Tuesday, December 11, 2007

ΚΡΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2007

Ανακοινώθηκαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2007, που αφορούν στις εκδόσεις του 2006 και απονέμονται στους:

ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ, ομόφωνα στον Κώστα Τσιρόπουλο για το σύνολο του έργου του.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ, κατά πλειοψηφία στο βιβλίο του Ντίνου Σιώτη «Αυτοβιογραφία ενός στόχου», Εκδ. Κέδρος.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ, κατά πλειοψηφία στο βιβλίο της Ελένης Λαδιά «Η γυναίκα με το πλοίο στο κεφάλι», Εκδ. Εστία.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ, κατά πλειοψηφία στο βιβλίο της Ιωάννας Καρυστιάνη, «Σουέλ», Εκδ. Καστανιώτης.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΟΚΙΜΙΟΥ- ΚΡΙΤΙΚΗΣ, κατά πλειοψηφία στο βιβλίο του Θεοδόση Πελεγρίνη «Από τον πολιτισμό στην πείνα», Εκδ. Ελληνικά Γράμματα.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΧΡΟΝΙΚΟΥ- ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, ομόφωνα στο βιβλίο του Αναστάσιου Τάμη, «Οι Έλληνες της Λατινικής Αμερικής», Εκδ. Ελληνικά Γράμματα.

Η Επιτροπή των Κρατικών Βραβείων αναφέρει ότι επέλεξε να βραβεύσει τα παραπάνω έργα, από το «βραχύ κατάλογο των υποψηφίων προς βράβευση έργων, δημοσιευμένων το 2006 και κατατεθειμένων στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, τα οποία ήταν τα εξής:

Υποψήφιοι για το Βραβείο Ποίησης:

Αλεξάκης Ορέστης, «Θίασος στην εξέδρα», Εκδ. Γαβριηλίδης.

Βέης Γιώργος, «Λεπτομέρειες Κόσμων», Εκδ. Ύψιλον.

Κέντρου - Αγαθοπούλου Μαρία, «Σεντόνια της αγρύπνιας», Εκδ. Μεταίχμιο.

Κοτίνη Θεώνη, «Ανίδεοι πάλι», Εκδ. Πλανόδιον.

Παναγιωτόπουλος Νίκος, «Το σύσσημον ή τα κεφάλαια» Εκδ. Ίνδικτος.

Σιώτης Ντίνος, «Αυτοβιογραφία ενός στόχου» Εκδ. Κέδρος.

Χατζόπουλος Θανάσης, «Ψηφία για Ψηφίδες» Εκδ. Μεταίχμιο.

Υποψήφιοι για το Βραβείο Μυθιστορήματος:

Γιαννακάκη Ελένη, «Τα χερουβείμ της μοκέτας», Εκδ. Εστία.

Γουδέλης Τάσος, «Οικογενειακές ιστορίες», Εκδ. Κέδρος.

Πεσμαζόγλου Βασίλης, «Το τυφλό σύστημα», Εκδ. Πόλις.

Καρυστιάνη Ιωάννα, «Σουέλ», Εκδ. Καστανιώτης.

Σουρούνης Αντώνης, «Το μονοπάτι στη θάλασσα», Εκδ. Καστανιώτης.

Χατζηαναγνώστου Τάκης, «Μισή ζωή», Εκδ. Ελληνικά Γράμματα.

Υποψήφιοι για το Βραβείο Διηγήματος:

Γκουρογιάννης Βασίλης, «Από την άλλη γωνία», Εκδ. Μεταίχμιο.

Λαδιά Ελένη, «Η γυναίκα με το πλοίο στο κεφάλι», Εκδ. Εστία.

Μιτσοτάκη Κλαίρη, «Σωρείτες», Εκδ. Εστία.

Χατζηγιαννίδης Βαγγέλης, «Φυσικές ιστορίες», Εκδ. Ροδακιό.

Χατζητάτσης Τάσος, «Μονόξυλο στο ποτάμι», Εκδ. Πόλις.

Υποψήφιοι για το Βραβείο Δοκιμίου - Κριτικής:

Αράγης Γιώργος, «Η μεταβατική περίοδος της ελλαδικής ποίησης. Η σταδιακή της εξέλιξη από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους έως το 1930», Εκδόσεις Σοκόλη.

Δόικος Παναγιώτης, «Η λογική των μορφών στον κινηματογράφο του Orson Welles», Εκδ. Ίνδικτος.

Κοτζιά Ελισάβετ, «Ιδέες και αισθητική. Μεσοπολεμικοί και μεταπολεμικοί πεζογράφοι 1930-1974», Εκδ. Πόλις.

Παπαγεωργίου - Βενετάς Αλέξανδρος, «Η Αθήνα του Μεσοπολέμου μέσα από τις «Μέρες» του Γιώργου Σεφέρη. Μια διερευνητική ανάγνωση», Εκδ. Ίκαρος.

Πελεγρίνης Θεοδόσης, «Από τον πολιτισμό στην πείνα», Εκδ. Ελληνικά Γράμματα.

Πολίτης Αλέξης, «Αποτυπώματα του χρόνου. Ιστορικά δοκίμια για μια μη θεωρητική ιστορία», Εκδ. Πόλις.

Υποψήφιοι για το Βραβείο Χρονικού - Μαρτυρίας:

Σμπώκος Γιώργος, «Η ανωγειανή μαντινάδα» Εκδ. Καλέντης.

Τάμης Μ. Αναστάσιος, «Οι Έλληνες της Λατινικής Αμερικής», Εκδ. Ελληνικά Γράμματα.

Φιλίππου Φίλιππος, «Κωνσταντίνος Θεοτόκης» Εκδ. Ηλέκτρα.

Χέλμη - Μαρκεζίνη Ελένη, «Η Ελλάδα που γνώρισα» Εκδ. Καστανιώτης.

Χρυσοστόμου Πάνος, «Νίκος Μαμαγκάκης, Μουσική ακούω, ζωή καταλαβαίνω», Εκδ. Άγκυρα.

Η Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας αποτελείται από τους Μαστροδημήτρη Παναγιώτη, πρόεδρο, ομότιμο καθηγητή Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Κοπιδάκη Μιχάλη, αντιπρόεδρο, καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ανδρειωμένο Γεώργιο, αναπληρωτή καθηγητή Νεοελληνικής Γραμματείας του Ιονίου Πανεπιστημίου, Λαμπρέλλη Δημήτριο, συγγραφέα-λογοτέχνη, καθηγητή Φιλοσοφίας του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Μπουρναζάκη Κώστα, συγγραφέα, Καπάνταη Ισμήνη, συγγραφέα, Σοφιανό Κώστα, κριτικό Λογοτεχνίας, ποιητή, Κέζα Λώρη, κριτικό βιβλίου, Χαρίκλεια Γεωργίου - Δημακοπούλου, κριτικό βιβλίου, δημοσιογράφο.

Saturday, December 8, 2007

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΜΟΡΓΟΥ

Ο ποιητής Νίκος Γκάτσος (8 Δεκεμβρίου 1911 – 12 Μαΐου 1992), στα 32 του χρόνια έγραψε την «Αμοργό» κι έμεινε στο πάνθεον της νεοελληνικής ποίησης. Είναι αλήθεια ότι μας έμαθε να ακούμε στίχους που ποτέ δεν είχαμε φανταστεί… Μερικοί στίχοι από την ΑΜΟΡΓΟ του:

Στου πικραμένου την αυλή ήλιος δεν ανατέλλει
Mόνο σκουλήκια βγαίνουνε να κοροϊδέψουν τ' άστρα
Mόνο φυτρώνουν άλογα στις μυρμηγκοφωλιές
Kαι νυχτερίδες τρων πουλιά και κατουράνε σπέρμα.

Στου πικραμένου την αυλή δε βασιλεύει η νύχτα
Mόνο ξερνάν οι φυλλωσιές ένα ποτάμι δάκρυα
Όταν περνάει ο διάβολος να καβαλήσει τα σκυλιά
Kαι τα κοράκια κολυμπάν σ' ένα πηγάδι μ' αίμα.

Στου πικραμένου την αυλή το μάτι έχει στερέψει
Έχει παγώσει το μυαλό κι έχει η καρδιά πετρώσει
Kρέμονται σάρκες βατραχιών στα δόντια της αράχνης
Σκούζουν ακρίδες νηστικές σε βρυκολάκων πόδια.

Στου πικραμένου την αυλή βγαίνει χορτάρι μαύρο
Mόνο ένα βράδυ του Mαγιού πέρασε ένας αγέρας
Ένα περπάτημα ελαφρύ σα σκίρτημα του κάμπου
Ένα φιλί της θάλασσας της αφροστολισμένης.

Kι αν θα διψάσεις για νερό θα στίψουμε ένα σύννεφο
Kι αν θα πεινάσεις για ψωμί θα σφάξουμε ένα αηδόνι
Mόνο καρτέρει μια στιγμή ν' ανοίξει ο πικραπήγανος
N' αστράψει ο μαύρος ουρανός να λουλουδίσει ο φλόμος.

Mα είταν αγέρας κι έφυγε κορυδαλλός κι εχάθη
Eίταν του Mάη το πρόσωπο του φεγγαριού η ασπράδα
Ένα περπάτημα ελαφρύ σα σκίρτημα του κάμπου
Ένα φιλί της θάλασσας της αφροστολισμένης.

Thursday, December 6, 2007

PETER HANDKE, ΤΟ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ


00002046.jpg
Η στάση του στον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας, όταν υπερασπίστηκε τον Slobodan Milošević, ήταν η αφορμή για να χάσει και πολλούς από εκείνους που ήταν φίλοι και υποστηρικτές του. Έγινε ο αποδιοπομπαίος της αριστερής διανόησης. Ωστόσο, ο αυστριακός μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας Peter Handke (γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1942, στο Griffe της Αυστρίας) δεν το έβαλε κάτω και εξακολούθησε με θέρμη να υποστηρίζει τις θέσεις του κόντρα στο ρεύμα της εποχής. Μάλιστα, οι «εχθροί» του έφτασαν σε τέτοιο σημείο ώστε να τον αποκαλούν «φασίστα» και η επιχείρηση τιμωρίας του είχε αντικαταστήσει την ανάλυση του έργου με μια επιφανειακή κριτική των θέσεών του.

Ο Slobodan Milošević είχε ζητήσει να κληθεί ο Handke ως μάρτυρας για την υπεράσπισή του. Ο Handke επισκέφθηκε το δικαστήριο ως απλός θεατής, και δημοσίευσε αργότερα τις παρατηρήσεις του στο Die Tablas von Daimiel, (The Tablas of Daimiel).

Στις 18 Μαρτίου 2006, μπροστά σε περισσότερους από 20.000 πολίτες στην κηδεία του Slobodan Milošević, ο Handke έκανε μια ομιλία που προκάλεσε πολλή διαμάχη στη Δύση. Σε μια επιστολή του στο γαλλικό Nouvel Observateur πρόσφερε μια μετάφραση της ομιλίας του: «Ο κόσμος, ο αποκαλούμενος κόσμος, ξέρει τα πάντα για τη Γιουγκοσλαβία, τη Σερβία. Ο κόσμος, ο αποκαλούμενος κόσμος, ξέρει τα πάντα για τον Slobodan Milošević. Ο αποκαλούμενος κόσμος ξέρει την αλήθεια. Γι’ αυτό ο αποκαλούμενος κόσμος είναι απών σήμερα, και όχι μόνο σήμερα, και όχι μόνο εδώ. Δεν ξέρω την αλήθεια. Αλλά κοιτάζω. Ακούω. Αισθάνομαι. Θυμάμαι. Γι’ αυτό είμαι εδώ σήμερα, κοντά στη Γιουγκοσλαβία, κοντά στη Σερβία, κοντά στον Slobodan Milošević» [Sur l’ "affaire Handke"]. Ένα μεγάλο δοκίμιό του με τίτλο A Journey to the Rivers: Justice for Serbia γράφτηκε υπέρ των Σέρβων για τον εμφύλιο πόλεμο που συνόδευσε την αποσύνθεση της Γιουγκοσλαβίας.

Κέρδισε φήμη μετά από τη συμμετοχή του σε μια συνεδρίαση καλλιτεχνών της πρωτοπορίας που ανήκαν στο Gruppe 47 στο Πρίνστον του New Jersey (ΗΠΑ), όπου παρουσίασε το έργο του Βρίζοντας το κοινό [Publikumsbeschimpfung], ένα έργο που εδώ στην Αθήνα είχε παιχτεί από το θίασο της Μαρίας Ξενουδάκη.

poster

Μην προδώσετε αυτό που έχετε δει. Μείνετε μέσα στην εικόνα...

Άλλα έργα του: Kaspar (1968), They Are Dying Out (1973), και The Hour We Knew Nothing of Each Other (1994), περιέχει 400 χαρακτήρες και κανέναν διάλογο. Μεταξύ των άλλων έργων του είναι τα μυθιστορήματα Die Angst des Tormanns beim Elfmeter (1970, Ο φόβος του τερματοφύλακα στο χτύπημα του πέναλτι, 1972), Die linkshändige Frau (1976, Η αριστερόχειρη Γυναίκα, 1978), και Σε μια σιωπηλή νύχτα εγκατέλειψα το σιωπηλό σπίτι μου (1997) – ένας βιογραφικός απολογισμός της αρρώστιας της μητέρας του, Wunschloses Unglück (1972, Μια θλίψη πέρα από τα όνειρα, 1975 – επίσης ένα θεατρικό μονόλογο, 1977); η εφημερίδα Weight of the World (1977), η συλλογή δοκιμίων The Jukebox (1994).

Peter Handke

Ο Handke συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Wim Wenders στην ταινία που βασίστηκε στη νουβέλα του Ο φόβος του τερματοφύλακα στο πέναλτι [Die Angst des Tormanns beim Elfmeter], έγραψε το σενάριο για την ταινία The Wrong Move του Wenders και συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη στη συγγραφή του σεναρίου για την ταινία Wings of Desire.

Όταν απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας του 2004 στην Elfriede Jelinek, εκείνη δήλωσε ότι ο Peter Handke ήταν ο πιό άξιος γι’ αυτή την τιμή απ’ ό,τι η ίδια...


Tuesday, December 4, 2007

ΕΠΕΤΕΙΟΙ - 4 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ…

Η Γερμανίδα εβραϊκής καταγωγής Hannah Arendt (14 Οκτωβρίου 1906 –4 Δεκεμβρίου 1975)

Ο Γερμανός ποιητής και μεταφραστής Stefan Anton George (12 Ιουλίου 1868 – 4 Δεκεμβρίου 1933)

Ο Σκωτσέζος δοκιμιογράφος, ευθυμογράφος, και ιστορικός Thomas Carlyle (4 Δεκεμβρίου 1795 – 5 Φεβρουαρίου 1881).


Ο Βρετανός πεζογράφος Samuel Butler (4 Δεκεμβρίου 1835 –18 Ιουνίου 1902) ανέπτυξε μια θεωρία ότι η Οδύσσεια γράφτηκε από μια νέα Σισιλιάνα γυναίκα, και ότι οι σκηνές του ποιήματος απεικόνισαν την ακτή της Σικελίας και των κοντινών νησιών της. Περιέγραψε τα στοιχεία γι’ αυτή τη θεωρία στο The Authoress of the Odyssey (1897) και στην εισαγωγή και τις υποσημειώσεις στη μετάφραση της Οδύσσειας. Ο Butler μετέφρασε επίσης και την Ιλιάδα.

Υπήρξε κι ένας άλλος Βρετανός Samuel Butler (4 Δεκεμβρίου 1612 – 18 Ιουνίου 1680) ο οποίος ήταν ποιητής.

Ο Rainer Maria Rilke (γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1875 στην Πράγα της τότε Αυστρο-ουγγρικής αυτοκρατορίας – και πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1926σ’ ένα σανατγόριο της Ελβετίας) θεωρείται ένας από τους μέγιστους ποιητές του 20ού αιώνα της γερμανικής γλώσσας. Η επικοινωνία, η μοναξιά, και η βαθιά ανησυχία για το μέλλον – είναι θέματα που διαπραγματεύεται και που τον τοποθετούν ως συνδετικό κρίκο μεταξύ των παραδοσιακών και νεωτεριστών ποιητών. Έγραψε και ποίηση και πεζογραφία. Δύο διάσημα ποιητικά έργα του είναι τα Sonnets to Orpheus και οι Ελεγείες του Ντουίνο [Duino Elegies]. Από τα πεζογραφικά έργα του ξεχωρίζουν οι Επιστολές σε έναν νέο ποιητή και το ημι-αυτοβιογραφικό Οι σημειώσεις του Μάλτε Λάουριτς Μπρίγκε [Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge, The Notebooks of Malte Laurids Brigge]. Έγραψε επίσης περισσότερα από 400 ποιήματα στα γαλλικά, που αφιερώθηκαν στην πατρίδα της επιλογής του, το καντόνι του Valais στην Ελβετία.

Rainer Maria Rilke
Rainer Maria Rilke was born in Prague on December 4, 1875, the only child of an unhappy marriage. Rilke's childhood was also unhappy; his parents placed him in military school with the desire that he become an officer—a position Rilke was not inclined to hold. With the help of his uncle, who realized that Rilke was a highly gifted child, Rilke left the military academy and entered a German preparatory school. By the time he enrolled in Charles University in Prague in 1895, he knew that he would pursue a literary career: he had already published his first volume of poetry, Leben und Lieder, the previous year. At the turn of 1895-96, Rilke published his second collection, Larenopfer (Sacrifice to the Lares). A third collection, Traumgekrönt (Dream-Crowned) followed in 1896. That same year, Rilke decided to leave the university for Munich, Germany, and later made his first trip to Italy.

In 1897, Rilke went to Russia, a trip that would prove to be a milestone in Rilke's life, and which marked the true beginning of his early serious works. While there the young poet met Tolstoy, whose influence is seen in Das Buch vom lieben Gott und anderes (Stories of God), and Leonid Pasternak, the nine-year-old Boris's father. At Worpswede, where Rilke lived for a time, he met and married Clara Westhoff, who had been a pupil of Rodin. In 1902 he became the friend, and for a time the secretary, of Rodin, and it was during his twelve-year Paris residence that Rilke enjoyed his greatest poetic activity. His first great work, Das Stunden Buch (The Book of Hours), appeared in 1906, followed in 1907 by Neue Gedichte (New Poems) and Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge (The Notebooks of Malte Laurids Brigge). Rilke would continue to travel throughout his lifetime; to Italy, Spain and Egypt among many other places, but Paris would serve as the geographic center of his life, where he first began to develop a new style of lyrical poetry, influenced by the visual arts.

When World War I broke out, Rilke was obliged to leave France and during the war he lived in Munich. In 1919 he went to Switzerland where he spent the last years of his life. It was here that he wrote his last two works, the Duino Elegies (1923) and the Sonnets to Orpheus (1923). He died of leukemia on December 29, 1926. At the time of his death his work was intensely admired by many leading European artists, but was almost unknown to the general reading public. His reputation has grown steadily since his death, and he has come to be universally regarded as a master of verse.

A Selected Bibliography

Poetry

Das Buch der Bilder (The Book of Images) (1902)
Das Marienleben (The Life of the Virgin Mary) (1913)
Das Stunden Buch (Book of Hours) (1905)
Die Sonette an Orpheus (Sonnets to Orpheus) (1923)
Duineser Elegen (Duino Elegies) (1923)
Neue Gedichte (New Poems) (1907)
New Poems (1984)
Poemes Francais (French Poems) (1935)
Rainer Maria Rilke: Selected Poems (1985)
Requiem (1909)
Rilke on Love and Other Difficulties (1975)
Selected Poems of Rainer Maria Rilke (1981)
Späte Gedichte (Later Poems) (1934)
The Complete French Poems of Rainer Maria Rilke (1996)

Prose

Ahead of All Parting: The Selected Poetry and Prose of Rainer Maria Rilke (1995)
Auguste Rodin (1903)
Das Buch vom lieben Gott und anderes (Stories of God) (1900)
Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge (The Notebooks of Malte Lourids Brigge) (1910)
Die Weise von Liebe und Tod des Cornet Christopher Rilke (1906)
Letters on Cezanne (1985)
Letters to a Young Poet (1993)
Rilke and Benvenuta: An Intimate Correspondence (1987)
Selected Letters of Rainer Maria Rilke (1960)

Thomas Hobbes [1588 - 4 Δεκεμβρίου 1679]

National Portrait Gallery

Ο Άγγλος φιλόσοφος, επιστήμονας και πολιτικός στοχαστής Thomas Hobbes (γεννήθηκε στις 5 Απριλίου 1588, και πέθανε στις 4 Δεκεμβρίου 1679), θεωρείται ο θεμελιωτής της νεότερης πολιτικής επιστήμης. Βασικά στοιχεία της φιλοσοφικής του αναζήτησης εμπεριέχονται στο έργο του με τίτλο Στοιχεία δικαίου [Elements of Law, Natural and Politic] που το έγραψε το 1640 αλλά εκδόθηκε το 1650. Εκεί μπορεί κανείς να διακρίνει τη στροφή του προς την απολυταρχία αλλά επιπλέον και σε κάποιες σταθερές αξίες της ψυχολογίας, της ηθικής και της πολιτικής. Βασιλόφρων, εχθρός του καθολικισμού με σαφέστατες τάσεις προς την αθεΐα, πέρασε αρκετές προσωπικές περιπέτειες, ωσότου το 1651 θα κυκλοφορήσει το σημαντικό έργο του με τον τίτλο Λεβιάθαν [Leviathan, or the Matter, Forme, and Power of a Commonwealth Ecclesiasticall and Civil = ή η Ύλη, Μορφή και Δύναμη μιας Κοινοπολιτείας, Εκκλησιαστικής και Πολιτικής], ένας εβραϊκός όρος από το βιβλίο του Ιώβ [=κήτος], ευθεία παραπομπή στην απόλυτη υπεροχή του μονάρχη: «Αυτός δε βασιλεύς πάντων των εν τοις ύδασιν» (Ιώβ, ΜΑ΄, 26). Πάντως, ο Hobbes θεωρούσε ότι φιλοσοφία σημαίνει τέλεια γνώση των πραγμάτων και έργο της η αναζήτηση του "διότι" των πραγμάτων. Σε γενικές γραμμές το έργο του άσκησε τεράστια επιρροή σε στοχαστές όπως οι Spinoza, Locke, Hume, Mill, Russell κ.ά.

ΕΠΙΣΗΣ: Hobbes's Leviathan, Hobbes's Moral and Political Philosophy, Thomas Hobbes (1588-1679) Moral and Political Philosophy, THE LEVIATHAN by Thomas Hobbes, Thomas Hobbes (1588--1679) great books index


Sunday, December 2, 2007

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΔΙΑΒΑΖΩ 2008

Το περιοδικό ΔΙΑΒΑΖΩ ετοιμάζεται να απονείμει τα Λογοτεχνικά Βραβεία 2008. Η τελετή απονομής θα πραγματοποιηθεί στις 12 Μαϊου 2008, στο Νέο Μουσείο Μπενάκη (οδός Πειραιώς 138).

Τα βραβεία που θα δοθούν είναι: Βραβείο Μυθιστορήματος, Βραβείο Διηγήματος, Βραβείο Ποίησης, Βραβείο Δοκιμίου, Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα (αφορά σε όλες τις κατηγορίες βιβλίων), Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου, Βραβείο Λογοτεχνικού Βιβλίου για μεγάλα παιδιά, Βραβείο Προσφοράς στο Βιβλίο (τιμητικό βραβείο που απονέμεται κυρίως σε ανθρώπους του εκδοτικού χώρου, οι οποίοι βοήθησαν διαχρονικά το βιβλίο και τη διάδοσή του).

Ψηφοφορία. Τα βραβεία θα ανακοινωθούν ύστερα από μυστική ψηφοφορία στο χώρο της απονομής.

Κριτική επιτροπή για τα Βραβεία Μυθιστορήματος, Διηγήματος, Ποίησης, Δοκιμίου και Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα: Γιώργος Αράγης, κριτικός λογοτεχνίας, δοκιμιογράφος, Δημήτρης Δασκαλόπουλος, ποιητής βιβλιογράφος, Αλέξης Ζήρας, κριτικός λογοτεχνίας, Αγγέλα Καστρινάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, συγγραφέας, Κώστας Κατσουλάρης, συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας, Λευτέρης Παπαλεοντίου, Επίκουρος Καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Νικήτας Παρίσης, φιλόλογος, κριτικός λογοτεχνίας,

Η κριτική επιτροπή για τα Βραβεία Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου και Λογοτεχνικού Βιβλίου για μεγάλα παιδιά απαρτίζεται από τους: Μένη Κανατσούλη, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Άντα Κατσίκη-Γκίβαλου, καθηγήτρια Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Σούλα Οικονομίδου, επιστημονική συνεργάτρια στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, Γιώργο Παπαντωνάκη, επίκουρο καθηγητή στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Δημήτρη Πολίτη, εκπαιδευτικό, διδάσκων στο ΤΕΕΑΠΗ του Πανεπιστημίου Πατρών.

Οι επιτροπές έχουν ήδη αρχίσει τις συνεδριάσεις και με το νέο έτος θα αρχίσουν τις αξιολογήσεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ. ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΤΕ!

Γράφει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος

Τι άλλο κάνει η δύστυχη πατρίδα μας μετά την εθνική της αποκατάσταση από το να δανείζεται θεσμούς, ήθη, μόδες, ρυθμούς, αξίες και ιδέες από την Ευρώπη;

ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΡΘΡΟ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΜΗΠΩΣ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ Ο ΧΑΝΤΙΝΓΚΤΟΝ;» ΔΕΝ ΣΗΜΕΙΩΝΩ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΚΟΠΕΥΩ ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ ΑΦΟΥ, ΕΞΑΛΛΟΥ, ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΕΞΑΙΡΕΣΗ, ΑΛΛΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΟΥΝ ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ... (η συνέχεια στα ΝΕΑ)