Ο «Πόρφυρας» Νο 139

Στις σελίδες του νέου τεύχους του κερκυραϊκού περιοδικού Πόρφυρας (Νο 139, Απρίλης – Ιούνιος 2011), τα κείμενα υπογράφουν: Δοκίμιο, ο Παναγιώτης Σακελλαρίου (Μετάφραση και νόημα), ο Σωτήρης Τριβιζάς (Η μετάφραση της ποίησης και η ψυχολογία του μεταφραστή), ο Βασίλης Λέτσιος (Το ποιητικό θέατρο, το Φονικό στην εκκλησιά και η μετάφραση του Σεφέρη) ο Σταμάτης Ν. Φιλιππίδης (Συνοπτικό διάγραμμα του κεφαλαίου «Συγκάλυψη και αποκάλυψη: Το διήγημα του Παπαδιαμάντη “Όνειρο στο κύμα”») και ο Δημήτρης Κονιδάρης (… Να η Λάμαρη, ποιήτρια ξεχασμένη). Ποίηση, ο Γιώργος Κεντρωτής, ο Βασίλης Κουγέας, ο Γιώργος Ν. Κάρτερ κι ο Σπύρος Τζουβέλης. Πεζογραφία, ο Νιλς Χάου (μετάφραση Σωτήρης Σουλιώτης) ο Γιώργος Ρωμανός η Κατίνα Βλάχου κι ο Λουκιανός Ζαμίτ.

Στο τεύχος αυτό επίσης, ο Λεύκιος Ζαφειρίου παρουσιάζει ένα αθησαύριστο κείμενο για τις σχέσεις του Ανδρέα Κάλβου με την (αγγλικανική) «Εταιρεία για την Προώθηση Χριστιανικής Γνώσης (σε μετάφραση από τα αγγλικά της Βέρας Κονιδάρη).

Τις σελίδες με τον γενικό τίτλο «περίπλους» (σχόλια, κριτική) υπογράφουν η Ευαγγελία Σκαρσουλή, ο Γρηγόρης Πεντζίκης, ο Κώστας Λογαράς, ο Γιάννης Στρούμπας, ο Αντώνης Περαντωνάκης κι η Άννυ Κουτροκόη.

Το εξώφυλλο είναι του Νίκου Βουργίδη, πάνω σ’ ένα χαρακτικό της Άριας Κομιανού, η οποία εικονογραφεί και το τεύχος, ενώ το επαναλαμβανόμενο κόσμημα είναι του Σπύρου Αλαμάνου.

Το εισαγωγικό κείμενο στο τεύχος αυτό, με τίτλο «Όπου και να σας βρίσκει το κακό…» (από το ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη  Άξιον εστί / Τα Πάθη Ανάγνωσμα Τέταρτο), η σύνταξη του περιοδικού υπενθυμίζει ότι το 2011 συμπληρώνονται 100 χρόνια από τον θάνατο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (1851-1911). «Τουλάχιστον αυτή τη χρονιά ας μνημονευθεί όπως του αξίζει κι ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, κι ας ενισχυθεί τουλάχιστον το αναγνωστικό και φιλολογικό ενδιαφέρον γι’ αυτόν».

Στο σχόλιο του «περίπλου» το περιοδικό επισημαίνει ότι διακρίνεται τα τελευταία χρόνια ένα γενικότερο έλλειμμα, μια υποτίμηση των ανθρωπιστικών σπουδών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, και υποθέτει ότι το έλλειμμα θα γίνει εντονότερο αν κάποιες από τις σχεδιαζόμενες εκπαιδευτικές αλλαγές στη γενική παιδεία υλοποιηθούν.

Πέθανε ο βραβευμένος χιλιανός ποιητής Γκονσάλο Ρόχας. Σε ηλικία 93 ετών

Ο Γκονσάλο Ρόχας είχε τιμηθεί με το βραβείο της Βασίλισσας Σοφίας στην Ισπανία (1992), του Οκτάβιο Πας στο Μεξικό (1998) και με το βραβείο Θερβάντες το 2003  

---

Πέθανε σε ηλικία 93 ετών ο χιλιανός ποιητής Γκονσάλο Ρόχας, ο οποίος είχε τιμηθεί με το βραβείο Θερβάντες το 2003.

«Η κατάσταση της υγείας του ήταν επισφαλής αφότου υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το Φεβρουάριο», δήλωσε ο γιος του, Γκονσάλο Ρόχας-Μάι Ορτίς, στο ραδιοφωνικό σταθμό Cooperativa.

«Η κυβέρνηση κήρυξε διήμερο εθνικό πένθος την Τρίτη και την Τετάρτη» δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού, Λουσιάνο Κρους Κόκε, σε συνέντευξη Τύπου.

Ήταν γιος μεταλλωρύχου και θεωρείτο ένας από τους μεγαλύτερους λατινοαμερικάνους συγγραφείς.

Ο Ρόχας που έφυγε στην εξορία μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του στρατηγού Αουγκούστο Πινοσέτ το 1973, «θα ταφεί την Τετάρτη στο Τσιγιάν, 450 χλμ νότια του Σαντιάγο» διευκρίνισε ο υπουργός.

Ο Γκονσάλο Ρόχας γεννήθηκε το 1917 στο λιμάνι Λέμπου, 500 χλμ νότια της πρωτεύουσας Σαντιάγο και είχε τιμηθεί επίσης με το βραβείο της Βασίλισσας Σοφίας στην Ισπανία (1992) και του Οκτάβιο Πας στο Μεξικό (1998).

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

Πέθανε ο ποιητής Γκονζάλο Ρόχας

Την τελευταία του πνοή άφησε στα 93 του χρόνια ο Χιλιανός ποιητής Γκονζάλο Ρόχας, ένας από τους σπουδαιότερος σύγχρονους ποιητές της Λατινικής Αμερικής.

 

Πέθανε στο Σαντιάγκο, ενώ βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση ύστερα από εγκεφαλικό που υπέστη τον Φεβρουάριο.
Απέσπασε πολυάριθμα λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το βραβείο Θερβάντες που του απονεμήθηκε το 2003. Ο Ρόχας άφησε πίσω του ένα τεράστιο έργο, ενώ τα ποίηματά του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Μεταξύ των σπουδαιότερων έργων του είναι τα: "Η Δυστυχία του ανθρώπου" και "Κόντρα στον Θάνατο".
Η ποίησή του διακρίνεται για την αγάπη που είχε στη Χιλή και το λαό της, ενώ η παιδική του ηλικία ήταν γεμάτη από τις αναμνήσεις των ορυχείων του κάρβουνου και της σκληρής ζωής των εργατών. Πηγή έμπνευσής του αποτέλεσαν οι κλασικοί ποιητές, καθώς και οι Γάλλοι Βαλερί, Μποντλέρ και Ρεμπό.
Το 1973 εξορίστηκε για μερικά χρόνια από το καθεστώς του δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσέτ.[enet.gr, 17:45 Δευτέρα 25 Απριλίου 2011]

Γιάννης Πλιώτας: ένας "κανονικός Γιαννιώτης" που αγαπάει το διάβασμα και το γράψιμο...

Ήταν το 1983-84 που έκανα μια τηλεοπτική εκπομπή στην ΕΡΤ με τίτλο "Δημιουργοί στην περιφέρεια". Εψαχνα να βρω και να αναδείξω δημιουργούς που ζούσαν στην περιφέρεια και είχαν επίδοση στα γράμματα και τις τέχνες. Μπορώ να πω ότι είχα ξαφνιαστεί γιατί ανακάλυψα έναν κόσμο που ζούσε στους δικούς του δημιουργικούς ρυθμούς. Και το συμπέρασμά μου ήταν ότι υπάρχουν δημιουργοί που παλεύουν εντελώς μονάχοι τους, χωρίς επικοινωνιακές δυνατότητες, και φυσικά μακριά από το "μολυσμένο" κέντρο. Και σήμερα ακόμα, παρά την "ισοπέδωση" κέντρου-περιφέρειας, αφού εξανεμιστεί οι αποστάσεις, λόγω διαδικτύου, χαίρω όταν διαβάζω για ανθρώπους που επιμένουν να δρουν στην περιφέρεια. Στην περίπτωση ταιριάζει και ο Γιάννης Πλιώτας. Το σχετικό ρεπορτάζ στο "Βήμα":

• Είναι τριαντάρης και ζει μόνιμα στα Ιωάννινα. Αγαπάει το διάβασμα και το γράψιμο. Το βιβλία ανέκαθεν τον ενθουσίαζαν. Στα μέσα του προηγούμενου Δεκέμβρη του 2010 έκανε έναν κρυφό πόθο πραγματικότητα: ίδρυσε έναν εκδοτικό οίκο με το χαρακτηριστικό όνομα «Βορειοδυτικές εκδόσεις». «Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, έμενα στα Γιάννενα. Είμαι κανονικός Γιαννιώτης» εξηγεί ο Γιάννης Πλιώτας, γεννημένος το 1981, με καταγωγή από την Αρκαδία, για την προσπάθεια του να στήσει κάτι όμορφο για το βιβλίο στην περιφέρεια... 

Η ιστοσελίδα των εκδόσεών του, με τίτλο "Βορειοδυτικές εκδόσεις", περιέχει όλο το υλικό που χρειάζεται για να τον γνωρίσετε. Θέλω να σημειώσω, ωστόσο, ότι τον ζηλεύω γιατί έχει πάθος για το βιβλίο και δεν τον νοιάζει αν υπάρχει οικονομική κρίση. Και ίσως αυτό να εμπεριέχει την αντίρρησή του στο κοινώς λεγόμενο ότι το διαδίκτυο θα εξουδετερώσει το βιβλίο. Είναι μια άποψη με ειδικό βάρος, αφού κι εγώ πιστεύω ότι το βιβλίο είναι αναντικατάστατο. Είναι το ίδιο να κρατάς ένα άψυχο μηχάνημα στην παραλία ή στο κρεβάτι πριν κοιμηθείς, με το να κρατάς το βιβλίο και να μυρίζεις το χαρτί, να το ξεφυλλίζεις, να τσακίζεις το φύλλο, να υπογραμμίζεις, να κάνεις κάποια σημείωση; Νομίζω, λοιπόν, πως όσο βρίσκονται άνθρωποι σαν τον Γιάννη Πλιώτα που αγαπούν  το βιβλίο, το βιβλίο δεν υπάρχει περίπτωση να... εξαφανιστεί!

Εγκαινιάζεται στις 28 Απριλίου η βιβλιοθήκη του Βυζαντινού Μουσείου

Η νέα βιβλιοθήκη του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου

Τη βιβλιοθήκη του εγκαινιάζει το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο την Πέμπτη 28 Απριλίου (ώρα 19. 30) έναν πολύτιμο χώρο για τους μελετητές της βυζαντινής τέχνης και του πολιτισμού αυτής της εποχής.

Η βιβλιοθήκη άρχισε να συγκροτείται στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν το ενδιαφέρον για την μελέτη της βυζαντινής ιστορίας και τέχνης στον ελλαδικό χώρο οδήγησε στην ίδρυση της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας και από τότε οι πηγές της εμπλουτίζονται διαρκώς, χάρη σε αγορές, ανταλλαγές, καθώς και δωρεές.

Περί τους 15.000 τίτλους, 200 σειρές ελληνικών και ξένων περιοδικών και περίπου 2.500 ανάτυπα αριθμεί σήμερα η βιβλιοθήκη του μουσείου. Ως προς το είδος των βιβλίων εξάλλου, είναι πλούσια σε βιβλία βυζαντινής τέχνης κατά κύριο λόγο σχετικά με τη ζωγραφική, βιβλία ιστορίας και πολιτισμού, ιστορικές και εκκλησιαστικές γραπτές πηγές, λεξικά και εγκυκλοπαίδειες, καταλόγους μουσείων και εκθέσεων. Διαθέτει όμως και αρκετές σπάνιες εκδόσεις του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα.

Η ταξινόμηση των βιβλίων έχει γίνει με βάση τη θεματολογία τους ενώ το αναγνωστήριο προσφέρει την δυνατότητα πρόσβασης και επιτόπιας μελέτης στους επισκέπτες. Να σημειωθεί ότι η βιβλιοθήκη του μουσείου μπορεί πλέον να φιλοξενήσει δέκα αναγνώστες ενώ επιπλέον βοηθητικοί χώροι δίνουν την δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης της συλλογής και ασφαλούς αποθήκευσης και συντήρησης των σπάνιων βιβλίων. Η αναδιαμόρφωση και ο εξοπλισμός της βιβλιοθήκης πραγματοποιήθηκε με βάση την μελέτη του αρχιτέκτονα κ. Κωνσταντίνου Στάικου. Χορηγός του έργου είναι το Ίδρυμα Ωνάση, το οποίο πρέπει να σημειωθεί, ότι έχει αναλάβει την υποστήριξη και αναδιάρθρωση σπουδαίων βιβλιοθηκών στην Ελλάδα και το εξωτερικό με σημαντικότερη βέβαια όλων την κατασκευή νέας Εθνικής Βιβλιοθήκης στο Φάληρο (μαζί με την Λυρική Σκηνή και το πάρκο), που αποτελεί εξ ολοκλήρου δωρεά στη χώρα.

Η βιβλιοθήκη του μουσείου θα παραμένει ανοιχτή από Δευτέρα έως και Παρασκευή, από τις 9: 00 έως τις 13:00.

Ανθολογία διηγημάτων για τη μετανάστευση

«Γεια σου φίλε» τιτλοφορείται η ανθολογία διηγημάτων με θέμα τη μετανάστευση, που εξέδωσε η «Σύγχρονη Εποχή» (εικονογράφηση Εύας Μελά). Οπως αναφέρει η «Σύγχρονη Εποχή», «το συλλογικό αυτό έργο, αποτέλεσμα μιας προσεκτικής διαλογής κειμένων που συγκεντρώθηκαν ύστερα από πρόσκληση σε "συγγραφείς και όχι μόνο", φιλοδοξεί να αποτελέσει αφορμή συζήτησης και διαλόγου ανάμεσα σε παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς». 

«Οι ιδιαίτερες συνθήκες στις οποίες εκδηλώνεται το φαινόμενο της μαζικής εισροής μεταναστών και προσφύγων στην Ελλάδα, εν μέσω καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, και όσα προβλήματα - αναπόφευκτα - δημιουργούνται, είναι παράγοντες που δεν αφήνουν ανεπηρέαστα τα παιδιά. Οπως και η έντεχνη αξιοποίηση από το σύστημα των πιο αντιδραστικών εθνικιστικών χώρων που, παραδοσιακά, χρησιμοποιούνται προκειμένου να εκμεταλλεύεται αποτελεσματικότερα ο καπιταλισμός την εργατική δύναμη ντόπιων και ξένων».

«Στόχος μας είναι η αποσαφήνιση (μέσα από ένα πιο προσιτό μέσο, όπως η λογοτεχνία) των πραγματικών αιτιών των κοινωνικών αντιθέσεων, που βρίσκονται στην ταξική θέση του κάθε ανθρώπου μέσα στα εκμεταλλευτικά συστήματα. Η χρήση μυθοπλασίας - θεωρούμε - θα κάνει ευκολότερη την ευόδωση της προσπάθειας αυτής. Η προσέγγιση του θέματος με πιο κατανοητούς στα παιδιά τρόπους είναι δυνατό να συμβάλει στην ανάπτυξη του πνεύματος αλληλεγγύης μεταξύ των μεταναστών και των Ελλήνων εργαζομένων, να καλλιεργήσει το σεβασμό στη διαφορετικότητα και να προωθήσει τη φιλία ανάμεσα στους λαούς». (Ριζοσπάστης, 22/4/2011)

Παπαδιαμάντης, ο σύγχρονός μας

• Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΟΡΑΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΚΙΑΘΙΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

• Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΙΔΑΛΗ, Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 21 Απριλίου 2011

Ο παραλοϊσμένος από τον έρωτα μπαρμπα-Γιαννιός του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ήταν η πρώτη πηγή έμπνευσης για τον εικαστικό Δημήτρη Μοράρο, μαθητή του Γιάννη Τσαρούχη, με δεκαπέντε ζωγραφιές στο διήγημα «Ερωτας στα χιόνια» (εκδόσεις «Μυγδονία», Θεσσαλονίκη, 2001).

Με έργα δικά του, στις ίδιες εκδόσεις, ακολούθησε ο «Ξεπεσμένος δερβίσης». Τέλη του 2010 η συλλογή διηγημάτων του Παπαδιαμάντη «Να είχε ο έρωτας σαΐτες» πάλι με ζωγραφιές του (εκδόσεις «Μεταίχμιο»).

Ο Δήμος Σκιάθου, σε συνεργασία με τη «Μυγδονία», εξέδωσε φέτος ημερολόγιο αφιερωμένο στα 100 χρόνια από το θάνατο του Παπαδιαμάντη με αποσπάσματα διηγημάτων του και με ένα ζωγραφικό «άρωμα» από τον Δ. Μοράρο. Στον Βόλο, στο Κέντρο Τέχνης Τζιόρτζιο ντε Κίρικο, έγινε πρόσφατα έκθεση με πενήντα έργα του εμπνευσμένα από τον Σκιαθίτη.