Διαβάστε ποίηση λογοτεχνία ή θέατρο από... cd

AUDIO BOOKS. Εξαπλώνονται όλο και περισσότερο, τα επιλέγουν όλο και περισσότεροι εκδότες. Ισως γιατί αφορούν όλο και περισσότερους ανθρώπους, που θέλουν να «διαβάζουν» τα βιβλία που επιθυμούν οδηγώντας το... αυτοκίνητο, κάνοντας κάτι μηχανικό στο κομπιούτερ τους ή, απλώς, επειδή λόγω ηλικίας, τους δυσκολεύουν τα έντυπα βιβλία. Τα cd που περιέχουν βιβλία, θεατρικά έργα, ποιήματα, αυτοβιογραφίες, στοχασμούς, αυξάνονται όλο και περισσότερο. Η bond-us music κυκλοφόρησε μια σειρά με τίτλο «Λόγου χάριν» με λογοτεχνία, θέατρο, ποίηση, αλλά και την ομιλία του Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας, κ. Αναστασίου.

Στη συγκεκριμένη σειρά περιλαμβάνονται τα cd: Ο Χρόνης Μίσσιος διαβάζει Χρόνη Μίσσιο, ένα ανέκδοτο κείμενο με τίτλο «Ο δρόμος του επαναστάτη είναι μοναδικός και μοναχικός». Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος ερμηνεύει τρία μονόπρακτα των Ιάκωβου Καμπανέλλη, Λουίτζι Πιραντέλο, Αντον Τσέχωφ, μια έκδοση αφιερωμένη στη μνήμη του ηθοποιού Βασίλη Διαμαντόπουλου. Ο Γιώργος Μοσχίδης διαβάζει Καβάφη, Καρυωτάκη, Λαπαθιώτη, Χατζόπουλο. Ο Χρήστος Γιανναράς διαβάζει Παπαδιαμάντη, Ελύτη και δικά του τεχνήματα. Ο Κώστας Καζάκος διαβάζει ποιήματα των Γ. Ρίτσου, Τ. Λειβαδίτη, Μ. Αναγνωστάκη. Τέλος ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, κ. Αναστάσιος, αποδίδει δώδεκα ανθολογημένα κείμενα από τη συγγραφική του πορεία, με τίτλο «Η άλλη άποψη». Οι μουσικές γέφυρες σε όλα τα cd είναι του Βαγγέλη Μπόντα.

Μια χρήσιμη πρωτοβουλία, ένας άλλος τρόπος να διαβάζουμε καινούργια ή κλασικά κείμενα.

• Ολγα Σελλα, Η Καθημερινή, 28/01/2009

Τζον Απντάικ: Ανατόμος της Αμερικής

Πέθανε χθες ο δις βραβευμένος με Πούλιτζερ, Τζον Απντάικ, σε ηλικία 75 ετών

ΑΠΩΛΕΙΑ. Ο Τζον Απντάικ, που πέθανε χθες στα 75 του χρόνια από καρκίνο των πνευμόνων, το δήλωνε με κάθε αφορμή: «Το θέμα μου είναι η προτεσταντική μεσαία τάξη στις μικρές πόλεις της Αμερικής». Η είδηση του θανάτου του επισφράγισε ένα κεφάλαιο του αμερικανικού 20ού αιώνα, γιατί ο Τζον Απντάικ, όπως και ο Νόρμαν Μέιλερ, ο Τζον Τσίβερ, ο Γκορ Βιντάλ ή ο ακόμη τόσο παραγωγικός Φίλιπ Ροθ, έπιασε την καρδιά της Αμερικής με ένα τρόπο τόσο απόλυτο που έγινε συμβολικός ενός τόπου, μιας κουλτούρας, ενός ανθρωπότυπου.

Ο Απντάικ, βραβευμένος με Πούλιτζερ δύο φορές, υπήρξε ως το τέλος πολυγραφότατος και άφησε δεκάδες έργα, μυθιστορήματα, αυτοβιογραφίες, δοκίμια, στίχους, λογοτεχνικές κριτικές. Συνδέθηκε με τον New Yorker, στη δεκαετία του ’50 ως συντάκτης, αργότερα και ώς το τέλος ως συνεργάτης, και μέσα από το περιοδικό αγκάλιασε όλη την Ανατολική Ακτή και τον μεσαίο Αμερικανό που διέθετε κοινωνική κινητικότητα, υλικές προσδοκίες και εξασκείτο σε προβολές επιθυμιών. Αυτός ήταν ο «Ράμπιτ», ο αρχετυπικός του ήρωας, επαναλαμβανόμενη φιγούρα σε σειρά μυθιστορημάτων, που ο Απντάικ τον παρακολουθεί στα βήματα της ζωής του και στα τελετουργικά στάδια: δουλειά, γάμος, εξωσυζυγικές περιπέτειες, μικροί θρίαμβοι και τελική ήττα: ο θάνατος.

Ο Τζον Απντάικ, πολυμεταφρασμένος και στα ελληνικά, γεννήθηκε το 1932 στην Πενσιλβάνια και αφού φοίτησε στο Χάρβαρντ, πήγε στην Αγγλία όπου σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών Ruskin της Οξφόρδης. Με την επιστροφή του στις ΗΠΑ άρχισε να γράφει και από το 1959, με την έκδοση του πρώτου του μυθιστορήματος «The Poorhouse Fair» (που δεν ενθουσίασε τους κριτικούς) καθιερώνεται ως συγγραφέας. Γρήγορα απέκτησε μεγάλο κοινό και διεθνή φήμη. Το «Rabbit Run» (Τρέχα Λαγέ) τον εκτόξευσε και αργότερα, με τα «Ζευγάρια» (1968) ανοίχτηκε στο ευρύτερο κοινό. «Μου αρέσουν οι μέσοι όροι», έλεγε. «Εκεί είναι όπου τα άκρα συγκρούονται, όπου η αμφιβολία ακατάπαυστα πρυτανεύει». Ο Απντάικ ήταν ένας στυλίστας, με την ακρίβεια «Ολλανδού ζωγράφου», όπως είχαν γράψει οι Τάιμς, μόνο που στη θέση των αστών των Κάτω Χωρών του 17ου αιώνα τοποθετούσε τους Αμμερικανούς του 20ού. Η εμμονή του γύρω από το σεξ, την προαστιακή κουλτούρα και τη ματαίωση των αστικών ονείρων άφησε πίσω ορισμένα σπουδαία βιβλία - καθρέφτες μιας βαθιάς αλλά οικείας Αμερικής. [Η Καθημερινή, Tετάρτη, 28 Iανoυαρίου 2009]

Δικαιώθηκε η Έρση Σωτηροπούλου στη δικαστική διαμάχη με τον Κ. Πλεύρη

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την υπ' αριθμόν 383/2009 απόφασή του δέχθηκε την αίτηση ανακλήσεως που υπέβαλλε η συγγραφέας Έρση Σωτηροπούλου κατά της υπ' αριθμόν 511/2008 αποφάσεως του ιδίου δικαστηρίου που διέτασσε την προσωρινή απόσυρση του μυθιστορήματός της «Ζιγκ Ζαγκ στις Νεραντζιές» από τις σχολικές βιβλιοθήκες. Το βιβλίο μπορεί να βρίσκεται ελεύθερα πλέον στις σχολικές βιβλιοθήκες.

Δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της συγγραφέως, Νίκου Σκούτα

"Είναι μία απόφαση που δικαιώνει τη συγγραφέα, μα κυρίως που αποκαθιστά την τρωθείσα τιμή της δικαιοσύνης στη δίκη αυτή. Παράλληλα, διακηρύσσει με τον πιο πανηγυρικό τρόπο την προστασία θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματός μας που σχετίζονται με την ελευθερία της έκφρασης, την ελευθερία και την ανάπτυξη της τέχνης, την ελευθερία της πρόσβασης σε έργα τέχνης, το δικαίωμα στην ελεύθερη καλλιτεχνική και πνευματική δημιουργία και στην ελεύθερη έκφραση των στοχασμών. Αναφέρεται εμφατικά στην προστασία του δικαιώματος της προσωπικότητας, τόσο της συγγραφέως, όσο και του δικαιώματος της προσωπικότητας των αναγνωστών στην ελεύθερη ανάγνωση του βιβλίου. Είναι ένα μικρό φως αισιοδοξίας ότι ο σκοταδισμός θα συναντιέται κάποτε μόνο ως έννοια, στα λεξικά που υπάρχουν στις σχολικές βιβλιοθήκες, όπου θα βρίσκεται και πάλι το βιβλίο της Έρσης Σωτηροπούλου."

Εφυγε ο πιο βραβευμένος αμερικανός συγραφέας

Ο Τζον Απντάικ σε ομιλία του το 1998 στα Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία των ΗΠΑ
Το Βήμα, Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2009

Σε ηλικία 76 ετών πέθανε χθες από καρκίνο του πνεύμονα ο βραβευμένος με Πούλιτζερ αμερικανός συγγραφέας Τζον Απντάικ, γνωστός παγκοσμίως χάρη στα διασημότερα έργα του ,οι «Μάγισσες του Ιστγουϊκ» και την «Σειρά του Λαγού» (The Rabbit series) που ξεκίνησε το 1960 με το «Τρέχα Λαγέ» και ολοκληρώθηκε το 2001 με το πέμπτο βιβλίο της σειράς, «Rabbit remembered». Για δυο από τα έργα αυτής της σειράς, το «Rabbit is Rich» και το «Rabbit at Rest», ο Απντάικ βραβεύθηκε με το Πούλιτζερ.

Γεννημένος στις 18 Mαρτίου του 1932 στο Σίλινγκεν της Πενσυλβανίας, ο Απντάικ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ το 1954 και για ένα χρόνο σπούδασε γραφικές τέχνες στη Ruskin School of Drawing and Fine Arts της Οξφόρδης χωρίς ποτέ να ακολουθήσει τον δρόμο της ζωγραφικής.

Η συνεργασία του με το περιοδικό New Yorker άρχισε το 1955 και υπήρξε καθοριστική για την μετέπειτα πορεία του. Συγγραφέας του οποίου τα έργα συχνά εμφανίζονταν στην λίστα των μπεστ σέλερ, ο Απντάικ έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα, ποίηση, κριτικές, τα απομνημονεύματά του, «Self-Consciousness» αλλά και διάσημα άρθρα, όπως εκείνο για τον άσσο του μπέιζμπολ Τεντ Γουίλιαμς. Ανάμεσα στα περισσότερα από 50 βιβλία του θα βρούμε τα «Ο τρομοκράτης», «Χωριά», «Γερτρούδη και Κλαύδιος», «Το τέλος του χρόνου», «Μπραζίλ» και τις συλλογές διηγημάτων «Αποσπάσματα του έρωτα». Εκτός από το Πούλιτζερ ο Απντάικ είχε κερδίσει κάθε λογοτεχνικό βραβείο της Αμερικής.

«Έφυγε» ο συγγραφέας Τζον Άπνταϊκ

Ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Άπνταϊκ απεβίωσε τη Δευτέρα σε ηλικία 76 ετών, χτυπημένος από τον καρκίνο των πνευμόνων.

Απεβίωσε ο συγγράφεας Τζον Άπνταϊκ Την ανακοίνωση της είδησης του θανάτου έκανε ο εκδότης του. Ήταν δύο φορές βραβευμένος με Πούλιτζερ. Γεννήθηκε στο Ρέντινγκ της Πενσυλβάνια τον Μάρτιο του 1932. Έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα, δοκίμια, θέατρο και βιβλία για παιδιά. Επίσης, έγραψε πάρα πολλά κείμενα λογοτεχνικής κριτικής. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις ιστορίες του με πρωταγωνιστή τον Χάρι «Λαγό» Άνγκστορμ.

(Πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ)

περισσότερα..

UPDIKE JOHN

Λογοτεχνικό Πρωινό Αφιερωμένο στη Στέλλα Βογιατζόγλου στο ΚΘΒΕ

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος αφιερώνει το 40ό Λογοτεχνικό Πρωινό του στη συγγραφέα Στέλλα Βογιατζόγλου σε σκηνοθεσία Χριστίνας Χατζηβασιλείου, την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στις 12 μ.μ. στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

Στέλλα Βογιατζόγλου (1950-2008)

Γεννήθηκε το 1950 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της γενέτειράς της. Εργάστηκε σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες και για πολλά χρόνια έκανε εκπομπές λόγου στο ραδιόφωνο. Έχει γράψει μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα, σενάρια, μελέτες, βιβλία για παιδιά, καθώς και εισηγήσεις για λογοτεχνικά συνέδρια (ΑΠΘ, UNESCO κα). Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες, λογοτεχνικά περιοδικά και ανθολογίες. Διηγήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και στα γερμανικά. Το σενάριό της για την ταινία μικρού μήκους Το τσιφτετέλι από τη σειρά «η Θεσσαλονίκη διηγείται», εκπροσώπησε την ΕΤ3 στο Διεθνές Φεστιβάλ Ευρείας Οθόνης, στο Άμστερνταμ, το 1997. Το πρώτο της θεατρικό έργο Ενδοοικογενειακά μεταδόθηκε σε συνέχειες από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Μακεδονίας. Ακολούθησε το Στην υγειά των χαμένων που μεταφράστηκε στα γερμανικά, βραβεύτηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1990 και επιλέχτηκε από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο European Drama Award (1992). Τα θεατρικά στιγμιότυπα Εξάπαντος και Ωραία που είναι η αυγή συμμετείχαν στην παράσταση Εντός Σχεδίου(;) από το Θέατρο των Καιρών, ενώ το Τσικλιντάν βραβεύτηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού (2001) και έπειτα σε νέα μορφή, με τη συνεργασία της Χριστίνας Χατζηβασιλείου από το KΘΒΕ (2004) όπου και ανέβηκε για δύο σεζόν (2005-2006). Η Στέλλα Βογιατζόγλου υπήρξε μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων και της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.

Συντελεστές

Λογοτεχνική επιλογή: Ρούλα Αλαβέρα

Επιλογή κειμένων/σύνθεση αρχειακού υλικού/σύλληψη-σκηνοθεσία: Χριστίνα Χατζηβασιλείου

Εισηγητές:

Αλεξάνδρα Δεληγιώργη, Συγγραφέας

Θανάσης Γεωργιάδης, Ποιητής-Συγγραφέας

Διανομή ΚΘΒΕ (με αλφαβητική σειρά):

Μισέλ Βάλεη, Δημήτρης Κολοβός, Φούλης Μπουντούρογλου, Στέλλα Ράπτη, Εύη Σαρμή, Αλέξανδρος Τσακίρης.

Συμμετέχει επίσης η ηθοποιός Μαρία Μωραϊτοπούλου

Μουσική επιμέλεια:

Οι μουσικές επιλογές είναι της ίδιας της Στέλλας Βογιατζόγλου και προέρχονται από τις ραδιοφωνικές εκπομπές της: Έτσι κουβεντιάζοντας (Ραδιοφωνικός Σταθμός Μακεδονίας), Και...τα ασήμαντα, σημαντικά (ράδιο-Παρατηρητής), Και... ό,τι ήθελε προκύψει (πολιτιστικό ραδιόφωνο ΕΤ3). Τo υλικό επεξεργάστηκε ηχητικά ο Γιώργος Χατζηβασιλείου.

Φωτισμοί: Γιώργος Ζίγκας

Οργάνωση παραγωγής: Ιωάννα Λιάκου

Υπεύθυνοι παράστασης

Οδηγός σκηνής: Ιωάννα Λιάκου

Χειριστής κονσόλας φωτισμού: Θωμάς Κώστας

Ηλεκτρολόγος: Γιώργος Ζίγκας

Χειριστής κονσόλας ήχου: Νίκος Τσολάκης

Λογοτεχνικά πρωινά του ΚΘΒΕ που ακολουθούν

Ιωάννα Καρυστιάνη 1 Μαρτίου 2009

Παγκόσμια ημέρα ποίησης 15 Μαρτίου 2009

Γιώργος Σκαμπαρδώνης 29 Μαρτίου 2009

Βασίλης Ιωαννίδης 12 Απριλίου 2009

Ματωμένα Χώματα ή... ματωμένη μνήμη

Η ελληνική πολιτεία ετοιμάζεται... να μη γιορτάσει τα 100 χρόνια από τη γέννησή της, το ΥΠΠΟ δεν έχει προγραμματίσει τίποτα, ενώ 110.000 αντίτυπα του βιβλίου της μένουν κλεισμένα στις αποθήκες του υπουργείου Παιδείας.

Με τον χειρότερο δυνατό τρόπο η ελληνική πολιτεία ετοιμάζεται να γιορτάσει -ή μάλλον να μη γιορτάσει- τα 100 χρόνια από τη γέννηση της Διδώς Σωτηρίου.

Λίγες εβδομάδες πριν, οι αρμόδιοι φορείς του υπουργείου Πολιτισμού δεν έχουν προγραμματίσει μέχρι στιγμής τίποτα για να σημειώσουν την επέτειο, ενώ το υπουργείο Παιδείας κρατά στις αποθήκες 110.000 αντίτυπα του βιβλίου «Ματωμένα χώματα» ελλείψει, όπως λέει, σχολικών βιβλιοθηκών.

Στις 18 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννηση της συγγραφέως στο Αϊντίνι της Μικράς Ασίας. Η Διδώ Σωτηρίου περιέγραψε με δυνατό τρόπο την καταστροφή της Σμύρνης, αλλά και υπήρξε πάντοτε παρούσα στο «γίγνεσθαι» των καιρών.

Αν και είμαστε σε απόσταση αναπνοής από την επέτειο, κανείς φορέας του ΥΠΠΟ δεν έχει αναγγείλει κάποια μεγάλη εκδήλωση.

Αλλά και το υπουργείο Παιδείας συμπεριφέρεται με τον χειρότερο τρόπο. Πέρυσι την άνοιξη, έπειτα από τις διαμάχες που είχαν ξεσπάσει με το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ Δημοτικού, το υπουργείο είχε μοιράσει στα σχολεία 110.000 αντίτυπα για τρεις μήνες - μετά τα μάζεψε και τα καταχώνιασε.

Στις αρχές Δεκεμβρίου του 2008, ο Νίκος Μπελογιάννης, ανιψιός της αξέχαστης συγγραφέως, με την ιδιότητα του γενικού κληρονόμου της, απέστειλε στον υπουργό Παιδείας επιστολή, ζητώντας του να γνωστοποιήσει τι πρόκειται να γίνει σχετικά με το βιβλίο, το οποίο το υπουργείο στην ουσία αχρηστεύει, ώστε να αποκατασταθεί «η επελθούσα προσβολή στο πρόσωπο και τη φήμη της συγγραφέως».

Υπογραμμίζει πως με τον τρόπο αυτόν «απαξιώνεται το έργο της Διδώς Σωτηρίου από την επίσημη πολιτεία». Αν και ο υπουργός άλλαξε, υποτίθεται ότι το κράτος έχει συνέχεια και έπρεπε να έχει απαντήσει ο κ. Σπηλιωτόπουλος.

Οι 40 ημερολογιακές ημέρες που αποτελούν όριο για κάθε δημόσια αρχή έχουν παρέλθει, απάντηση όμως δεν υπάρχει, οπότε αναμένεται να ακολουθήσουν άλλες αντιδράσεις.

Ευτυχώς, υπάρχει και η ιδιωτική πρωτοβουλία. Από τον εκδοτικό οίκο «Κέδρος» θα κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες ένα βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου με τίτλο «Στα πρώτα βήματα του ψυχρού πολέμου (1945- 1947)».

Περιλαμβάνει μια μελέτη της, η οριστική μορφή της οποίας είχε χαθεί. Τα χειρόγραφα αυτής της πιο συνοπτικής μορφής είχαν βρεθεί κρυμμένα στο σοβατεπί του σπιτιού επί της οδού Κοδριγκτώνος, όταν το σπίτι δωρίθηκε στην Εταιρεία Συγγραφέων και έγιναν επισκευές. Η Διδώ Σωτηρίου είχε συγκροτήσει τότε τον σχετικό φάκελο.

• Αρθρα της

Η έκδοση συμπληρώνεται με 29 από τα 174 άρθρα που είχε γράψει στον «Ριζοσπάστη» εκείνη την περίοδο. Ενα από αυτά της είχε στοιχίσει τη διαγραφή της από το ΚΚΕ, που έγινε λόγω διαμάχης της με τον Νίκο Ζαχαριάδη. Τον πρόλογο έχει κάνει ο ιστορικός Β. Παναγόπουλος, τον επίλογο ο Νίκος Μπελογιάννης που έχει και την επιμέλεια μαζί με τον Κωνσταντίνο Ζυγούρη.

Ο ίδιος εκδοτικός οίκος έχει κυκλοφορήσει σε συλλεκτική έκδοση τα «Ματωμένα χώματα» και πρόκειται να βγάλει εν ευθέτω χρόνω δύο ακόμη βιβλία που βρέθηκαν στα κατάλοιπα της συγγραφέως, το ημιτελές μυθιστόρημα «Τα παιδιά του Σπάρτακου» και ένα βιβλίο για τη σχέση του συγγραφέα με το κοινό του.

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΩΤΤΗ, ΕΘΝΟΣ, 27/01/2009