να διαλέξουμε τα έξι εξαιρετικά καλά μυθιστορήματα. Αισθανόμαστε σίγουροι ότι έχουμε επιλέξει μια πλούσια ποικιλία τεχνοτροπιών και θεμάτων. Σε κάθε περίπτωση μας δίνουν μια βαθιά προσωπική απόλαυση», δήλωσε ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής.

• ΒΑΣΙΛΗΣ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ, Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΜΠΟΥΚΕΡ

Σάλμαν Ρούσντι

Το εξωτικό στοιχείο και η καλή γνώση του αντικειμένου για το οποίο γράφει ο συγγραφέας είναι δύο από τα κλειδιά για το βραβείο Μπούκερ, σύμφωνα με τον Μάρτιν Γκοφ, που διοργάνωνε τα βραβεία επί 35 χρόνια. «Ο λογοτεχνικός τουρισμός παίζει σημαντικό ρόλο. Δηλαδή η ικανότητα του συγγραφέα να μεταφέρει τον αναγνώστη σε ένα μέρος όπου δεν έχει ξαναπάει. Φυσικά, ρόλο παίζει και μια καλή υπόθεση. Αλλά θα πρέπει να συνοδεύεται από μία περιγραφή όσων δεν ξέρουμε. Πάρτε για παράδειγμα τον Σάλμαν Ρούσντι και την Ινδία. Ο κόσμος γοητεύεται από κάτι τέτοιο». Αυτές τις μέρες θα ανακοινωθεί ποιος από τους έξι υποψήφιους συγγραφείς θα πάρει το φετινό Μπούκερ. Ο Ρούσντι πήρε ήδη για το βιβλίο «Τα παιδιά του μεσονυκτίου» (στα ελληνικά Εκδ. Ψυχογιός) το Μπούκερ το 1981 και χτες σε ψηφοφορία για τα καλύτερα των βραβείων Μπούκερ πήρε και το Βest of the Βookers. Τα τελευταία χρόνια όμως, το βραβείο φαίνεται να έχει αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα από ό,τι παλιότερα, κάτι που δεν εγκρίνει ο Γκοφ. «Τα πρώτα χρόνια οι συγγραφείς ήθελαν απλά να γράψουν ένα καλό μυθιστόρημα. Τώρα, σκοπός τους είναι να γράψουν ένα μυθιστόρημα για να κερδίσουν το Μπούκερ». [ΤΑ ΝΕΑ, 11/07/2008]

Salman Rushdie wins the Best of the Booker award for Midnight's Children

From The Times, July 10, 2008

Victoria Glendinning, chair of the shortlist committee, asks 'what makes a novel an enduring classic?'

The people have spoken. It's Midnight's Children!

The Best of the Booker, celebrating forty years of the prize, was a big, simple idea. We three who chose the shortlist did not pick the winner. You the readers did, voting in your thousands. It has turned out to be much more interesting than a mere marketing exercise - not that any exercise for marketing major novels is “mere”. Criticism of the Booker, or Man Booker as it is now, has often centred on the choice of judges. They did not always seem to reflect the prize's true constituency - the readers. That is why Best of the Booker is unique.

When we began studying the list of forty-one winners, from 1969 to 2007, I realized I was reviewing my whole novel-reading life. For my fellow judges Mariella Frostrup and John Mullan, who are not as old as I am, the early part of the list was historical. But for all of us there was an unavoidably autobiographical strand in our responses. William Boyd, himself a short-listed Booker author, expressed this perfectly in the introduction he wrote to Alasdair Gray's Lanark: “It may not be immediately apparent at the time of reading, but the person you were when you read the book, your state of mind while you read it, your personal situation (happy, frustrated, depressed, bored) and so on - all these factors, and others, make the simple experience of reading a book a far more complex and multi-layered affair than might be thought. Moreover, the reading of a memorable book somehow insinuates itself into the tangled skein of personal history that is the reader's autobiography: the book leaves a mark on that page of your life - leaves a trace - one way or another.”

Times Archive, 1981: The Times guide to the Booker McConnell Prize

Mr Rushdie has everything to gain from winning and the prize would certainly change his life

• Big book on India wins Booker again

• Midnight's children by Salman Rushdie: The Times review

Background

• Salman Rushdie wins Best of the Booker

• Was something slipped into their tea?

Background

• The birth pangs of Midnight’s Children

It follows that the three of us were not in instant agreement. Not at all. For each one of us, a personally significant book had to be axed from the final shortlist because the other two judges were not in sympathy. This was painful. Some novels, which had seemed irresistible when first published, now seemed to one or more of us quite weak. This was disturbing. It was either because they were essentially backward-looking - a particularly good example of something readers were used to, at that particular time - or, at the other extreme, because they were so utterly of and for their moment that, like a fashion in clothes, they dated. A more difficult category consisted of winning novels by writers we all admired unreservedly, who would include V.S.Naipaul and Margaret Atwood, but felt that the prize had been given for the wrong book. We were assessing individual works, not lifetime achievement.

The voters have not, of course, chosen the definitively best novel from Britain, Ireland and the Commonwealth written in the last forty years. There is no such thing. Another panel would have come up with another shortlist. Our choices were determined by the list of previous winners, who had in turn been rewarded by the idiosyncrasies of judges in any given year. It's all a bit fortuitous.

Yet the lists tell their own story. So many gifted novelists over the past forty years have written about the two world wars and the end of empire, as if a more truthful perspective, and the need to explore and understand these cataclysmic events through individual stories, had become urgent for both writers and readers. Salman Rushdie's Midnight's Children (1981) is a “hinge-novel”, in form, in content and in orientation, and that is I believe why it has won. No longer would fiction about India or Africa be written through the lens of the imperial sensibility, in the tradition laid down by Orwell, Forster, and Paul Scott. And there will doubtless soon be another hinge-novel, to transform our perceptions again, about something completely different.

Exhilarated by so much that was visionary, eccentric, wide-ranging, we were unable to include any of the quieter novels focussing on private life, which we regret. We did not think about gender or ethnicity; our only test was whether a Booker winner, whenever it was written, spoke strongly to us today, stretching our imaginations and the resources of the English language. That is perhaps the beginning of a definition of a classic.

The Best of the Booker shortlist:
Pat Barker's The Ghost Road (1995), Peter Carey's Oscar and Lucinda (1988), J.M. Coetzee's Disgrace (1999), J.G. Farrell's The Siege of Krishnapur (1973), Nadine Gordimer's The Conservationist (1974), Salman Rushdie's Midnight's Children (1981)

Rushdie's Midnight's Children crowned best of the Bookers

Audio: Salman Rushdie talks to Stuart Jeffries
Blog: They picked the right winner
In pictures: the life of Salman Rushdie
Read the original Guardian review (PDF)
Read an extract from Midnight's Children

Lindesay Irvine. Thursday July 10, 2008. guardian.co.uk

Rushdie's children ... Zafar (left) and Milan collect their father's award while he accepts on video. Photograph: Frantzesco Kangaris/EPA

For the second time, Midnight's Children by Salman Rushdie has been judged the best ever winner of the Booker prize. The Best of Booker award, which has been announced at the London literature festival this afternoon, marks the prize's 40th anniversary. A similar contest - the Booker of Bookers - was held in 1993 to coincide with its 25th birthday, and came to the same conclusion.

Rushdie is currently in Chicago, promoting his latest novel The Enchantress of Florence, and appeared at the ceremony via videomessage. "I have to say this is just a marvellous moment for me and for Midnight's Children ... I'm slightly lost for words which usually I'm not," he said. The recently knighted author's sons Zafar and Milan accepted the trophy, which is the award's only immediate reward (although considerable additional sales can be confidently expected to follow). "I think there's something rather wonderful about my real children accepting a prize for my imaginary children," said Rushdie.

Midnight's Children is a teeming fable of postcolonial India, told in magical-realist fashion by a telepathic hero born at the stroke of midnight on the day the country became independent. First published in 1981, it was met with little immediate excitement. It was an unexpected winner, but went on to garner critical and popular acclaim around the world. The novel's popularity, very unusually for a literary award, is what has secured the prize, having been picked from the shortlist by an online public vote that drew just over 7,800 votes. The shortlist itself was selected by a panel of judges - the biographer, novelist and critic Victoria Glendinning; writer and broadcaster Mariella Frostrup, and John Mullan, professor of English at University College London.

As well as securing a welcome boost for Rushdie and the other shortlisted authors, John Mullan argued that the honour was a different kind of accolade to the annual award because of its longer view.

"The Booker is usually a marker of 'this year's thing'," he said. "The contenders for the Best of Booker stretched back almost half a century. It means that we were able to look at books that seem likely to endure because of their inherent qualities, as opposed to 'catching the zeitgeist'."

The Booker - which aims to reward the best novel in English by a writer from Britain, Ireland and the Commonwealth - has established itself as this country's most influential literary honour. But Mullan was more cautious about whether this award amounts to being declared the very best English novel of the last 40 years.

"The annual Booker winners weren't necessarily the best novels published that year," he explained. "One or two novelists have won for novels which weren't their best."

Glendinning, who chaired the panel, said that "the readers have spoken - in their thousands. And we do believe that they have made the right choice." But her comments fell a little short of the enthusiasm for Midnight's Children on the Booker website, where one voter wrote that "maybe only Shakespeare can top this sort of genius".

The shortlist

The Ghost Road by Pat Barker (1995)
Oscar and Lucinda by Peter Carey (1988)
Disgrace JM Coetzee (1999)
The Conservationist by Nadine Gordimer (1974)
The Siege of Krishnapur by JG Farrell (1973)
Midnight's Children by Salman Rushdie (1981)

&183; Salman Rushdie will be appearing at a special Guardian Book Club event at The Shaw Theatre in London at 7pm on July 28, talking to John Mullan about Midnight's Children. Tickets are £10/£8 and can be bought direct from the venue (0871 594 3123).

Διάσημοι «μαθητές» που πήραν βραβεία Booker

Στη χώρα μας μόλις πρόσφατα άρχισε να γίνεται λόγος περί σεμιναρίων δημιουργικής γραφής, ωστόσο, το λεγόμενο creative writing είναι μια παλιά ιστορία στο εξωτερικό. Πιο πραγματιστές οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί, δεν δίστασαν να εντάξουν τη δημιουργική γραφή στις πανεπιστημιακές σπουδές. Το πιο γνωστό είναι το πρόγραμμα του πανεπιστημίου του East Anglia, το οποίο ξεκίνησε το 1970, από τους σημαντικούς συγγραφείς Μάλκολμ Μπράντμπερι και Ανγκους Ουίλσον. Επίσης, ανέδειξε και διάσημους μαθητές, μεταξύ αυτών τρία βραβεία Booker: τον Καζούο Ισιγκούρο («Απομεινάρια μιας μέρας»), τον Ιαν ΜακΓιούαν της «Εξιλέωσης» (και όχι μόνο) και την Αν Ενραϊτ. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, πολλοί και διάφοροι Αμερικανοί συγγραφείς έχουν προσκληθεί να διδάξουν σε μερικά από τα μυριάδες σχετικά προγράμματα, με πιο εξέχον παράδειγμα, τη νομπελίστα Τόνι Μόρισον. Εσχάτως ανακαλύψαμε και σχετική ιστοσελίδα: One Of Us Creative Writing Website, με μότο «Χρησιμοποιήστε το Δίκτυο για να βελτιώσετε τη δημιουργική σας γραφή». Πάντως, όταν το 1996 συναντήσαμε τη βραβευμένη με Booker Πατ Μπάρκερ και την ρωτήσαμε για τη διδακτική της εμπειρία, είχε τονίσει ότι «πολλοί κάνουν το πρόγραμμα και ανακαλύπτουν ότι τελικά νόμιζαν πως θέλουν να γίνουν συγγραφείς, ενώ στην πραγματικότητα δεν το θέλουν καθόλου. Αυτό είναι το πιο θετικό σημείο αυτών των προγραμμάτων». [Ηλίας Μαγκλίνης, Η Καθημερινή, 9/3/2008]

Looking back at the Booker: Nadine Gordimer

No prizes for easy reading ... Nadine Gordimer in 1993. Photograph: Ulf Andersen/Getty

[Sam Jordison, Blogs / The Guardian, February 27, 2008]. The Conservationist's portrait of a dangerous man lent dangerous power by apartheid is great writing, but not brilliant reading

News that there is to be a one-off best of Booker award this year has brought a new edge to this regular blog. For a while at least, it's going to be hard to resist speculation about current relevance and popularity and the laying on of odds - an especially interesting set of concerns when it comes to The Conservationist.

This book might be expected to be a big player. Nadine Gordimer is a writer for whom the award of a Best of Booker prize would be little more than a footnote; one to put in her overflowing display cabinet alongside her 1991 Nobel prize, her appointment as Chevalier de la legion d'honneur and her 15 honorary degrees (including one each from Oxford and Cambridge).

Even so, The Conservationist must be seen as an outsider at best. Arguably because - as a book inextricably tied up with apartheid - it's lost some of its political urgency. Partly because it didn't even win outright in 1974 (it shared the award with Stanley Middleton's Holiday). Mainly because the poll already looks like it's shaping up to be a popularity contest as much as a serious literary competition and it's hard to imagine The Conservationist coming top in anyone's affections...