"Βιογραφία µας είναι οι ποιητές που διαβάσαµε..."

• Σωσίβια µνήµης

• Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

• ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

Ηµουν πρωτοετής φοιτητής στη Φιλοσοφική που τότε έδρευε στη Σόλωνος. Ησυχες µέρες του ‘55, έρηµοι δρόµοι και οι παράδροµοι χωµάτινοι, περνούσε και κατάβρεχε το καλοκαίρι το βυτίο του δήµου. Συχνά στη γωνία Σόλωνος και Ζωοδόχου Πηγής στάθµευε ένα καροτσάκι µε βιβλία ευκαιρίας από διαλύσεις βιβλιοπωλείων ή µε απούλητα αντίτυπα παρωχηµένων εκδόσεων. Εχω πλουτίσει τη βιβλιοθήκη µου µε εκατοντάδες κυρίως ποιητικές συλλογές. Ανάµεσά τους «Η λησµονηµένη» του Σαχτούρη και από κοντά Αθως Δηµουλάς, Δάλλας, Σινόπουλος, Κατσαρός, Β. Ζιώγας. Ολα αυτά ήρθαν στη µνήµη όταν χάρηκα το καινούργιο, όπως πάντα έξοχο, εξαντλητικό αφιέρωµα του περιοδικού «Θέµατα λογοτεχνίας», το οποίο διευθύνει ο καθηγητής Χρήστος Αλεξίου, στον ποιητή Αντώνη Δεκαβάλλε που έφυγε από τη ζωή πριν από δύο χρόνια. Το 1955 είχα αγοράσει από το καροτσάκι του Γεράσιµου την ποιητική του συλλογή «Ακίς» (1950) που µε είχε ξαφνιάσει. Τώρα, διαβάζοντας ανθολογηµένα ποιήµατα από κείνη τη συλλογή, επαναβεβαιώνω την έκπληξή µου για την αιχµηρή γραφή του Δεκαβάλλε. Σηµειώνω επίσης ότι ο ξενιτεµένος αυτός ποιητής είχε πρώιµα µεταφράσει «Τα 4 κουαρτέτα» του Ελιοτ (2η έκδοση, Καστανιώτης 1992). Το αφιέρωµα των «θεµάτων λογοτεχνίας» περιείχε έξοχες µεταφράσεις του Δεκαβάλλε, άγνωστες στη βιβλιογραφία µας. Εντέλει για µερικούς καθυστερηµένους, όπως εγώ, βιογραφία µας είναι οι ποιητές που διαβάσαµε.

Η θέση των λογοτεχνών είναι δίπλα στο λαό

• Διακήρυξη της Αγωνιστικής Παράταξης Ελλήνων Λογοτεχνών - Συνεργαζόμενων για τις εκλογές στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών

Για την επιστροφή στο αγωνιστικό παρελθόν της, από το οποίο η Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών έχει ξεκοπεί με ευθύνη της πλειοψηφίας της διοίκησής της, ώστε να συμπαρασταθεί στο λαό και να συμμετάσχει στους αγώνες που ξεδιπλώνονται, παλεύει η Αγωνιστική Παράταξη Ελλήνων Λογοτεχνών - Συνεργαζόμενων (ΑΠΕΛ-Σ), καλώντας τα μέλη του ιστορικού λογοτεχνικού σωματείου να την στηρίξουν στις επερχόμενες εκλογές της 10ης Οκτωβρίου.

Στη διακήρυξή της η παράταξη σημειώνει ότι οι εκλογές στην ΕΕΛ «πραγματοποιούνται σε μια κρίσιμη περίοδο για τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα» από τις «εγκληματικές επιλογές των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στα πλαίσια της πολιτικής της ΕΕ» που «έχουν οδηγήσει τους εργαζόμενους σε μια πρωτόγνωρη κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση (...) Σε αυτές τις συνθήκες η διαχείριση της τέχνης είναι πλήρως ενταγμένη στην πολιτιστική βιομηχανία, και αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα, ξεφεύγοντας από τον κοινωνικό της ρόλο. Η κυβερνητική πολιτική είναι εναρμονισμένη στους στόχους της ΕΕ για δημιουργία ενιαίας ευρωπαϊκής πολιτιστικής ταυτότητας, ώστε να εξυπηρετηθεί η αγορά. Οι καλλιτέχνες βιώνουν την ανασφάλεια, την ετεροαπασχόληση. Στερούνται το δικαίωμα της δημιουργίας και ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι το δικαίωμα της επικοινωνίας με τα αγαθά που παράγει ο πολιτισμός».

Σε άλλο σημείο σημειώνει: «η ΕΕΛ δεν συμμετείχε σε καμιά διαμαρτυρία, καμιά κινητοποίηση, κανέναν αγώνα. Η πλειοψηφία του ΔΣ δε δημοσιοποίησε την απόφαση - ψήφισμα της τελευταίας Γενικής Συνέλευσης ενάντια στο μνημόνιο και τα αντιλαϊκά μέτρα (...) η εταιρία μας έχει ξεκόψει από το αγωνιστικό παρελθόν και την παράδοση που την καταξίωσαν σαν μια μαχόμενη πολιτιστική δύναμη που με το έργο και τη δράση των μελών της ανέδειξε πρότυπα ζωής και αγώνα. Η πολιτική που επέλεξε η πλειοψηφία των τελευταίων ΔΣ έχουν την κύρια ευθύνη».

«Η ΕΕΛ έχει εκφυλιστεί σε έναν υποτυπώδη κύκλο εκδηλώσεων που εξαντλούνται σε ανώφελες συζητήσεις με θέματα που χάνονται στους μαιάνδρους της αυταρέσκειας. Ζητήματα όπως η πολιτική του βιβλίου, η πάλη ενάντια στα εκδοτικά μονοπώλια, η χάραξη ενός άλλου δρόμου ανάπτυξης κίνησης και εμπορίας του βιβλίου με προτεραιότητα τις βιβλιοθήκες στα σχολεία, τις λαϊκές γειτονιές, τους κοινωνικούς φορείς, ζητήματα όπως η ενίσχυση από την πολιτεία των πνευματικών σωματείων και οι συντάξεις των δημιουργών τους, παραμένουν έξω και πέρα από τα προγράμματα των Δ.Σ. και ΕΕΛ».

Η ΑΠΕΛ-Σ δηλώνει ότι «η τέχνη είναι κοινωνικό αγαθό» και παλεύει: Για τον κοινωνικό ρόλο της τέχνης και του καλλιτέχνη. Κατά της εμπορευματοποίησης της τέχνης και του πολιτισμού. Για την ανάπτυξη της καλλιτεχνικής Παιδείας ενταγμένη στο δημόσιο δωρεάν 12χρονο Σχολείο. Για τη δημιουργία προϋποθέσεων για ανεμπόδιστη καλλιτεχνική δημιουργία. Σύνδεση των αγώνων των λογοτεχνών με το λαϊκό κίνημα. Για δημιουργία ενιαίου κρατικού φορέα έκδοσης, προβολής και διακίνησης του ποιοτικού βιβλίου. 

Για ενιαίο κρατικό φορέα διαχείρισης των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων. Υπερασπιζόμαστε το αναφαίρετο δικαίωμα του λογοτέχνη να δημιουργεί, να υπερασπίζεται το περιεχόμενο του έργου του. Είμαστε αντίθετοι στη λογική της ιδιοκτησίας και αγοραπωλησίας στα πνευματικά έργα. Για την ίδρυση, επάνδρωση και λειτουργία βιβλιοθηκών σε κάθε λαϊκή γειτονιά και εργατικά σωματεία. Η ανάπτυξη των τεχνών και του πολιτισμού είναι λαϊκό δικαίωμα και πρέπει να χρηματοδοτείται από το κράτος».

Η ΑΠΕΛ-Σ καλεί σε ενίσχυση των δυνάμεών της για επανασύνδεση της ΕΕΛ με τους αγώνες των πολιτιστικών φορέων της χώρας. Αξιοποίηση των μελών της ΕΕΛ σε πολιτιστικές και μορφωτικές εκδηλώσεις σε σχολεία, νεανικά εργαστήρια, Δήμους και λαϊκές γειτονιές. Επανίδρυση της Επιτροπής Ειρήνης της ΕΕΛ. Επαναφορά της Απλής Αναλογικής και της λειτουργίας των παρατάξεων.

Και καταλήγει η ανακοίνωση της ΑΠΕΛ-Σ: «Συστρατευτείτε για μια αλλαγή πλεύσης της ΕΕΛ, συνδεδεμένη με το λαϊκό κίνημα, για να παίζει το ρόλο που έπαιζε την εποχή του Γρ. Ξενόπουλου, του Λ. Κουκούλα , του Μ. Αυγέρη, του Κ. Βάρναλη, της Ελλης Αλεξίου, του Ν. Καζαντζάκη, του Γ. Ρίτσου, του Τ. Αδάμου, του Ζήση Σκάρου, του Αγγελου Σικελιανού και τόσων άλλων μαχητών του πνεύματος. Ο λαός μας περιμένει οι Ελληνες λογοτέχνες να βοηθήσουν με το έργο τους τους αγώνες της εργατικής τάξης ενάντια στην πνευματική και κοινωνική παρακμή. Ας μη τον απογοητεύσουμε αυτές τις τραγικές ημέρες που μας θέλει δίπλα του. Για όλα αυτά ζητούμε τη στήριξή σας για να μπορέσουμε ν' αγωνιστούμε όλοι μαζί για μια ΕΕΛ άξια των παραδόσεών της».

• ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Σάββατο 2 Οχτώβρη 2010 

Jonathan Franzen's 'book of the century' pulped over error

• Author told the audience at London's Southbank Centre that the wrong computer file had been used

• Rowenna Davis
• The Guardian, Friday 1 October 2010

 

 

Jonathan Franzen's new book was released earlier this week by HarperCollins. Photograph: Chris Buck for the Guardian 

 

It had been heralded as the novel of the century so far, but thousands of copies of Jonathan Franzen's Freedom face being pulped.

Speaking in London last night, the author maintained that the British printers had mistakenly published a previous draft of his text rather than the final version, and he urged fans not to read the novel until the correct version is released on Monday.

However, during the course of today the printing company contacted the Guardian to say that while there had been an error in the book, it did not originate with them. The publisher agreed with the printer: HarperCollins, which runs the 4th Estate imprint under which the book was released in the UK earlier this week, alleged that it was actually at the typesetting stage that the mistake happened. [Further details were expected to appear in a follow-up story in the Guardian on 2 October.]

Franzen told the audience at a reading of the book at London's Southbank Centre that the wrong computer file had been opened and copied, rather than one containing the final proof.

It is not yet known how many copies will have to be pulped. Franzen told the audience that all copies would be exchanged or refunded, including postage and packaging. He did not say whether copies printed in the US – originally published by Farrar, Straus and Giroux in August – were affected.

Franzen won international acclaim for his 2001 novel The Corrections.

Freedom received glowing reviews in the US: "brilliant", "a masterpiece", "an indelible portrait of our times" were among the plaudits heaped upon it. It also earned Franzen a spot on the cover of Time magazine – the first novelist in the past 10 years. Franzen got further publicity when Oprah Winfrey selected the novel for her book club, despite his criticism of her selections as "schmaltzy".

Μεταφραστές «χαμένοι στη μετάφραση»

• Οι νέοι πολύγλωσσοι μεταφραστές έχουν σήμερα την τιμητική τους, καθώς είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Μετάφρασης.

Η εποχή του παραδοσιακού μεταφραστή, χωμένου σε κάποιο πατάρι, ανάμεσα σε στοίβες χαρτιών και τόμους λεξικών, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Οι σύγχρονοι μεταφραστές έχουν καταστεί πλέον «μηχανικοί» πολυγλωσσικής επικοινωνίας, χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά λεξικά και μεταφραστικές μνήμες, ειδικά λογισμικά και επεξεργαστές, ενώ τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν για αυτούς επαγγελματικά εργαλεία.

Πρόκειται για το επάγγελμα της παγκοσμιοποίησης, τον αγωγό που συνδέει τον «έξω κόσμο» με τον μέσα, και το αντίστροφο. Στη συναλλαγή, όμως, αυτή - όπως σε όλες - υπάρχουν κερδισμένοι και χαμένοι. Η μητρική γλώσσα (ελληνική) φαίνεται να μην έχει τα απαιτούμενα αντανακλαστικά ώστε να προλάβει τους γρήγορους ρυθμούς εξάπλωσης της τεχνολογίας και των επιστημών, που δημιουργούν τον δικό τους πολιτισμό και επιβάλλουν νέες έννοιες και όρους στις σύγχρονες κοινωνίες.

Το γλωσσικό αυτό υστέρημα αποτελεί ένα μελανό σημείο όχι μόνο για την δουλειά του διερμηνέα - μεταφραστή, αλλά και για την ίδια την γλώσσα. «Αν και η ελληνική είναι μία εξελισσόμενη γλώσσα, είναι μεγάλος ο αριθμός ορολογιών που παραμένουν αμετάφραστες, ενώ παράλληλα, δημιουργούνται καινούργιες. Πέρα από την Ελληνική Εταιρεία Ορολογίας και το Ινστιτούτο Επεξεργασίας Λόγου, δεν υπάρχουν επαρκείς οργανισμοί που να καλύψουν αυτό το κενό» υποστήριξε η αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Μεταφραστών, Μαρία Μουσαφίρη, με αφορμή εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Μετάφρασης, που θα πραγματοποιηθεί σήμερα το απόγευμα (19.00) στο Ινστιτούτο Goethe.

Αν και οι μεταφραστές σε πολλές περιπτώσεις «δημιουργούν γλώσσα», για να αποδώσουν καλύτερα ένα νόημα, στη συγκεκριμένη περίπτωση χρειάζεται η συνεργασία πολλών επιστημών (γλωσσολογία, ελληνική και ξένες φιλολογίες) και φορέων (πανεπιστήμια, ινστιτούτα, οργανισμοί), που θα συμφωνήσουν στην γένεση και εδραίωση νέων όρων, οι οποίοι θα αποδίδουν αρτιότερα την κάθε έννοια.

Αν στην τεχνική μετάφραση, υπάρχουν γλωσσικά κενά, στην λογοτεχνική, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα. «Το επίπεδο μεταφράσεων λογοτεχνίας και βιβλίων βρίσκεται πολύ ψηλά. Οι ασάφειες και ανακρίβειες του παρελθόντος εξαλείφονται με αποτέλεσμα την ολοένα ποιοτικότερη απόδοση του κειμένου, ώστε να αντιστοιχεί όσο το δυνατόν περισσότερο, και σε όλα τα επίπεδα (σημασιολογικό, υφολογικό, πραγματολογικό), στο πρωτότυπο» δήλωσε η κ.Μουσαφίρη.

• Μεταφραστικές μνήμες

Η δημιουργία μεταφραστικών μνημών έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο έργο των μεταφραστών, το οποίο γίνεται έτσι γρηγορότερα και αποτελεσματικότερα. Οι μεταφραστικές μνήμες είναι εφαρμογές που υποβοηθούν το μεταφραστή στο έργο του, παρέχοντάς του τη δυνατότητα να αποθηκεύει μεταφρασμένα κείμενα σε ειδικές βάσεις δεδομένων, ώστε να μπορεί αυτόματα να ανακαλεί τμήματά τους για να τα χρησιμοποιήσει ξανά. Επίσης, του δίνουν τη δυνατότητα να φτιάχνει πολύγλωσσα ορολογικά γλωσσάρια και να μεταφράζει πολλούς διαφορετικούς τύπους αρχείων (αρχεία Word, Excel, PowerPoint, ιστοσελίδες, αρχεία σελιδοποιητικών προγραμμάτων κ.ά.) σε περιβάλλον επεξεργαστή κειμένου. Οι εφαρμογές αυτές χρησιμοποιούνται από εκατοντάδες μεταφραστικά γραφεία στον κόσμο και από χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες, γιατί εγγυώνται ταχύτερη εργασία, μεγαλύτερη παραγωγικότητα και υψηλότερη ποιότητα μετάφρασης.

«Η μηχανική μετάφραση προσφέρει ταχύτητα και χρησιμοποιείται κυρίως στην τεχνική μετάφραση, ωστόσο, πάντα χρειάζεται ο επιβλέπων νους» σημειώνει η κ. Μουσαφίρη.

Πάντως, όπως η ίδια σημειώνει, η ελληνική γλώσσα, ελάχιστα μεταφράζεται στο εξωτερικό, καθώς είναι λιγοστοί οι Ελληνες συγγραφείς που καταφέρνουν να διεισδύσουν στο αναγνωστικό κοινό άλλων χωρών, και εξίσου λιγοστή είναι η επιστημονική παραγωγή. [www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ]

Το ζήτημα της εθνικής ταυτότητας είναι γελοίο

• Βασίλης Αλεξάκης μαινόμενος εναντίον Σαρκοζί, στη χθεσινή «Μοντ»

«Πίσω από την πολιτική Σαρκοζί για τον προσδιορισμό της εθνικής ταυτότητας και την ασφάλεια διακρίνεται η επιθυμία του να επιβεβαιωθεί μια υπεροχή ανομολόγητη». Βασίλης Αλεξάκης μαινόμενος στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας «Le Monde». 

Ο Αλεξάκης τα βάζει και με μας: «Θα έπρεπε να ξεχάσουμε την Ακρόπολη και να επανεφεύρουμε τον εαυτό μας»  

Δεν «βρίζει» μόνο τον Νικολά Σαρκοζί και την πολιτική του για την απομάκρυνση των Ρομ από τη Γαλλία. Ο πολυβραβευμένος Ελληνας συγγραφέας σε συνέντευξη που έδωσε προτρέπει τους Ελληνες να ξεχάσουν τον ένδοξο παρελθόν τους. Αντίθετος σε ένα είδος αρρωστημένης εθνικής υπερηφάνειας, θεωρεί το βάρος του αρχαίου κόσμου κατάρα για τη χώρα που γεννήθηκε. 

«Θα έπρεπε η Ελλάδα να ξεχάσει το παρελθόν, να ξεχάσει την Ακρόπολη, τον Ιησού Χριστό, τον Θεό, τους αυτοκράτορες του Βυζαντίου και τους Τούρκους επίσης. Είναι μια χώρα που πρέπει να επανεφευρεθεί» λέει πριν αναφερθεί στην οικονομική κρίση που μας έχει «χτυπήσει»: «Οι αρχαίοι λαοί που έζησαν αρκετά δεν πολυπίστευαν στο μέλλον. Αυτό με κάνει να αναρωτιέμαι πάνω στην καταναλωτική φρενίτιδα των Ελλήνων από τη δεκαετία του '80 και μετά. Φέρονταν σαν να περίμεναν το τέλος του κόσμου, σαν να μην επρόκειτο κανείς να πληρώσει και όλα θα ... παραγραφούν». 

Οταν η συζήτηση φτάνει στο περίφημο ζήτημα της σχέσης της ελληνικής αρχαιότητας με τους σύγχρονους Ελληνες, λέει: «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου απόγονο ή ιδιοκτήτη της ελληνικής αρχαιότητας. Γνωρίζω Γάλλους που τους αξίζει πολύ περισσότερο από μένα να αποκαλούνται απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να κομπάζω ισχυριζόμενος ότι είμαι κάποιος παρηκμασμένος απόγονος του Εμπεδοκλή». 

Ο Βασίλης Αλεξάκης δεν κρύβει τον θυμό του για την απόφαση του Νικολά Σαρκοζί να εκδιώξει τους Ρομ. «Οι απαντήσεις σε ζητήματα ταυτότητας είναι πάντοτε ελλιπείς, κακές και επιπλέον γελοίες» λέει. Θεωρεί αδιαπραγμάτευτο το δικαίωμα κάθε Γάλλου και κάθε Ρομ να προσδιορίζει τη δική του ταυτότητα.

• ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΟΥΖΑΚΗΣ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

Οι νέοι μεταφραστές στο προσκήνιο

Σε νέους και ταλαντούχους μεταφραστές δόθηκαν τα φετινά βραβεία λογοτεχνικής μετάφρασης, που απονέμει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας και Επιστημών τού Ανθρώπου (ΕΚΕΜΕΛ). 

 

 Δήμητρα Δότση: βραβείο για τη μετάφραση από τα ιταλικά τού «Σκλάβοι της ελευθερίας» Η απονομή έγινε χθες το βράδυ, στο Ινστιτούτο Γκέτε, παρουσία τού αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού Τηλέμαχου Χυτήρη. 

Οι βραβευμένοι είναι:

* Ο Γιώργος Κυριαζής (αγγλόφωνης μετάφρασης) για το ογκώδες μοντερνιστικό μυθιστόρημα «Ενάντια στη μέρα» του Τόμας Πίντσον («Καστανιώτης»), μια εκτενή αναφορά στην αμερικανική κοινωνία, από την Παγκόσμια Εκθεση του 1894 μέχρι τις παραμονές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. 

* Η Ρίτα Κολαΐτη (γαλλόφωνης) για την «Κόκκινη Μασσαλία» του Μορίς Ατιά («Πόλις»), δεύτερο μέρος της αστυνομικής τριλογίας με πρωταγωνιστή τον επιθεωρητή Πάκο Μαρτίνεθ. 

*Ο Γιάννης Καλλιφατίδης (γερμανόφωνης) για τον «Κλέφτη» του Γκέοργκ Χάιμ («Νεφέλη»). Επτά αφηγήματα, που έχουν την υπογραφή ενός πρώιμου εξπρεσιονιστή (1887-1912) με θέματα τολμηρά και αιρετικά για την εποχή τους: κοινωνικές εξεγέρσεις, μολυσματικές νόσοι, κατάκοιτοι, μανιακοί δολοφόνοι και νεκροί. 

*Η Μελίνα Παναγιωτίδου (ισπανόφωνης) για τον «Δον Κιχότε ντε λα Μάντσα: Ο ευφάνταστος ιδαλγός Δον Κιχότε ντε λα Μάντσα» του Μιγκέλ ντε Θερβάντες («Εστία»). Νέα μετάφραση ενός κορυφαίου έργου σε σύγχρονη γλώσσα και ύφος. 

*Η Δήμητρα Δότση (ιταλόφωνης) για τους «Σκλάβους της ελευθερίας» του Τζουζέπε Κόντε («Πόλις»), ιστορία μιας ουτοπίας, με αιματηρό τέλος, που αποτίει φόρο τιμής στους Ντεφόε, Κόνραντ και Μέλβιλ. 

Το κάθε βραβείο συνοδεύεται από 3.000 ευρώ και δικαίωμα διαμονής στο «Σπίτι της Λογοτεχνίας», είτε στις Λεύκες της Πάρου είτε στο Κράσι του Δήμου Μαλίων Κρήτης. [ΒΑΣΙΛΗΣ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010]

Στις 7 Οκτωβρίου το Νομπέλ Λογοτεχνίας

Το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας θα ανακοινωθεί την Πέμπτη 7 Οκτωβρίου, στις 13:00 τοπική ώρα (11:00 ώρα Ελλάδας) στη Στοκχόλμη, ανακοίνωσε σήμερα, Παρασκευή, η Σουηδική Ακαδημία. Αντίθετα με τα υπόλοιπα Βραβεία Νομπέλ, η ημερομηνία απονομής του Βραβείου Λογοτεχνίας κοινοποιείται συνήθως την τελευταία στιγμή, έστω και εάν παραδοσιακά πρόκειται για κάποια Πέμπτη του Οκτωβρίου. 

Η φετινή "σεζόν" των βραβείων Νομπέλ αρχίζει τη Δευτέρα 4 Οκτωβρίου με το Βραβείο Νομπέλ Ιατρικής το οποίο απονέμεται από το Ινστιτούτο Καρολίνσκα. Ακολουθούν το Βραβείο Φυσικής την Τρίτη, Χημείας την Τετάρτη (από τη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών), Λογοτεχνίας την Πέμπτη, Ειρήνης την Παρασκευή στο Όσλο (απονέμεται από τη Νορβηγική Επιτροπή Νομπέλ) και Οικονομίας τη Δευτέρα 11 Οκτωβρίου (από την Τράπεζα της Σουηδίας). 

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό ποσό ύψους 10 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών (περίπου 1 εκατ. ευρώ).