Ένα πρωί, όταν ξύπνησε ο Γκρέγκορ Σάμσα από όνειρο κακό, βρέθηκε στο κρεβάτι του μεταμορφωμένος σε μια πελώρια μαμούνα. Κοιτόταν ανάσκελα, πάνω στη σκληρή, όμοια με πανοπλία πλάτη του κι έβλεπε, σαν σήκωνε λίγο το κεφάλι, την τουρλωτή, σκούρα, γεμάτη δίπλες κοιλιά του, που η κουβέρτα πάνω της, έτοιμη να γλιστρήσει, μόλις και κρατιόταν ακόμα. Τα πολλά, λεπτεπίλεπτα πόδια, δυσανάλογα με τον υπόλοιπο όγκο του, σπάρασσαν ενοχλητικά μπρος στα μάτια του...
[από τη Μεταμόρφωση, μετάφραση Τέα Ανεμογιάννη, Γαλαξίας]
Ο Φραντς Κάφκα [Frantz Kafka, γεννήθηκε 3 Ιουλίου 1883 και πέθανε 3 Ιουνίου 1924], εβραϊκής καταγωγής τσέχος πεζογράφος που έγραψε στα γερμανικά, με το έργο του προσδιορίζει τις συντεταγμένες ενός κόσμου αγχωτικού, εφιαλτικού και προβάλλει τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου αλλοτριωμένου ανθρώπου. Σχετικά, έχει γράψει στο blog του ο φίλος μου ο gerontakos, και σας προτρέπω να κάνετε τη σχετική βόλτα σας από εκεί, αφού πρόκειτται για μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση. Άλλωστε, άφθονα στοιχεία μπορεί κανείς να βρει στο διαδίκτυο. Στα ελληνικά έχουν κυκλοφορήσει μερικά έργα του και ιδιαίτερα η Δίκη και ο Πύργος αγαπήθηκαν από το αναγνωστικό κοινό (εντάξει, εννοώ εκείνους που ξέρουν να διαβάζουν...)
[από τη Μεταμόρφωση, μετάφραση Τέα Ανεμογιάννη, Γαλαξίας]
Ο Φραντς Κάφκα [Frantz Kafka, γεννήθηκε 3 Ιουλίου 1883 και πέθανε 3 Ιουνίου 1924], εβραϊκής καταγωγής τσέχος πεζογράφος που έγραψε στα γερμανικά, με το έργο του προσδιορίζει τις συντεταγμένες ενός κόσμου αγχωτικού, εφιαλτικού και προβάλλει τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου αλλοτριωμένου ανθρώπου. Σχετικά, έχει γράψει στο blog του ο φίλος μου ο gerontakos, και σας προτρέπω να κάνετε τη σχετική βόλτα σας από εκεί, αφού πρόκειτται για μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση. Άλλωστε, άφθονα στοιχεία μπορεί κανείς να βρει στο διαδίκτυο. Στα ελληνικά έχουν κυκλοφορήσει μερικά έργα του και ιδιαίτερα η Δίκη και ο Πύργος αγαπήθηκαν από το αναγνωστικό κοινό (εντάξει, εννοώ εκείνους που ξέρουν να διαβάζουν...)
Εδώ, απλώς, θέλω να σημειώσω ότι ο ίδιος ο Κάφκα δεν έγραψε θεατρικά έργα, και τούτο το σημειώνω διότι πολλές φορές ακούμε να παίζεται κάποιο από τα έργα του. Το τεράστιο ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα έργα του έχει οδηγήσει πολλούς σκηνοθέτες στη διασκευή ορισμένων από τα έργα του για το θέατρο, όπως: Die Verwandlung [=Μεταμόρφωση, 1915), Der Prozess [=Δίκη 1925), Das Schloss (=Πύργος, 1926), η Αποικία των τιμωρημένων, Amerika [= Αμερική, 1927).
