Wednesday, June 11, 2008

ΜΠΟΥΣΟΥΛΑΣ ΣΤΙΣ ΒΑΒΕΛ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΩΝ



Επιμέλεια: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΖΑΒΑΡΑ javara@enet.gr, Ελευθεροτυπία, 11/6/2008

Ανά συγγραφέα ή ανά θέμα, ανάλογα με τις διαστάσεις ή με αλφαβητική σειρά, η οργάνωση μιας βιβλιοθήκης δεν ήταν ποτέ απλή υπόθεση. Για εκείνον βέβαια που έχει μια βιβλιοθήκη μπορεί να δείχνει αυτονόητος ο τρόπος που θα βάλει με τη σειρά τα βιβλιαράκια του: ξεχωριστά τα δώρα και ξεχωριστά εκείνα που έχει μόνος του αγοράσει, αλλού τα μεγάλου σχήματος, αλλού τα λευκώματα, αλλού οι συλλογές... Τέλος πάντων, η τάξη είναι κατά βάση μια έννοια σχετική και ίσως καμιά φορά να εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνον όποιον αναλαμβάνει να την επιβάλει.
Από τη λεηλασία μιας φλεγόμενης βιβλιοθήκης στη Βαγδάτη μέχρι την ανακαίνιση και επαναλειτουργία μιας άλλης, του 16ου αιώνα στη Βαϊμάρη, η απόσταση καλύπτεται απλά μέσα από τίτλους, «πολύτιμα» γραμμένα λόγια, μνήμες, εικόνες, πολιτισμό...
Σε γενικές γραμμές υποτίθεται ότι το να βάλεις κάποια βιβλία σε σειρά σημαίνει ότι θα έχεις πιο εύκολη πρόσβαση όταν αποφασίσεις να βρεις αυτό που θέλεις. Σχετικό και αυτό. Οσοι επιμένουν να φτιάχνουν πακέτα ερμηνείας για την ανθρώπινη συμπεριφορά, πάντως, επιμένουν ότι η αγάπη για τα βιβλία συμπίπτει τις περισσότερες φορές και με την αγάπη για μια βιβλιοθήκη, που αντιπροσωπεύει πολύ περισσότερα από ένα στοιχείο της επίπλωσης ή ακόμη ένα κομμάτι του προσωπικού μας χώρου.
Γίνεται συνήθως ένα ουσιώδες κομμάτι της ζωής του, όπου μπορεί να αναζητεί απαντήσεις, να αισθάνεται σιγουριά, ηρεμία, προστασία και να απολαμβάνει πραγματικά τα πολύτιμα «αποκτήματά» του. Για όποιον τώρα ψάχνει έναν μπούσουλα στη βαβέλ της κωδικοποιημένης σε αναγνώσματα ανθρώπινης γνώσης, υπάρχει ένας δικτυακός τόπος που μπορεί άνετα να του τον προσφέρει.

Βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.LibraryThing.com, προσφέρει λύσεις προτείνοντας μεθόδους για να βάλει κανείς σύστημα στα βιβλία του και μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία. Ταυτόχρονα λειτουργεί και σαν μια ηλεκτρονική λέσχη, που μπορεί να βοηθήσει όχι μόνο για να κατηγοριοποιήσει κανείς τα βιβλία του αλλά και για να τα περάσει «on line» στη λίστα με τους τίτλους τους, να δει τις λίστες άλλων, να εντοπίσει διαφορές, πράγματα που δεν είχε σκεφτεί, να ανταλλάξει ιδέες, να πάρει μέρος σε ψηφοφορίες για τα αγαπημένα του βιβλία, να ζητήσει πληροφορίες για φεστιβάλ, συνέδρια, εκδηλώσεις...
Σήμερα στο LibraryThing έχουν ήδη κάνει εγγραφή 415 χιλιάδες «πιστοί» που κινούνται συνολικά μεταξύ 27 εκατομμυρίων τόμων. Ο ιστότοπος διαθέτει φόρουμ, chatlines, blogs και ό,τι άλλο μπορεί να χρησιμεύσει σε όσους κατ' αρχήν αγαπούν το βιβλίο.
Υπό συζήτηση τίθενται τα πάντα: από το πόσα βιβλία πρέπει να έχει μια καλή βιβλιοθήκη (στα 1600 ο Samuel Pepys υποστήριζε ότι ο μέσος Αγγλος πρέπει να έχει τουλάχιστον 3 χιλιάδες τίτλους στη βιβλιοθήκη του) μέχρι επί της ουσίας σχολιασμούς της Βίβλου, ενός καλού λεξικού, κάποιου άτλαντα ή του Σέξπιρ ή ακόμη και το τι βιβλία αξίζει να πάρει κανείς μαζί του στις διακοπές. Υπάρχουν, ας πούμε, χαρακτηριστικά παραδείγματα προς αποφυγήν, όπως εκείνο του εξερευνητή Χένρι Στάνλεϊ που κουβαλούσε 80 κιλά σε βιβλία όταν αναχωρούσε για την Αφρική το 1870 ή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη που ταξίδευε πάντοτε με 40 τόμους θρησκευτικών βιβλίων, 60 ποίησης, 100 μυθιστορημάτων και 60 ιστορικών βιβλίων.
«Αν κάποια μέρα υπάρχουν μόνο ηλεκτρονικά βιβλία, εμένα θα μου λείπει πάνω απ' όλα το βιβλίο ως υλικό αγαθό», έγραψε στη «Wall Street Journal Europe» ο συγγραφέας Luc Sante. «Με το σχήμα τους, το εξώφυλλό τους, τις διαβασμένες σελίδες τους, τα βιβλία συνιστούν τη μνήμη μου. Ακόμη κι όταν δεν μπορώ να θυμηθώ μια φράση που ψάχνω ή ακόμη και τον τίτλο ενός έργου, θυμάμαι πολύ καλά ότι το βιβλίο είναι πράσινο, ότι τα περιθώρια είναι εξαιρετικά μεγάλα ή ότι η φράση που ψάχνω βρίσκεται σχεδόν στο τέλος της σελίδας, στα δεξιά κι έτσι μπορώ να βρω αυτό που ψάχνω».
Ισως, τελικά, η οργάνωση της βιβλιοθήκης μας να μην είναι στην ουσία τίποτα περισσότερο από ένα γερό νοικοκύρεμα της μνήμης μας. Μεταχειρισμένα βιβλία που αγοράσαμε από κάποιο παζάρι και μας γοητεύει ακόμη που δεν ξέρουμε ποιος τα είχε πριν από μας, βιβλία χαρισμένα από χέρι αγαπημένου με κάποια αφιέρωση ίσως που μας συγκινεί ακόμη περισσότερο και απ' το περιεχόμενο, βιβλία που μας ταξίδεψαν, που μας έκαναν να κλάψουμε, να γελάσουμε, να ζήσουμε έντονα, να , να φοβηθούμε, να θυμώσουμε, να χαλαρώσουμε, ίσως και να βαρεθούμε, να αναρωτηθούμε, να ξεπεράσουμε τη μοναξιά, τη θλίψη, την αμφιβολία. Φιλαράκια που εκτίθενται με τη ράχη όρθια και δεν φοβούνται να μας πουν την αλήθεια τους.

Tuesday, June 10, 2008

28ο ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ

«Ποίηση και εικόνα» είναι το θέμα του 28ου Συμποσίου Ποίησης (26-29/6) στο Συνεδριακό - Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών. Οι εργασίες θα αρχίσουν με την παρουσίαση της «Ανθολογίας Κυπρίων Ποιητών (1950-2008)», από τους επιμελητές της Σωκράτη Λ. Σκαρτσή - Σωτήρη Π. Βαρνάβα και τον Γιώργο Μύαρη (Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου). Ποιήματά τους θα διαβάσουν παρόντες ανθολογούμενοι ποιητές. Την πρώτη ημέρα των εργασιών ο σκηνοθέτης Δήμος Αβδελιώδης θα εισηγηθεί το θέμα «Η εικόνα της φύσης και η φύση της εικόνας στην κινηματογραφική γλώσσα». Ακολουθεί προβολή της ταινίας του «Η εαρινή σύναξις των αγροφυλάκων».

Οι 24 εισηγητές του συμποσίου θα διερευνήσουν το ρόλο της εικόνας στην αρχαία, νεοελληνική, λατινική, θρησκευτική ποίηση, στα ελληνιστικά τεχνοπαίγνια, στα γιαπωνέζικα haiga, στο βίντεο και τον κυβερνοχώρο. Δημιουργοί και κριτικοί διαφόρων Τεχνών θα μιλήσουν για τη σχέση των τεχνών με την ποίηση.

Εντεκα προσκεκλημένοι ποιητές θα διαβάσουν ποιήματά τους, ενώ μελετητές, κριτικοί λογοτεχνίας και ποιητές θα παρουσιάσουν παλαιότερους και νεότερους ποιητές. Η είσοδος σε όλες τις εργασίες του συμποσίου είναι ελεύθερη.

ΑΛΧΗΜΙΣΤΗΣ ΜΕ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΕΣ «ΜΙΖΕΣ» ΚΑΙ ΛΟΓΟΚΛΟΠΗ!

The Magus, Fernando Morais


"The incredible story of Paulo Coelho, the boy who was born dead, flirted with suicide, suffered at mental asylums, dove into drugs, tried several varieties of sex, met the devil, was arrested during the dictatorship, helped revolutionize Brazilian rock, rediscovered his faith and became one of the most-widely read writers in the world. Paulo Coelho de Souza was born in the rainy wee hours of August 24th in..."

Fernando Morais, the author that helped establish the biography as a literary gender in Brazil centers his investigative verve on the Brazilian personage that has become the great myth of Brazil's recent history: Paulo Coelho -a universal writer that reached the astronomical mark of 100 million sold books and the achievement of being the most translated living author in the whole planet. The Magician is the eletrifying path of the popstar that is requested by princes, sheikhs, queens and presidents. A story that not even the most creative screenwriters would be able to dream of.

"The most anticipated book of 2008 written by Fernando Morais, a master biographer"
-- Isto É, Brazil, June 2008

Τι υποστηρίζει στη βιογραφία του Πάουλο Κοέλο «The Magus» ο Fernando Morais

http://www.bbc.co.uk/worldservice/specials/images/1839_75_famous_ppl/113616_paulo_coelho_ap.jpg

H επίσημη βιογραφία του Πάουλο Κοέλο, που θα κυκλοφορήσει αυτές τις μέρες, δεν αποκλείεται να τραυματίσει το προφίλ του διάσημου Βραζιλιάνου συγγραφέα. Συγκεκριμένα η 600 σελίδων βιογραφία με τίτλο «The Magus», την οποία έγραψε ο δημοσιογράφος Fernando Morais, θα κάνει πολλά μάτια να γουρλώσουν, ανάμεσα στα οποία και εκείνα της Βραζιλιάνικης Ακαδημίας Γραμμάτων!
Σύμφωνα με τον Morais, τα μέλη της Ακαδημίας έκαναν το 2002 δεκτό στις τάξεις τους τον Κοέλο, όχι επειδή εκτίμησαν την αξία του, αλλά προσδοκώντας ότι η περιουσία του θα περάσει στην Ακαδημία μετά το θάνατό του, δεδομένου ότι δεν έχει παιδιά. Επιπλέον, πάντα σύμφωνα με τον Morais, θεώρησαν ότι η είσοδος του Κοέλο στην Ακαδημία θα προσέλκυε εκ νέου το ενδιαφέρον των media και θα ανανέωνε την εικόνα της.
Από την πλευρά του ο δημοφιλής συγγραφέας, έχοντας ίσως πληροφορίες για το περιεχόμενο της βιογραφίας, θέλησε να προλάβει τη θύελλα, στέλνοντας μια επιστολή προς τα μέλη της Ακαδημίας. Σε αυτήν εξηγεί ότι ο ίδιος δεν είχε καμία ανάμιξη στη συγγραφή της βιογραφίας και όσα γράφονται σε αυτήν είναι συμπεράσματα του Morais. Οπως σημειώνει: «Το μόνο που έκανα ήταν να δώσω στον Morais απεριόριστη πρόσβαση στο αρχείο μου. Ηταν λοιπόν ελεύθερος να υποθέσει ό,τι ήθελε σχετικά με την είσοδό μου στην Ακαδημία».
Οι «αποκαλύψεις» όμως δεν σταματούν εδώ. Στη βιογραφία ο παγκοσμίου φήμης συγγραφέας αποκαλείται, ούτε λίγο ούτε πολύ, λογοκλόπος. Ο Morais υποστηρίζει ότι το δεύτερο βιβλίο του Κοέλο, με τίτλο «Πρακτικό Εγχειρίδιο του Βρικολακιάσματος», είχε στην πραγματικότητα γραφτεί από έναν παλιό του φίλο και συνεργάτη, τον Τονίνο Μπούντα. Ενα χρόνο μετά την έκδοσή του ο Κοέλο το απέσυρε από τα βιβλιοπωλεία με τη δικαιολογία ότι ήταν χαμηλού ποιοτικού επιπέδου και ποτέ δεν αναγνώρισε τη συμβολή του Μπούντα στην ολοκλήρωσή του.
Αναμφισβήτητο γεγονός, πάντως, είναι ότι ο «Αλχημιστής» έχει διατεθεί σε περίπου 30.000.000 αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και έχει μεταφραστεί σε 65 γλώσσες. Το δημοφιλές αυτό έργο πρόκειται να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη από τον ηθοποιό Λόρενς Φίσμπερν. [Ελεύθερος Τύπος, 10/6/2008]

Monday, June 9, 2008

ΟΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας

Παρότι κάποιοι θεωρούν το βιβλίο εφήμερο ή κάτι «νεκρό» στην ψηφιακή εποχή μας, σπουδαίοι αρχιτέκτονες εμπνέονται απ αυτό και δημιουργούν εντυπωσιακά κτίρια βιβλιοθηκών. Είναι οι βιβλιοθήκες του μέλλοντος, γι' αυτό και το 5ο Διεθνές Συνέδριο που οργανώνεται αύριο και την Τετάρτη, στο αμφιθέατρο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (Βασ. Κωνσταντίνου 48), τιτλοφορείται «Σχεδιάζοντας τις βιβλιοθήκες του μέλλοντος». Θα προηγηθούν, τη Δευτέρα, στο αίθριο του ΕΙΕ, τα εγκαίνια της έκθεσης «Οραμα βιβλιοθήκης», που παρόμοια δεν έχουμε ξαναδεί, καθώς θα περιλαμβάνει μοντέρνα κτίρια βιβλιοθηκών. Συγκεκριμένα 23 αρχιτεκτονικά παραδείγματα βιβλιοθηκών της ψηφιακής εποχής, τα περισσότερα από τη Γερμανία (οργάνωση: Ινστιτούτο Γκαίτε). Συνέδριο και έκθεση διεξάγονται σε μια εποχή που και η Ελλάδα αναμένει τη νέα Εθνική Βιβλιοθήκη, στο Δέλτα Φαλήρου, από τον αρχιτέκτονα Ρέντσο Πιάνο, με χρηματοδότηση του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος».

ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΒΡΟΧΗ ΚΑΙ ΑΣΤΡΑΠΕΣ ΤΟ 27Ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


Αυτό πια ξεπερνάει τα όρια της σύμπτωσης! Τρεις μέρες λέει η ΕΜΥ για βροχές και καταιγίδες στη Θεσσαλονίκη και δεν βλέπουμε τίποτα. Το περασμένο Σάββατο, εγκαίνια του 27ου Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης, άνοιξαν οι ουρανοί. Μαύρα σύννεφα κάλυψαν το βράδυ τον ουρανό της πόλης και άστραφτε συνεχώς επί ώρες.
167 περίπτερα 300 εκδοτών, σε μήκος ενός χιλιομέτρου στο πλακόστρωτο της παραλίας Θεσσαλονίκης
Από την παραλία φαινόταν καθαρά η απειλή να έρχεται από τα δυτικά, με εκατοντάδες αστραπές. Αρχισε να απλώνεται πάνω από την πόλη με δυνατό άνεμο και, μόλις έγιναν τα εγκαίνια του 27ου Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης, άρχισε να βρέχει. Οι εκδότες άρχισαν να καλύπτουν τα περίπτερα, ο κόσμος έτρεχε να βρει καταφύγιο από τη βροχή και τις αστραπές. Μέσα σε λίγη ώρα ερήμωσε το πλακόστρωτο της παραλίας, που λίγο πριν έσφυζε από ζωή. Τα 167 περίπτερα των 300 εκδοτών, που εκτείνονται σε μήκος ενός χιλιομέτρου, έμειναν μόνα τους να αντιμετωπίσουν την μπόρα. Ευτυχώς δεν αναφέρθηκαν... θύματα ή ζημίες!... [συνεχίζεται, Ελευθεροτυπία, 9/6/2008]

Sunday, June 8, 2008

ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ: «ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑ ΤΖΕΡΤΖΕΛΕ»

ΠΡΟΣΩΠΟ

Παρ' όλο που ως σήμερα έχουν μελοποιηθεί 400 τραγούδια του, δηλώνει ότι ακόμη δεν γνωρίζει τι σημαίνει «καλό» τραγούδι. Ο ποιητής, συγγραφέας και στιχουργός μιλάει για το γράψιμο, για την ξαφνική επιτυχία και για τη Σύρο

Πηγαίνοντας να πάρεις μια συνέντευξη από τον Μάνο Ελευθερίου πρέπει να έχεις δυο - τρία πράγματα στο μυαλό σου: Το πρώτο είναι ότι φοβάται το δημοσιογραφικό μαγνητοφωνάκι, άρα και τις συνεντεύξεις. Το δεύτερο είναι ότι δεν ξέρεις πότε μιλάει σοβαρά και πότε κάνει χιούμορ, και το τρίτο είναι ότι δεν πρόκειται να φύγεις από το σπίτι του χωρίς να έχεις δοκιμάσει γλυκό του κουταλιού και με άδεια τα χέρια. Και αν τα παραπάνω δεν τα γνωρίζεις εξαρχής, θα τα έχεις μάθει όταν θα σε ξεπροβοδίζει. Πριν από δύο μήνες ο ποιητής, συγγραφέας και στιχουργός έκλεισε τα 70 του χρόνια και ακόμη δεν έχει ανακαλύψει τι σημαίνει επιτυχία, τι σημαίνει καλό τραγούδι όπως και δεν έχει ανακαλύψει γιατί γράφει, αλλά έχει ανακαλύψει ότι είμαστε δέσμιοι του παρελθόντος μας «το οποίο και δεν το έχουμε λύσει και μας συνοδεύει σε όλη μας τη ζωή».

Παρασκευή λίγο πριν από το μεσημέρι, μας υποδέχεται στο σπίτι του με τις μουσικές του Νίνο Ρότα να γλυκαίνουν - ακόμη περισσότερο - τον χώρο και τον ίδιο, μετά την απαραίτητη φωτογράφιση, να εξαφανίζεται στην κουζίνα για να φτιάξει καφέ ελληνικό. «Είναι ο μόνος καφές που υπάρχει στο σπίτι. Θες και ένα γλυκό του κουταλιού; Πορτοκάλι ή συκαλάκι;». Ωσπου να έρθει ο δίσκος με τον καφέ και το γλυκό η ματιά πέφτει ολόγυρα στο δωμάτιο. Μια συλλογή με μελανοδοχεία - για την οποία καμάρωσε και ο ίδιος αργότερα -, πολύ λίγοι πίνακες, λιγοστά έπιπλα και βιβλία τα περισσότερα από τα οποία θα τα δωρίσει στη Σύρο, τη γενέτειρα του, την οποία όχι μόνο δεν ξεχνά αλλά και φροντίζει με όποιον τρόπο μπορεί... [ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΙΝΤΣΑΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 8/6/2008]

  • Παρακολουθώ τις συνεντεύξεις του Μάνου Ελευθερίου και δεν χάνει την ευκαιρία πάντοτε να τονίζει ότι αποφεύγει τη δημοσιότητα, ότι δεν θέλει να δίνει συνεντεύξεις και διάφορα άλλα που έχουν σχέση με την επικοινωνία. Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ο Ελευθερίου είναι ο πολυαγαπημένος των μέσων ενημέρωσης. Και σε περιοδικά και σε εφημερίδες και σε ραδιόφωνα. Έχει και την εκπομπή του στο ραδιόφωνο όπου λέει ό,τι θέλει και τη στήλη του στην εφημερίδα "Τα Νέα"... Λοιπόν, μήπως είναι υπερβολικές οι αναστολές του περί τη δημοσιότητα;

ΥΛΙΕΤ ΑΛΙΤΣΚΑ. Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ

ΠΡΟΣΩΠΟ

Ο αλβανός συγγραφέας, πρεσβευτής τώρα της χώρας του στο Παρίσι, διασώζει όψεις οργουελικής ζωής την εποχή του Εμβέρ Χότζα


Ο Υλιέτ Αλίτσκα


Πήρε θέση στη σκηνή του κινηματογράφου Ολύμπιον της πλατείας Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, έτοιμος να έρθει αντιμέτωπος με τα στερεότυπά του αλλά και τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις του κοινού. Δεν είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Ο Υλιέτ Αλίτσκα (το μικρό όνομά του σημαίνει «αστέρι που είναι ζωντανό», όπως μου εξηγεί ο αλβανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Γκάζι Καπλάνι) είναι πρεσβευτής της Αλβανίας στη Γαλλία (από το 2007) και ταυτόχρονα συγγραφέας βιβλίων με μεγάλη αφηγηματική ποιότητα και βιωματική δύναμη. Μικρόσωμος, με έξυπνα μάτια, γεμάτα περιέργεια, μοιάζει με τον μακρινό μας εξάδελφο που θέλει να μάθει πώς βλέπουν οι Ελληνες τους Αλβανούς, αν πιστεύουν ότι η χώρα του έχει μπει σε μια κανονικότητα, τι γίνεται με τα κλισέ που υπάρχουν και από τις δύο πλευρές των συνόρων.

Καλεσμένος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, ήρθε στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει στη Διεθνή Εκθεση την ταινία «Σλόγκαν», που βασίζεται σε ομότιτλο μυθιστόρημά του. Οσοι είχαμε την τύχη να τη δούμε πήραμε μια δυνατή γεύση αληθινής ζωής στην Αλβανία του Χότζα κατά τη δεκαετία του '70. Ηρωας της ταινίας είναι ο ίδιος ο Αλίτσκα. Οπως ο δάσκαλος-ήρωας του «Σλόγκαν», ο Υλιέτ Αλίτσκα είχε υπηρετήσει ως δάσκαλος σε ορεινά χωριά της δύσβατης και «άγριας» Βόρειας Αλβανίας από το 1974 ως το 1983. Εκπλήσσει ο ρεαλισμός των εικόνων. Μια αγροκτηνοτροφική κοινωνία, παιδιά με σκισμένα παπούτσια και μπαλωμένα ρούχα, μια εικόνα που παραπέμπει στην Ελλάδα της υπαίθρου της δεκαετίας του '50, με τη μόνη διαφορά ότι εκεί ο παραλογισμός του κόμματος είναι ο ρυθμιστής και της παραμικρότερης πτυχής της ζωής. Ακόμη και του φλερτ. Ο αμόρφωτος βοσκός-πατέρας ενός 10χρονου μαθητή διώκεται γιατί θεωρείται υπεύθυνος για το lapsus του γιου του στο μάθημα της Πολιτικής Αγωγής ότι η Κίνα είναι ρεβιζιονιστική χώρα ενώ η Σοβιετική Ενωση σοσιαλιστική... [ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΚΟΥΝΑΚΗΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 8/6/2008]