Friday, May 29, 2009

2η Διεθνής Λογοτεχνική Συνάντηση DASEIN 2009

Το τριήμερο 29-31 Μαΐου διοργανώνουμε για δεύτερη χρονιά τη Διεθνή Λογοτεχνική Συνάντηση στον πολυχώρο Dasein (Σολωμού 12, Εξάρχεια), σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό δίκτυο Literature Across Frontiers (LAF) και την ακούραστη διευθύντριά του, Alexandra Buchler.

Στη φετινή συνάντηση συγγραφείς από τη Νορβηγία, τη Λετονία και τη Σλοβακία θα «συνομιλήσουν» με Ελληνες συναδέλφους τους δημιουργώντας τρία «ζευγάρια». Κοινό στοιχείο των προσκεκλημένων αποτελεί η εμπλοκή τους σε διαφορετικά είδη τέχνης και ο εμπλουτισμός της λογοτεχνίας τους από γνωστικά πεδία, όπως η επιστήμη και η Ιστορία. Η Βιβλιοθήκη-Καταφύγιο Θηραμάτων είναι χορηγός επικοινωνίας.

Παρασκευή 29 Μαΐου

Ο Σλοβάκος πεζογράφος και διακεκριμένος βιολόγος στο Πανεπιστήμιο Comenius της Μπρατισλάβα, Γκούσταβ Μούριν θα διαβάσει από το έργο του «Fever» αναδεικνύοντας τη σχέση επιστήμης-λογοτεχνίας.

Ο μυθιστοριογράφος και μεταφραστής Παναγιώτης Ευαγγελίδης (κατ' εξαίρεση, με κάμερα αντί γραφίδας) θα παρουσιάσει το βραβευμένο ντοκιμαντέρ του: Cheap & Ovi και θα μιλήσει για τη σχέση λογοτεχνίας-κινηματογράφου.

Σάββατο, 30 Μαΐου

Η Νορβηγίδα ποιήτρια Ινγκριντ Στορχόλμεν θα απαγγείλει ποιήματα στις δύο επίσημες γλώσσες της χώρας της, υπογραμμίζοντας τη διάστιξη ανάμεσα σε φύση και γλώσσα.

Ο πεζογράφος Ηλίας Μαγκλίνης θα πραγματοποιήσει μια παρουσίαση που συναιρεί στοιχεία από τις παραστατικές τέχνες, τη μουσική και τη λαϊκή κουλτούρα, ανατέμνοντας τα ζητήματα που εγείρει το σώμα: θνητότητα, μνήμη, βούληση, αισθητικότητα.

Κυριακή, 31 Μαΐου

Η Νόρα Ικστενα θα διαβάσει από το βιβλίο «Το Απέραντο Ηταν», που έγραψε σε συνεργασία με τον ποιητή Imants Ziedonis και θα μιλήσει για τη σχέση πραγματικού-μυθοπλαστικού.

Ο Χάρης Βλαβιανός θα διαβάσει ποιήματα από το τελευταίο του βιβλίο Διακοπές στην Πραγματικότητα αναδεικνύοντας την ανάγκη επαναπροσδιορισμού των λογής εξοντωτικών εικονικών κόσμων που μας περιβάλλουν.

Πληροφορίες: http://athens-international-literary-fest2.blogspot.com, Dasein: Σολωμού 12 - πλατεία Εξαρχείων. Τηλ.: 210-384185

JAMES JOYCE: Συγγραφέας, ποιητής, αλλά και φίλος της μουσικής

Κάθε χρόνο στις 16 Ιουνίου, στο Δουβλίνο, οι φίλοι του ιρλανδού συγγραφέα James Joyce έχουν καθιερώσει να γιορτάζουν τη ζωή και το έργο του με την ημέρα που ονόμασαν Bloomsday, από το όνομα του ήρωα του Οδυσσέα Λεοπόλδου Μπλουμ.

Αυτή η γιορτή σταδιακά επεκτάθηκε και σε άλλες μεγάλες πόλεις στον υπόλοιπο κόσμο.

Αυτή η ένωση δημιουργήθηκε από τους φίλους του ιρλανδού συγγραφέα και ποιητή τον Φεβρουάριο του 1947 στο Μανχάταν και πρώτο μέλος της ήταν ο Τ.S. Eliot.

Ο James Augustine Aloysius Joyce (2 Φεβρουαρίου 1882 - 13 Ιανουαρίου 1941) ήταν ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του 20ού αιώνα.

Το δημοφιλέστερο έργο του είναι το μυθιστόρημα Οδυσσέας (Ulysses) (1922), ένα πραγματικά μυθικό βιβλίο της παγκόσμιας λογοτεχνίας, που τόσα πολλά χρόνια μετά τη δημιουργία του συνεχίζει να αποκτά νέους αναγνώστες, παρά τις συχνά γριφώδεις σελίδες του, που οδηγούν αρκετούς σε απογοήτευση και απελπισία, με συνέπεια από φόβο να μην ολοκληρώνουν την ανάγνωσή του.

Μέσα στα 18 κεφάλαια του βιβλίου του ο συγγραφέας περιγράφει μία μέρα στο Δουβλίνο από τη ζωή του κεντρικού ήρωα, Λεοπόλδου Μπλουμ. Αυτή η ημέρα είναι η 16η Ιουνίου, γι' αυτό και γιορτάζεται από τους φίλους του.

Τα υπόλοιπα έργα του είναι:

  • Οι Δουβλινέζοι (Dubliners) (1914), μια συλλογή διηγημάτων όπου ο Joyce παρουσιάζει και αναλύει την κοινωνία του Δουβλίνου.
  • Το Πορτρέτο του Καλλιτέχνη (Α Portrait of the Artist as a Young Man) (1916), ένα μυθιστόρημα στο οποίο ο συγγραφέας περιέχει αυτοβιογραφικά στοιχεία.
  • Οι Εξόριστοι (Exiles) (1918), θεατρικό έργο.
  • Οι Φανερώσεις (Finnegans Wake) (1939).
  • Στήβεν ο Ηρωας (Stephen Hero), το οποίο γράφτηκε το 1904-06, αλλά εκδόθηκε το 1944 μετά τον θάνατό του.
  • Το Giacomo Joyce, που γράφτηκε το 1907, αλλά εκδόθηκε το 1968.
  • Επίσης εκδόθηκε το James Joyce's Letters to Sylvia Beach, 1921-1940 (1987).
  • Τέλος, έγραψε τις ποιητικές συλλογές Chamber Music (1907), Pomes Penyeach (1927) και Collected Poems (1936).

Καλλιτέχνες που επηρεάστηκαν στα τραγούδια τους από τον Οδυσσέα του James Joyce είναι οι Franz Ferdinand, που έγραψαν πρόσφατα το Ulysses για το τελευταίο τους άλμπουμ και όπως δήλωσε ο τραγουδιστής τους Alex Capranos, μία κόπια του βιβλίου επάνω στο τραπέζι του σπιτιού του ήταν αρκετή για να οδηγήσει το συγκρότημα στο να γράψει αυτό το τραγούδι, που είναι επηρεασμένο επίσης και από τον Ομηρο.

Η Kate Bush έχει επηρεασθεί από τον Οδυσσέα στο τραγούδι της Sensual World από το ομώνυμο άλμπουμ του 1989. Συγκεκριμένα αναφέρεται στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου και στη Molly Bloom. Ηθελε μάλιστα να χρησιμοποιήσει ακριβώς αυτά που λέει η Molly στο βιβλίο, αλλά οι δικαιούχοι του συγγραφέα δεν της έδωσαν την άδεια, έτσι έκανε τη δική της παραλαγή στο κείμενο.

Το Rejoyce των Jefferson Airplane από το άλμπουμ τους After Bathing At Baxter's είναι επίσης επηρεασμένο από τον Οδυσσέα.

Η Eveline των Nickel Creek από το άλμπουμ του 2005 Why Should The Fire Die είναι επηρεαμένη από μία μικρή ιστορία του Joyce.

Ο Syd Barrett, που ήταν παλαιότερα μέλος των Pink Floyd και πέθανε πριν από μερικά χρόνια, είχε γράψει το Golden Hair για το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ The Madcap Laughs το 1970, χρησιμοποιώντας στην αρχή του μερικούς από τους στίχους του ιρλανδού συγγραφέα και ποιητή, συγκεκριμένα το Poem V από το Chamber Music του 1907. Ποιήματα του Joyce μελοποίησε και η ελβετίδα πιανίστρια Susanne Abbuehl στο άλμπουμ της Compass, που κυκλοφόρησε στην εταιρεία ECM το 2006.

Ο Αμερικανός ρομαντικός συνθέτης του περασμένου αιώνα Samuel Barber έγραψε τα εννέα τραγούδια, που ήταν βασισμένα σε αποσπάσματα από ποιήματα του Joyce.

Από τη γενιά των Stockhausen και Cage, ο Luciano Berio, ένας από τους πιο ταλαντούχους Ιταλούς συνθέτες της μουσικής avant-garde χρησιμοποίησε τον Joyce ως έμπνευση για διάφορες συνθέσεις του.

Ο Γάλλος μοντερνιστής συνθέτης και μαέστρος Pierre Boulez ανέφερε συχνά τον Joyce ως πηγή έμπνευσης στις συχνά πολύπλοκες συνθέσεις του.

Ο John Cage έγραψε τα Wonderful Widow και Nowth βασισμένος σε αποσπάσματα από το Finnegans Wake για το έργο του Roarotorio.

Ο νικητής του βραβείου Pulitzer για το 1980 αμερικανός νεο-ρομαντικός συνθέτης David Del Tredici έχει γράψει τα Four Songs On Poems Of James Joyce αξιοποιώντας τα Ι Hear an Army, Night Conjure-Verse και Syzyrgy.

Οι αμερικανοί συνθέτες Ross Lee Finney (από τους μαθητές του Alban Berg), Alfred Heller μελοποίησαν ολόκληρο τον κύκλο ποιημάτων Chamber Music, μέρος από τον ίδιο κύκλο μελοποίησε και η επίσης Αμερικανίδα Elizabeth Lauer.

Από τους μεγαλύτερους Ιάπωνες συνθέτες, ο Toru Takemitsu, έγραψε το Α Way a lone Ι και ΙΙ, εμπνεόμενη από την αρχή και το τέλος του Finnegans Wake.

Από τους μοντέρνους καλλιτέχνες, επηρεασμένοι από τον Joyce είναι μεταξύ άλλων οι Dream Theater, η προοδευτική μπάντα του χέβι μέταλ, που όταν παίζουν στις συναυλίες τους το ορχηστρικό κομμάτι τους Eve, διαβάζει ο τραγουδιστής τους αποσπάσματα από το Portrait of the Artist as a Young Man. Ενα άλλο τραγούδι τους με τίτλο Six Ο'Clock από το άλμπουμ Awake περιλαμβάνει στίχους από το Finnegans Wake.

Αναφορές στον Ιρλανδό συγγραφέα και ποιητή κάνουν σε τραγούδια και άλμπουμ τους ονόματα όπως οι: Van Morrison, που τον αναφέρει στα Somewhere In England και Τοο Long In Exile, ο Lou Reed στο Magic And Loss και στο My House, όπου κάνει σαφή αναφορά στον Οδυσσέα, ο Jimmy Buffet στο If It All Falls Down, το συγκρότημα των Libertines στο What Α Waster, τελευταίο τραγούδι από το πρώτο τους άλμπουμ Up The Bracket, οι Pogues, που έχουν βάλει σε εξώφυλλο δίσκων τους φωτογραφία του Joyce μαζί με τα μέλη τους.

Αυτό που ίσως δεν είναι ευρύτερα γνωστό, είναι το ότι ο James Joyce είχε μία πολύ καλή φωνή τενόρου, ενώ παράλληλα ήταν καλός πιανίστας και θα μπορούσε να κάνει, όπως αναφέρουν οι παλαιότεροι, καριέρα ως μουσικός ή τραγουδιστής. Το 1904 μάλιστα είχε τραγουδήσει μαζί με τον, διάσημο επίσης, ιρλανδό τενόρο John McCormack, ενώ αρκετά αργότερα, όταν πια είχε καθιερωθεί ως συγγραφέας, βοήθησε στην προώθηση ενός άλλου ιρλανδού τενόρου, του John Sullivan. Συνήθιζε μάλιστα να γράφει μουσική για όλα σχεδόν τα ποιήματα που έγραφε και είχε μελοποιήσει αποσπάσματα από τα βιβλία του.

Από τους σημαντικότερους συγγραφείς του περασμένου αιώνα που συνέβαλαν με το έργο τους στην αλλαγή της γλώσσας που χρησιμοποιούμε καθημερινά και του τρόπου σκέψης μας, ο Joyce ήταν αυτός που είχε τα τελευταία 100 χρόνια τη μεγαλύτερη σχέση με τη μουσική χάρη στην αξιοποίηση του έργου του από διάφορους μουσικούς.

Λογοτεχνικά «αίθρια»

  • Μπορούν τα λογοτεχνικά φεστιβάλ να αποτελέσουν «αίθρια» συνεύρεσης μιας ευρύτερης αναγνωστικής κοινότητας, όπου λογοτέχνες, κριτικοί, ιστολόγοι και αναγνώστες συνομιλούν για τη λογοτεχνία και τη βιώνουν με διάφορους τρόπους;
  • Σε ποια έκταση η παραπάνω διαδικασία αποτελεί μια διαφορετική ή χρήσιμη λειτουργία όσον αφορά την πρόσληψη της λογοτεχνίας; Και σε ποιο βαθμό αποτελούν πεδίο συνομιλίας Ελλήνων και ξένων λογοτεχνών ή γενικότερης αμφίπλευρης επίδρασης μεταξύ τους; Αυτά είναι μερικά από τα ζητήματα που θέτει η φετινή, 2η Λογοτεχνική Συνάντηση στο Dasein.

Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τις εκλεκτικές συγγένειες μυθοπλασίας και επιστήμης που θα αναδείξει ο Σλοβάκος πεζογράφος και βιολόγος Γκούσταβ Μούριν. Από τον ποιητική ενσωμάτωση των προπολεμικών κατακτήσεων της Βιολογίας στο Ταξίδι στην Αρμενία του Μαντελστάμ μέχρι τους κόσμους της επιστημονικής φαντασίας και τη σύγχρονη άνθηση του «επιστημονικού» (μαθηματικού, βιολογικού κ.ά.) μυθιστορήματος, η λογοτεχνία και οι φυσικές επιστήμες συχνά συγχρωτίζονται, δημιουργώντας η καθεμιά καρποφόρες ζώνες ή και ενδοχώρες ετερότητας στις επικράτειές τους.

Από την άλλη πλευρά, ο Ηλίας Μαγκλίνης, έχοντας στην πρόσφατη νουβέλα του (Η Ανάκριση) προκρίνει τη συνύπαρξη της λογοτεχνίας με τις εικαστικές και παραστατικές τέχνες, θέτει μια σειρά ερεθιστικών ερωτημάτων. Είναι γόνιμη η σύνδεση λόγου, εικόνας και μουσικής μέσα στο ίδιο λογοτεχνικό κείμενο; Δημιουργούν τα στοιχεία αυτά μια διαπλάτυνση της γεωγραφίας του, αποτελούν μια παράλληλη ή παραπληρωματική «αναγνωστική» πρόταση; Είναι δυνατή η συγγραφική διαχείριση της σωματικότητας και του σώματος εν γένει;

Η φετινή, 2η Λογοτεχνική Συνάντηση στο Dasein αποτελεί εύφορο πεδίο παρόμοιων προβληματισμών, οι οποίοι θα διερευνηθούν με τη βοήθεια των ίδιων των δημιουργών.

  • ΛΑΜΠΡΟΣ ΣΚΟΥΖΑΚΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / Βιβλιοθήκη, Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

Μάρκος Αυρήλιος : Ο στωικός που νίκησε τον χρόνο

  • ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / Βιβλιοθήκη, Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

  • Μάρκος Αυρήλιος: Τα εις εαυτόν, εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια: Γιάννης Αβραμίδης, επιμέλεια: Κ. Καούκη, εκδόσεις Θύραθεν, σ. 320, 22, 90 ευρώ
  • Στα είκοσι, στα χρόνια των αναζητήσεων, είχα ξεχωρίσει το: «Σύντομα θα τους ξεχάσεις όλους, σύντομα θα σε ξεχάσουν όλοι». Τώρα, ξαναδιαβάζοντάς τα «Εις Εαυτόν» σταμάτησα στο: «Αξίζεις, όσο αξίζουν εκείνα που φρόντισες». Μα σε κάθε ηλικία, σε κάθε άνθρωπο, ο αυτοκράτορας κάτι έχει να του ψιθυρίσει, κάτι που θα τον σφραγίσει ανεξίτηλα και θα τον προσδιορίσει εσαεί. Διόλου υποδεέστερος του ευαγγελικού κηρύγματος, κομίζει το απόσταγμα του ανώτατου σημείου εξανθρωπισμού που άγγιξε στα ύστατα χρόνια του ο Αρχαίος Κόσμος μέσω μιας φιλοσοφικής διδαχής: του Στωικισμού. Με λίγα λόγια, πώς ο άνθρωπος να γίνει πράγματι ά ν θ ρ ω π ο ς! Ο,τι περίπου και ο Μένανδρος είχε εκφράσει, δηλαδή, με το περίφημό του: «ως χαρίεν εστ' άνθρωπος όταν άνθρωπος η», και πόσοι άλλοι πριν απ' αυτόν...
  • Παράδοξο παιγνίδι της μοίρας: στον πιο φιλοσοφημένο των Ρωμαίων αυτοκρατόρων έλαχε το θλιβερό καθήκον να μη διοικήσει απ' την ασφάλεια και την άνεση της Ρώμης, παρά ν' αναλώσει το μέγιστο της βασιλείας του στ' αφιλόξενα δάση του Βορρά, στη σημερινή Αυστρία, πολεμώντας σκληρά Κουάδους και Μαρκομάνους εισβολείς των συνόρων. Ζώντας εκεί τη λιτή ζωή του στρατιώτη, εξομοιωμένος με τον κάθε απλό λεγεωνάριο, έγραφε στη σκηνή, νύχτες και νύχτες, σε παγωμένους χειμώνες, αντλώντας θάρρος απ' τα γραφτά του και δοκιμάζοντας, στην ουσία, την ισχύ των φιλοσοφικών του δογμάτων στις πιο αντίξοες συνθήκες -εκεί που μόνο δοκιμάζεται η ισχύς οιασδήποτε θ ε ω ρ ί α ς...
  • Μοιάζει να ηθικολογεί συχνά, μα το περισσότερο προσπαθεί να κρατηθεί, να πείσει ο ίδιος τον εαυτό του -και είναι σημαντικό πως τα κείμενά του δεν προορίζονταν για δημοσίευση, παρότι αποτελούσαν ένα είδος προσωπικού ημερολογίου. Δεν μας σώθηκαν οι αφορμές που τον κίνησαν να σημειώνει κάθε του σκέψη, κάθε του αντίδραση. Σώθηκαν μόνο τα προσωπικά αντιστηρίγματα, που ο ίδιος έστηνε δι' εαυτόν σε μιαν απέραντη ερημία ανθρώπων, σ' ένα στρατόπεδο. Δεν διεκδικούσε συγγραφικές δάφνες, παραμυθία εν πολέμω γύρευε... Και τα κατασταλάγματά του, αν αφαιρέσεις το στωικό επίχρισμα, είν' άξια πρωτίστως γιατί μεταφέρουν ανάγλυφα έναν καλότατο ά ν θ ρ ω π ο Μάρκο Αυρήλιο, μιαν απαράμιλλη λιτότητα βίου, που προσγειώνει και σήμερα ακόμη το υπερφίαλο εγώ μας, τη ματαιοδοξία, τον χθαμαλό ηδονισμό που 'χει καταστεί πλέον δόγμα.
  • Το σύστημά του είν' απολύτως στεγανό. Και στην εποχή που όλα τρεκλίζουν, χάσκουν, μπάζουν από παντού, μπορεί αμεσότερα να εκτιμηθεί. Φυσικά από τους λίγους. Τους πολλούς τούς έχει παρασύρει η τύρβη των εγκοσμίων...
  • Για τον Μάρκο Αυρήλιο, η Φύση που κυβερνά τα πάντα, διέπεται από τον ορθό Λόγο. Ακολουθώντας τον θα βρεθείς άσφαλτα να δρας κατά φύσιν - άρα σ ω σ τ ά. Κι αν αδυνατείς να τον βρεις μες στη διάσπαση που φέρνει διαρκώς ο έξω κόσμος, δεν έχεις παρά ν' ακολουθήσεις απλά, μ' ευθύτητα, τη φύση σου. Εκείνη περιέχει και τον ορθό Λόγο που σου διαφεύγει. Αφέσου, λοιπόν, είτε στον έναν είτε στην άλλη! Το ίδιο κάνει. Έτσι θα πράττεις πάντα το σωστό. Θεοί, πράγματι, δεν υπάρχουν, κι αν υπάρχουν είν' ενσάρκωση της Φύσης. Μια φιλοσοφία με τη συμπαγία θρησκείας...
  • Η μετάφραση του Γ. Αβραμίδη προσπαθεί να δαμάσει το στρυφνό ενίοτε και δυσνόητο κείμενο με την ειδική φιλοσοφική ορολογία, για την ερμηνεία της οποίας παραθέτει κι ένα ειδικό γλωσσάριο. Πετυχαίνει να διαβάζεται, χωρίς να ενοχλεί με περιφράσεις και σχολαστικισμούς, που συνήθως αμαυρώνουν τις αποδόσεις των αρχαίων -και χρησιμότατη εν προκειμένω η παράθεση του πρωτοτύπου, όπου πολλές φορές ο αναγνώστης θ' αφήσει γόνιμα να πλανηθεί το μάτι του. Μα και ο ειδήμονας θα μείνει ικανοποιημένος απ' την πιστότητα του νεοελληνικού. Η έκδοση, προσεγμένη, θα τον συνεπάρει.
  • Κάπου ξαστόχησε όμως και ο αυτοκράτορας! Πλανήθηκε σαν έγραφε πως: «σύντομα θα σε ξεχάσουν όλοι». Δυο χιλιάδες χρόνια και μένει επίκαιρος! Γι' αυτό, άλλωστε, δεν λέγονται «κλασικοί» οι κλασικοί; Γιατί σε κάθε εποχή είναι πιο σύγχρονοι απ' τους μοντέρνους!..

Εντί Καντούρ: Οι αντιπαραθέσεις ιδεών βουλιάζουν το μυθιστόρημα

  • Γι' αυτό και ο Γαλλοτυνήσιος Εντί Καντούρ, συγγραφέας του βραβευμένου «Βάλτενμπεργκ», συνδύασε τον Χάιντεγκερ και τον Κέινς με κατασκόπους και επιχειρηματίες. Κι έγραψε ένα χορταστικό βιβλίο, που αποτίει φόρο τιμής από τη μια στον Τόμας Μαν από την άλλη στον Τζον Λε Καρέ. Ο 64χρονος συγγραφέας Εντί Καντούρ είναι Τυνήσιος από πατέρα και Γάλλος από μητέρα.

Ο Καντούρ αναγκάστηκε να περικόψει τις 900 σελίδες του βιβλίου του για να το εκδώσει. «Ο Ρόμπερτ Αλτμαν λέει ότι ο πραγματικός ρυθμός επιτυγχάνεται μόνον όταν περικόπτει κάποιος αυτό που αγαπά. Ενας καλός συγγραφέας σιωπά: αφήνει το μοντάζ του να μιλήσει», μας λέει

  • Ο Καντούρ αναγκάστηκε να περικόψει τις 900 σελίδες του βιβλίου του για να το εκδώσει. «Ο Ρόμπερτ Αλτμαν λέει ότι ο πραγματικός ρυθμός επιτυγχάνεται μόνον όταν περικόπτει κάποιος αυτό που αγαπά. Ενας καλός συγγραφέας σιωπά: αφήνει το μοντάζ του να μιλήσει», μας λέει Αρχισε να εκδίδει ποιήματα σε ηλικία 44 χρόνων. Αφού τύπωσε πέντε ποιητικές συλλογές, εμφανίστηκε το 2004 με το ογκώδες μυθιστόρημα «Βάλτενμπεργκ» (720 σελίδες η έκδοση του «Γκαλιμάρ») που το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο Πρώτου Μυθιστορήματος (Prix du Premier Roman). Στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Πατάκη». Ο Γαλλοτυνήσιος συγγραφέας εργάζεται ως καθηγητής της γαλλικής λογοτεχνίας και δραματουργίας στην Εκόλ Νορμάλ Σουπεριέρ της Λιόν και ως μεταφραστής από τα αγγλικά, τα γερμανικά και τα αραβικά.
  • Η υπόθεση του βιβλίου διαδραματίζεται από το 1914, αρχές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μέχρι το 1989, οπότε καταρρέει η πρώην Σοβιετική Ενωση. Κεντρικό θεματικό μοτίβο είναι ένα συμπόσιο του 1929 στη γερμανοϊταλόφωνη πόλη Γκριζόν της ανατολικής Ελβετίας, όπου συνυπάρχουν φιλόσοφοι (Κάσιρερ, Χάιντεγκερ), οικονομολόγοι (Κέινς), επιχειρηματίες, ευγενείς, αλλά και επίδοξοι κατάσκοποι. Ο Καντούρ συνομιλεί με το «Μαγικό βουνό» του Τόμας Μαν και την «Ανθρώπινη μοίρα» του Αντρέ Μαλρό, ενώ αποτίει φόρο τιμής στους συγγραφείς του πολιτικού νουάρ Ιαν Φλέμινγκ και Τζον Λε Καρέ.
  • Από πού αντλήσατε την επιθυμία να γράψετε το πρώτο σας μυθιστόρημα;

«Δεν ήταν κάτι που ωρίμασε σταδιακά μέσα μου. Απλώς, μια μέρα αποφάσισα να γράψω ένα ογκώδες μυθιστόρημα, όπως αυτά που αγαπάω: Τον "Κόμη Μοντεχρήστο" του πατέρα Αλέξανδρου Δουμά και το "Μαγικό Βουνό" του Τόμας Μαν. Το στοίχημα για μένα ήταν να συνδέσω το μυθιστόρημα που εντάσσεται στη λογοτεχνική παράδοση με την περιπέτεια της καταιγιστικής εξέλιξης. Να μην είναι ένα μυθιστόρημα που σκέπτεται, αλλά που δίνει τροφή για σκέψη».

  • Γιατί επιλέξατε ως υλικό την Ιστορία του 22ού αιώνα;

«Είχα στο μυαλό μου μια φράση του Τόμας Μαν: "Ο μυθιστοριογράφος εκφράζει χαμηλόφωνα τον παρωχημένο χρόνο". Χρειαζόμουν αυτόν τον χρόνο μέσα στο παρελθόν. Στην αρχή θέλησα να διηγηθώ την ιστορία ενός "καταδότη" "α λα γαλλικά", στα πρότυπα του Τζον Λε Καρέ, που μου αρέσει πολύ. Και να ξαναγράψω τον μύθο του Φάουστ στον 20ό αιώνα. Δηλαδή, τι συμβαίνει όταν ο Θεός, η αρχή στην οποία αντιτίθεται ο Μεφιστοφελής, εξαφανίζεται. Αμφιταλαντευόμουν μεταξύ των δύο αυτών σχεδίων, όταν έπεσα επάνω σ' αυτή τη φράση του Φάουστ στον Μεφιστοφελή: "Η κατασκοπία αποτελεί, φαίνεται, την ευχαρίστησή σου." Το σχέδιό μου μπορούσε λοιπόν να αποκτήσει μορφή. Εδώ ο αρχικατάσκοπος είναι ο Μεφιστοφελής και ο καταδότης ο Φάουστ».

  • Γιατί επικεντρώνετε τη μυθοπλασία σας γύρω από το Βάλτενμπεργκ, όπου κάθε χρόνο συναντιούνται ηθοποιοί και αναλυτές της Ιστορίας, περιστοιχισμένοι από κατασκόπους και αοιδούς;

«Το Βάλτενμπεργκ δεν υπάρχει. Τοποθέτησα το ψεύτικο αυτό μικρό Νταβός στο καντόνι Γκριζόν της ανατολικής Ελβετίας. Χτίστηκαν εκεί επάνω, στα τέλη του 19ου αιώνα, σανατόρια, ξενοδοχεία πολυτελείας, αρχιτεκτονικές υπερβολές. Το μυθιστόρημα ξεκινά από εκεί όπου σταμάτησε το "Μαγικό Βουνό". Είναι κατά κάποιον τρόπο ο τόπος της ευτυχίας μιας νέας αρχής. Εμπνεύστηκα από αυτές τις πνευματικές συναντήσεις όπου συζητούσαν οι Κασίρερ, Χάιντεγκερ, Λεβινάς. Ομως, αν ένα μυθιστόρημα μας δίνει απλώς αντιπαραθέσεις ιδεών, θα βουλιάξει ύστερα από δέκα γραμμές. Θέλησα, καθώς αναπαριστούσα εκ νέου αυτό το Σεμινάριο του 1929, να δώσω την εντύπωση μιας "τρελής ημέρας", μιας φρενήρους περιστροφής μ' όλες τις εντάσεις που δημιουργούνται μεταξύ των χαρακτήρων».

  • Εντυπωσιάζεται κάποιος από το πόση προσοχή δίνετε στη λεπτομέρεια, όπως στα σώματα και στις ζωντανές κινήσεις των ανθρώπων.

«Παράλληλα με την ποίηση, έγραφα χρονογράφημα για τη "L' Autre Journal" και τον "Politis". Στο ρεπορτάζ, πρέπει να έχουμε γρήγορη αντίληψη, να δείχνουμε με εμφατική γραφή τις λεπτομέρειες που καθηλώνουν, αυτό που έχουμε δει, όλους τους πλαταγισμούς της συζήτησης. Οταν ένας ρεπόρτερ αναπαριστά εκείνες ακριβώς τις στιγμές απ' όπου το πραγματικό αντλεί τη δύναμη της ιδιαιτερότητάς του, τότε η τέχνη του είναι ισοδύναμη με την τέχνη του μυθιστοριογράφου. Το ζήτημα είναι να αποδώσουμε τα αποτελέσματα του πραγματικού, χωρίς όμως αυτά να γίνονται περιγραφές. Ταυτόχρονα, το φανταστικό θα πρέπει να κινητοποιείται και να βγαίνει στο προσκήνιο της ανάγνωσης».

  • Πώς γράφτηκε αυτό το μυθιστόρημα;

«Μου πήρε οκτώ χρόνια. Αφιέρωσα πολύ χρόνο στον ρυθμό, στη σύνθεση. Χρειάστηκε να περικόψω το αρχικό χειρόγραφο των 900 σελίδων. Ο Ρόμπερτ Αλτμαν λέει ότι ο πραγματικός ρυθμός επιτυγχάνεται μόνον όταν περικόπτει κάποιος αυτό που αγαπά. Εάν δεν κάνει αυτές τις θυσίες δεν υπάρχει έργο. Ο μυθιστοριογράφος κάνει ο ίδιος το μοντάζ του έργου του. Ενας καλός δημοσιογράφος ή συγγραφέας σιωπά: αφήνει το μοντάζ του να μιλήσει. Στις συζητήσεις προσπάθησα να κάνω ένα μοντάζ φωνών: τα σημαντικά πράγματα εκφράζονται από τη διαφορά μεταξύ των φωνών».

  • Γιατί η μουσική παίζει πρωτεύοντα ρόλο στο «Βάλτενμπεργκ»;

«Πάντα με απογοήτευε ο τρόπος με τον οποίο σκηνοθετείται η μουσική στα μυθιστορήματα. Ακόμη και στον Προυστ. Η ένταξη της μουσικής στο μυθιστόρημα φέρνει στο μυαλό τα λόγια του Αντρέ Ζιντ: "Είναι η μουσική χωρίς τις νότες". Η μουσική δεν πρέπει να παίζει στο έργο ένα ρόλο λυτρωτικό. Η Λένα, η αοιδός, λέει γι' αυτήν: "Πρέπει να περνά την εντύπωση των δοκιμασιών που βιώθηκαν, να μας διδάσκει πράγματα για το σκέπτεσθαι"».

  • Τι σας πρόσφερε συγγραφικά η χρήση ιστοριών κατασκοπίας;

«Οι ιστορίες κατασκοπίας είναι ένα συναρπαστικό εργαλείο για να φτιάξουμε ένα μυθιστόρημα. Αυτό το συναντάμε και στον Κίπλινγκ. Προσθέτουν στο αστυνομικό μυθιστόρημα ένα πολιτικό και ιστορικό πλαίσιο. Καθιστούν δυνατή τη διαχείριση ενός χωροχρόνου, που είναι πιο σημαντικός από αυτόν του αστυνομικού μυθιστορήματος. Πρόκειται, επίσης, και για ιστορίες διπλού παιχνιδιού, κρυφών ταυτοτήτων. Μέσα τους υπάρχουν υπαρξιακά ερωτήματα, που συναντάμε στην κοινωνική ζωή. Το παιχνίδι του κατασκόπου επιτρέπει να μπουν στη σκηνή η καθημερινή ύπαρξη, η πολιτική ύπαρξη και τα ιστορικά πλαίσια. Ο κίνδυνος εδώ ήταν μήπως παραχθεί μια συνωμοτική άποψη της Ιστορίας. Γι' αυτό οι κατάσκοποι είναι πιο αδύναμοι από τις δυνάμεις που τους χειραγωγούν».

* Ο Εντί Καντούρ θα συναντήσει αύριο τους αναγνώστες του στο περίπτερο 15 «Παντελής Πρεβελάκης» της 6ης Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου της Θεσσαλονίκης (12 - 1 μ.μ).*

  • Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

Ποίηση


  • Πέρασαν τόσες μέρες κι ακόμα στ' αυτιά μας είναι οι στίχοι των ποιητών που απάγγειλαν. Λέξεις απλές, δικές μας, ελληνικές. Είχαμε σιωπήσει και ακούγαμε. Είχαν έρθει οι λεβέντες φοιτητές μας, τις γιορτινές μέρες, με τα γένια και τα μαλλιά τους, και οι λεβέντισσες, ίσες μαζί τους. Ανετοι, ωραίοι, ίδια η άνοιξη, κάθισαν στην άκρη του καφενείου. Στα δικά μας χρόνια, έμπαινε ο πατέρας, ο θείος, ο γέροντας, σηκωνόμασταν και φεύγαμε. Κουτά πράγματα.
  • Κουτσοπίναν. Λέγαν τα δικά τους, των σχολών τους, πότε αστεία, πότε σοβαρά. Ελαμπαν μες στη νιότη τους. Ο ήρωας γεννιέται; Το 'χει μέσα του; Οι καταστάσεις τον κάνουν; Πότε γύρισε η κουβέντα τους δεν το καταλάβαμε. Τράβηξε το ενδιαφέρον μας. Ελεγαν και τι δεν έλεγαν. Την απάντηση την έχει δώσει ο ποιητής. Το είπε το πιο όμορφο κορίτσι του χωριού μας. Σπουδάζει φιλολογία. Απάγγειλε στίχους. Τίνος; Πού να ξέρουμε. Τράβηξαν ψηλά /Δύσκολα πια να χαμηλώσουν / Δύσκολο και να πουν το μπόι τους. Είναι του Ρίτσου, απ' τη Ρωμιοσύνη, είπε. Καλύτερη απάντηση στο ερώτημα δε βρήκα.
  • Αρχισαν να μιλάνε για την ποίηση. Ν' απαγγέλλουν στίχους. Κι εμείς ν' ακούμε τη μουσικότητά τους, να νιώθουμε τις λέξεις ως πλουμίδια. Αυτό είναι. Οι ποιητές είναι υφάντρες εικόνων με λέξεις δικές μας. Το γειτονοπαίδι μας, ο πιτσιρικάς της τρίτης Λυκείου, που καθόταν με τους φοιτητές μας, απάγγειλε: Ο δρόμος που πήραμε, αδερφέ μου, δεν έχει πίσω / Πίσω για μας είναι μονάχα ο θάνατος / Μπροστά μπορεί και πάλι να 'ναι θάνατος / Είναι άλλος θάνατος μέσα στον ήλιο, αδερφέ μου, που 'ναι σαν τη ζωή. Του Ρίτσου κι αυτό, είπε. Απαντά στο ερώτημα, νομίζω. Είναι απ' τον Ακροβολισμό. Μου αρέσει και τούτο: - Ο Πέτρος, λέει, έχασε τόνα του ποδάρι στον αγώνα / Ο Πέτρος - τον είδε, λέει, ο Νίκος - σεργιανούσε στο χωράφι με τα στάχυα / η άνοιξη τον κρατούσε μπράτσο, λέει - ένα μεγάλο φως / είχε στο κούτελό του - έτσι μεγάλο σα διπλό καρβέλι στο σπίτι της γειτονιάς / κι ένα μεγάλο χαμόγελο στα μάτια του - σαν το τετράγωνο του / ήλιου στη φάμπρικα. Το ξέραμε:/ Μπροστά ήταν ο Πέτρος. Δε ρωτούσαμε άλλο / Οσο κρύο και να 'κανε. Επιμέναμε / Γι' αυτό σου λέω, αδελφέ μου, αυτός ο δρόμος δεν έχει πίσω. Κι αυτό του Ρίτσου, είπε και χαμήλωσε τα μάτια. Μου τον γνώρισε, μουρμούρισε, μια ΚΝίτισσα,
  • Ακούστε και τούτο, πάλι του Ρίτσου, απ' την Κυρά των Αμπελιών. Αϊ, Κυρά, που καρτεράμε στην αυλή σου / να μας κεράσεις το χορό να σκάσουμε το χάρο. Το 'πε όρθιος, βροντερά, ο φοιτητής του Πολυτεχνείου. Αρχισαν, πότε ο ένας, πότε ο άλλος, ακόμα και όλοι μαζί, ν' απαγγέλλουν στίχους. Και τι δεν ακούσαμε. Βάρναλη, Ελύτη, Εμπειρίκο, Παλαμά, Καρυωτάκη, Λειβαδίτη και άλλους, που δε συγκρατήσαμε τ' όνομά τους.
  • Ευφράνθηκε η καρδιά μας. Το δείξαμε κερνώντας τα παιδιά. Τα παινέψαμε. Μας παίνεψαν, γιατί, είπαν, είμαστε αγνοί, ωραίοι, διψασμένο χωράφι. Για σας έγραψαν οι πραγματικοί ποιητές. Πώς το είπε ο Ρίτσος; Αυτοί που περιμένουν στον ξύλινο πάγκο / είναι οι φτωχοί, οι δικοί μας, οι δυνατοί / είναι οι ξωμάχοι κι οι προλετάριοι / κάθε τους λέξη είναι ένα ποτήρι κρασί / μια γωνιά μαύρο ψωμί / ένα δέντρο πλάι στο βράχο / ένα παράθυρο ανοιχτό στη λιακάδα / Είναι οι δικοί μας Χριστοί, οι δικοί μας Αγιοι.
  • Τσουγκρίσαμε με σεβασμό τα ποτήρια τους. Τα μάτια μας υγράνθηκαν. Να 'στε καλά, είπαμε. Μας κοινωνήσατε αλλιώτικα. Εμείς φεύγουμε. Και φύγαμε.
Ιορδ. Α. ΠΡΟΥΣΑΝΙΔΗΣ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 30/5/2009

Οι νέες τεχνολογίες στη ζωή του βιβλίου - δεύτερη ημέρα της 6ης ΔΕΒΘ

  • Η δεύτερη ημέρα της 6ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης ήταν αφιερωμένη στις νέες τεχνολογίες, στα επιτεύγματα και τις προοπτικές που ανοίγονται για τον κόσμο του βιβλίου. Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) στρέφει το βλέμμα στο μέλλον της εκδοτικής αγοράς «ανοίγοντας τη συζήτηση», για πρώτη φορά σε επίπεδο έκθεσης, τις πρόσφατες συμφωνίες της Google με τους εκδότες για την ψηφιοποίηση βιβλίων, την αξιοποίηση του ηλεκτρονικού βιβλίου (e-book) και του ηχητικού βιβλίου (audio book), τις ψηφιακές βιβλιοθήκες και τα σχετικά προγράμματα.

  • Οι επισκέπτες της Έκθεσης, οι επαγγελματίες του κλάδου καθώς και συγγραφείς και δημοσιογράφοι είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για τα ερωτήματα που εγείρονται γύρω από τα πνευματικά δικαιώματα και τις οικονομικές παραμέτρους της συμφωνίας Google με Αμερικανούς και Ευρωπαίους εκδότες. Στη συνάντηση «Η συμφωνία Google: μέσα ή έξω;» (με ομιλητές τους Santiago de la Mora, Anne Bergman-Tahon, Αρη Πετρόπουλο, Jean Sarzana και συντονίστρια τη νομική σύμβουλο του ΕΚΕΒΙ Ελλη Φιλιπποπούλου) κατέδειξε την ανάγκη πληρέστερης ενημέρωσης των επαγγελματιών στην Ελλάδα, καθώς και την άμεση κινητοποίησή τους στο πλαίσιο των νέων εξελίξεων.
  • Στη διάρκεια της χθεσινής ημέρας ολοκληρώθηκαν οι επισκέψεις των λιλιπούτειων αναγνωστών στους χώρους της 6ης ΔΕΒΘ. Χιλιάδες μαθητές σχολείων πέρασαν από την Παιδική Γωνιά (σε έκταση 360 τ.μ.) και τα εκδοτικά περίπτερα έχοντας την ευκαιρία να συμμετέχουν σε περισσότερες από 60 εκδηλώσεις (συναντήσεις με συγγραφείς και εικονογράφους, διάφορα δρώμενα μουσικής και θεάτρου, διαγωνισμούς, εργαστήρια κ.ά.). Η παρουσία τους στην 6η ΔΕΒΘ ήταν μια νότα χαράς, νεανικής διάθεσης και καλλιέργειας της αίσθησης βιβλιοφιλίας από τη νέα γενιά.
  • Η συζήτηση για το e-book απέφερε χρήσιμα συμπεράσματα: ο Στέλιος Κατέχης (αντιπρόσωπος της εταιρείας Bebook) σημείωσε το καθολικό ενδιαφέρον για το ηλεκτρονικό βιβλίο που ωστόσο συνδυάζεται με σκεπτικισμό στην ελληνική αγορά. 30 ελληνικοί τίτλοι προσφέρονται ήδη ενώ η προσδοκία είναι να αυξηθούν όπως συμβαίνει στις διεθνείς αγορές. Σύμφωνα με το Project Gutenberg (αμερικανική φόρμουλα ψηφιοποίησης βιβλίων), έχουν ξεπεράσει τους 100.000 τίτλους με στόχο να αγγίξουν σύντομα το 1.000.000.
  • Επίσης, το απόγευμα τελέστηκαν τα εγκαίνια του γερμανικού περιπτέρου, το οποίο διαθέτει εργονομία και αισθητική με την υπογραφή του φορέα της Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου Φρανκφούρτης, από τον πρέσβη της Γερμανίας κ. Wolfgang Schultheiss.

Επίσης, κατά τη διάρκεια της ημέρας πραγματοποιήθηκαν οι εκδηλώσεις:

Ημερίδα «Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλιοθηκών: μια ελληνική πρωτοβουλία»
10.00- 17.00, αίθουσα C (συνεδριακό κέντρο Ν.Γερμανός)
Οργάνωση: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) και Ενωση Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων & Επιστημόνων Πληροφόρησης (ΕΕΒΕΠ), υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της UNESCO

Συζήτηση «Bella Grecia, Amate Sponde - Η αναπαράσταση της Ελληνικής Ιστορίας στη νεότερη και σύγχρονη ιταλική λογοτεχνία»
18.00- 19.00, αίθουσα Π.Πρεβελάκης, περίπτερο 15
Ομιλητές: Paolo Cesaretti, Τάκης Θεοδωρόπουλος
Οργάνωση: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), εκδόσεις Ωκεανίδα

Συζήτηση «Τα περιοδικά ως χώρος πνευματικής συνάντησης»
18.00- 20.00, «συναντήσεις στο πατάρι»
Ομιλητές: Σταύρος Ζουμπουλάκης, Κώστας Μαυρουδής, Αντώνης Φωστιέρης, Γιώργος Κορδομενίδης. Συντονισμός: Χ.Λ.Καράογλου
Οργάνωση: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ)

Συζήτηση «Ενας ερωτευμένος άντρας»
19.00- 20.00, αίθουσα Π. Πρεβελάκης, περίπτερο 15
Ομιλητές: Martin Walser, Μίλτος Πεχλιβάνος
Οργάνωση: Ινστιτούτο Γκαίτε Θεσσαλονίκης & εκδόσεις Καστανιώτη, εκδόσεις της Εστίας.

Εκδηλώσεις από το πρόγραμμα της τρίτης ημέρας της ΔΕΒΘ:

Επαγγελματική συνάντηση «Νέες Τεχνολογίες»
11.00- 12.30, stand τιμώμενης χώρας
Ομιλητής: Michael Vogel Bacher
Οργάνωση: Έκθεση Φρανκφούρτης

Παρουσίαση του βιβλίου «Βάλντενμπεργκ» του Hedi Kaddour
12.00- 13.00, Αιθ. Πρεβελάκης
Ομιλητές: Hedi Kaddour, Πέτρος Μαρτινίδης, Μιχάλης Μοδινός
Οργάνωση: Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και Θεσσαλονίκης & εκδ. Πατάκη

Συζήτηση «Η δράση των πολιτών ως προϋπόθεση της δημοκρατίας»
13.00- 14.00,
Αιθ. Ρίτσος
Ομιλητές: Howard Zinn, Παντελής Σαββίδης
Οργάνωση: Εθνικό κέντρο βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) & εκδ. Αιώρα

Συζήτηση «Το σκληρότερο eyeliner της Γερμανίας»
13.00- 14.00, stand τιμώμενης χώρας
Ομιλητές: Sibylle Berg, Μαρία Μουρσελά
Συντονισμός: Elke Sturm- Τριγωνάκη
Οργάνωση: Ινστιτούτο Γκαίτε Θεσσαλονίκης & εκδ. Τόπος

Παρουσίαση «Ο δικτυακός τόπος lyrikline.org και οι νέες μεταφράσεις της Barbara Kohler»
14.00- 15.00, stand τιμώμενης χώρας
Ομιλητές: Suzan Bindermann, Βασίλης Ρούβαλης
Οργάνωση: Ινστιτούτο Γκαίτε Θεσσαλονίκης & εκδ. Νεφέλη

Συζήτηση «Οργανωμένη εγκληματικότητα και η επεξεργασία της στο αστυνομικό μυθιστόρημα»
15.00- 16.00, stand τιμώμενης χώρας
Ομιλητές: Veit Heinichen, Πέτρος Μάρκαρης
Συντονισμός: Ανταίος Χρυσοστομίδης
Οργάνωση: Ινστιτούτο Γκαίτε Θεσσαλονίκης & εκδ. Καστανιώτη

Στρογγυλό Τραπέζι «Β' Παγκόσμιος Πόλεμος- Γερμανοί στην Ελλάδα»
17.30- 18.30, αιθ. Ρίτσος
Ομιλητές: Christoph Schminck- Gustavus, Klaus Modick, Ulrich Kadelbach, Χάγκεν Φλάισερ
Συντονισμός: Σπύρος Μοσκόβου
Οργάνωση: Ινστιτούτο Γκαίτε Θεσσαλονίκης

Εκδήλωση- Αφιέρωμα στο Γ. Ρίτσο
20.00- 22.00, stand ΕΚΕΒΙ
Απαγγελίες και σχόλια: Εύα Κοταμανίδου, Ανδρέας Παγουλάτος
Οργάνωση: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ)

Παρουσίαση «Ο κύκλος των παρόντων συγγραφέων»
18.00- 19.00, stand τιμώμενης χώρας
Ομιλητές: Αλέξιος Μάινας, Μιχάλης Πατένταλης, Σεβαστός Σαμψούνης, Ελένη Τορόση, Ελένη Τσακμάκη
Συντονισμός: Σοφία Γεωργαλλίδη
Οργάνωση: Ινστιτούτο Γκαίτε Θεσσαλονίκης

Συζήτηση «Το σκληρότερο eyeliner της Γερμανίας»
13.00- 14.00, stand τιμώμενης χώρας
Ομιλητές: Sibylle Berg, Μαρία Μουρσελά
Συντονισμός: Elke Sturm- Τριγωνάκη
Οργάνωση: Ινστιτούτο Γκαίτε Θεσσαλονίκης & εκδ. Τόπος

Παρουσίαση βιβλίου «Φήμη» του Daniel Kehlmann
19.30- 20.30, Αιθ. Ρίτσος
Ομιλητές: Daniel Kehlmann, Κωνσταντίνος Κοσμάς
Συντονισμός: Ανταίος Χρυσοστομίδης
Οργάνωση: Ινστιτούτο Γκαίτε Θεσσαλονίκης & εκδ. Καστανιώτη

Τακτικές Παρουσιάσεις καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας
10.00- 21.00, stand τιμώμενης χώρας
Bas Bottcher- Textbox
Poetry- Slam

Συζήτηση «Λέσχες Ανάγνωσης- Μιλάμε για Βιβλία»
19.30- 20.30, συναντήσεις στο πατάρι
Ομιλητές: Λένα Διβάνη, Βασίλης Ρούβαλης
Οργάνωση: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ)

Σεμινάριο τέχνης του λόγου («δημιουργικής γραφής») από το συγγραφέα και συντονιστή του Εργαστηρίου του Βιβλίου κ. Στρατή Χαβιαρά
16.00- 19.00, συναντήσεις στο πατάρι
Οργάνωση: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου

Προβολή Ταινίας «Καπετάν Κεμάλ, ο σύντροφος» του Φώτου Λαμπρινού
20.00 Κινηματογράφος «Ολύμπιον» (Αιθ. Ζάννας)
Οργάνωση: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ)


Όσοι επιθυμούν να ταξιδέψουν στη Θεσσαλονίκη για να επισκεφθούν την έκθεση, μπορούν να κλείσουν θέση στα λεωφορεία που διαθέτει δωρεάν η ΔΕΒΘ, με αναχωρήσεις από την Αθήνα (στις 8.00 π.μ.) και επιστροφές από Θεσσαλονίκη (στις 4.00 μ.μ.), κάθε ημέρα κατά τη διάρκεια της έκθεσης. Για πληροφορίες και κρατήσεις, στο τηλ.: 210-9200328.

Η ΔΕΒΘ θα λειτουργεί καθημερινά, από τις 10.00 το πρωί έως τις 9.00 το βράδυ (το Σάββατο έως τις 10.00 το βράδυ) στα περίπτερα 13-14-15 της HELEXPO. Η είσοδος είναι δωρεάν για το κοινό.