O Άγγελος Τερζάκης (16 Φεβρουαρίου 1907 – 3 Αυγούστου 1979) ήταν Έλληνας λογοτέχνης της γενιάς του ’30 και δοκιμιογράφος. Έγραψε διηγήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα. Πολύ αξιόλογο είναι το δοκιμιακό του έργο: αυτός και ο Γεώργιος Θεοτοκάς είναι οι κύριοι εκφραστές του θεωρητικού προβληματισμού και των αναζητήσεων της ανανεωτικής γενιάς του ’30.
Ο Άγγελος Τερζάκης γεννήθηκε στο Ναύπλιο, γιος του τότε δημάρχου της πόλης Δημητρίου Τερζάκη και της Αγγελικής το γένος Πανοπούλου. Το 1915 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του και γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου, της οποίας αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1927. Από το 1929 και για δυο χρόνια άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου.
Το 1925 πρωτοεμφανίστηκε στο χώρο της λογοτεχνίας με τη δημοσίευση της συλλογής διηγημάτων του Ο ξεχασμένος. Το 1929 εξέδωσε την Φθινοπωρινή Συμφωνία. Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματός του Δεσμώτες, που μαζί με τον Πρίγκηπα του Θράσου Καστανάκη θεωρήθηκαν από την κριτική ως τα πρώτα πεζογραφήματα της γενιάς του ’30 και Η παρακμή των Σκληρών, που επαινέθηκε από τον Κωστή Παλαμά, ενώ με μεγάλη επιτυχία εκδόθηκε το 1937 Η μενεξεδένια πολιτεία.
Το 1936 παντρεύτηκε τη Λουΐζα Βογάσαρη, με την οποία απέκτησε ένα γιο το Δημήτρη. Τον ίδιο χρόνο παραστάθηκε στο Εθνικό Θέατρο η βυζαντινή τραγωδία του Αυτοκράτωρ Μιχαήλ. Το 1937 ανέλαβε τη Γραμματεία του Εθνικού Θεάτρου, όπου κατέλαβε διαδοχικά διάφορες διοικητικές θέσεις, φθάνοντας ως εκείνη του υπηρεσιακού γενικού διευθυντή (με αίτησή του παρέμεινε ως το 1960 στη θέση του διευθυντή δραματολογίου, την οποία κατέλαβε το 1940). Από το 1940 και ως τη λήξη του πολέμου υπηρέτησε στο Αλβανικό Μέτωπο.
Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου (1939), το Α’ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1958 για τη Μυστική Ζωή), το Βραβείο Δοκιμίου των Δώδεκα (1964 για τον τόμο δοκιμίων Προσανατολισμός στον αιώνα), το Αριστείο Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών (1969, για το Μυστήριο του Ιάγου). Ταξίδεψε στη Ρουμανία (1958), τη Σοβιετική Ένωση (1959), τις Η.Π.Α. (1966, όπου έδωσε διαλέξεις στα Πανεπιστήμια Princeton και Tufts), την Ουγγαρία (1966), το Ρήνο (1974).
Διετέλεσε μορφωτικός σύμβουλος του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών (1966) και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (εκλέχτηκε το 1974). Το λογοτεχνικό έργο του Άγγελου Τερζάκη κινείται στα πλαίσια του τραγικού που γεννάται από το αναπόφευκτο της καταστροφής στην οποία οδηγούνται οι ήρωές του. Επηρεασμένος από συγγραφείς όπως ο Κνουτ Χάμσουν, ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι αλλά και ο Δημοσθένης Βουτυράς, δημιούργησε πρόσωπα αδύναμα να αντιδράσουν στην μιζέρια της ζωής του, πρόσωπα που ασφυκτιούν στο οικογενειακό και το ευρύτερο κοινωνικό τους περιβάλλον και εκπροσωπούν το αίσθημα απογοήτευσης και παραίτησης του συγγραφέα. Την ελπίδα τοποθέτησε στο χώρο των ιδανικών που ξεπερνούν πολιτικές και άλλες κατηγοριοποιήσεις, καθώς και στο χώρο της μεταφυσικής αναζήτησης.
Από τα έργα του σημειώνουμε ενδεικτικά την Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ, τη Μυστική ζωή, τη Μενεξεδένια Πολιτεία, ενώ πρέπει επίσης να αναφερθεί το σημαντικό δοκιμιακό έργο του που άσκησε επίδραση τόσο στη λογοτεχνική όσο και στη θεατρική παραγωγή του. Θεατρικά του έργα παραστάθηκαν από το Εθνικό Θέατρο, τους θιάσους Αιμίλιου Βεάκη (1942), Κατσέλη – Γληνού – Παρασκευά (1949), Κατερίνας (1959), Δημήτρη Χορν (1962), το Πειραματικό Θέατρο της Μαριέτας Ριάλδη (1970), το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου (1995), καθώς και από άλλους θιάσους της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Έργα του μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες και ο ίδιος μετέφρασε έργα των Τζόζεφ Κόνραντ, Μπεν Τζόνσον, Ανρί Μπεργκσόν και Ευριπίδη. Διετέλεσε διευθυντής των βραχύβιων λογοτεχνικών περιοδικών Πνοή και Λόγος (1929) και του περιοδικού Εποχές (1963), και από το 1947 συνεργάστηκε σε τακτική βάση με την εφημερίδα Το Βήμα. Πέθανε στην Αθήνα.
Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Άγγελου Τερζάκη βλ. Ζήρας Αλεξ., «Τερζάκης Άγγελος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 9β. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1988, Μπερλής Άρης, «Άγγελος Τερζάκης», Η μεσοπολεμική πεζογραφία· Από τον πρώτο ως τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1914-1939) Η΄, σ.188-213. Αθήνα, Σοκόλης, 1993 Τερζάκης Άγγελος, «Βιογραφικόν Σημείωμα», Νέα Εστία 108, Χριστούγεννα 1980, αρ.1283, σ.2-4, Φαρμάκης Φρ., «Τερζάκης Άγγελος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 12. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και «Χρονογραφία του Άγγελου Τερζάκη», Προσφορά στον Άγγελο Τερζάκη· Για τα εβδομηντάχρονά του, Τετράδια Ευθύνης 4, 12/1977, σ.101-103
(Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
- (2011)Η μενεξεδένια πολιτεία, Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη
- (2011)Η μενεξεδένια πολιτεία, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (2009)Ελληνική εποποία 1940-1941, Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη
- (2009)Η πριγκιπέσα Ιζαμπώ, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (2008)Η πριγκιπέσα Ιζαμπώ, Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη
- (2008)Η πριγκιπέσα Ιζαμπώ, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (2000)La princesse Isabeau, Kauffmann
- (2000)Απρίλης, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (2000)Ο χαμένος ουρανός, Εκδόσεις των Φίλων
- (2000)Προσανατολισμός στον αιώνα, Εκδόσεις των Φίλων
- (2000)Ταξίδι με τον έσπερο, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1999)Δίχως Θεό, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1999)Ελληνική εποποιία 1940-1941, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1998)Του έρωτα και του θανάτου, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1997)Η παρακμή των σκληρών, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1996)Εποχή των ερωτημάτων, Εκδόσεις των Φίλων
- (1995)Δεσμώτες, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1995)Σε καμπή της ιστορίας, Εκδόσεις των Φίλων
- (1994)Καιροί τρικυμισμένοι, Εκδόσεις των Φίλων
- (1994)Μυστική ζωή, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1993)Οι απόγονοι του Κάιν, Εκδόσεις των Φίλων
- (1993)Οι επαναστατημένοι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1993)Ταραγμένες ψυχές, Εκδόσεις των Φίλων
- (1992)Η πριγκηπέσσα Ιζαμπώ, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1991)Το πρωτείο του πνεύματος, Εκδόσεις των Φίλων
- (1990)Ένας μεταβαλλόμενος κόσμος, Εκδόσεις των Φίλων
- (1990)Επικεφαλής, Εκδόσεις των Φίλων
- (1989)Αφιέρωμα στην τραγική μούσα, Εκδόσεις των Φίλων
- (1989)Κρίση και έλεγχος της εποχής μας, Εκδόσεις των Φίλων
- (1989)Πριν από την αυλαία, Εκδόσεις Καστανιώτη
- (1989)Το λυκόφως των ανθρώπων, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1987)Για μια δικαίωση του ανθρώπου, Εκδόσεις των Φίλων
- (1986)Προσωπικές σημειώσεις, Ευθύνη
- (1981)Ο άνθρωπος σε αδιέξοδο, Εκδόσεις των Φίλων
- Η στοργή, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- Θέατρο, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
- (2010)28 Οκτωβρίου 1940: 70 χρόνια μετά, Η Καθημερινή
- (2010)Ο Οκτώβρης και η εποχή μας, Τόπος
- (2009)Η κριτική για τον Πέτρο Χάρη, Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη
- (2005)Εισαγωγή στην πεζογραφία του Παπαδιαμάντη, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
- (1999)Μνήμη του Ηλία Βενέζη, Ευθύνη
- (1999)Το μυθιστόρημα των τεσσάρων, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1993)Πρόσωπο – προσωπείο Κατίνας Παξινού, Αλέξη Μινωτή, Ευθύνη
- (1993)Το Εικοσιένα, Ευθύνη
- (1979)Η νεοελληνική κριτική για τον Παντελή Πρεβελάκη, Ευθύνη
- (1978)Η 28η Οκτωβρίου 1940, Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη
Μεταφράσεις
- (2005)Conrad, Joseph, 1857-1924, Τυφώνας. Φαλκ. Τα νιάτα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
- (1998)Conrad, Joseph, 1857-1924, Τυφώνας. Φάλκ, Ίνδικτος
- (1971)Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Ορέστης, Εκδόσεις των Φίλων
Λοιποί τίτλοι
- Κωνσταντίνος Θεοτόκης, Δαίδαλος Ι. Ζαχαρόπουλος [επιμέλεια]...
No comments:
Post a Comment