Monday, January 4, 2010

Μια μαυρισμένη ταμπέλα, αντί για μνήμη. Στη Θεσσαλονίκη...

Δεν πρόλαβε να στηθεί η ταμπέλα «Οδός  Τάσου Χριστίδη» στο Πανόραμα  Θεσσαλονίκης και κάποιος την κάλυψε  με μαύρη μπογιά

  • Γιάννης Η. Χάρης, TA NEA: Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010

Την επομένη των Χριστουγέννων συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια από τον ξαφνικό θάνατο του κορυφαίου γλωσσολόγου Τάσου Χριστίδη.

Πέντε χρόνια που δεν έφταναν να τα γεμίσουν οι πολλές και ακριβές αναμνήσεις που μας άφησε, οι σκέψεις που μας κληροδότησε, τα βιβλία του: τοΓλώσσα, πολιτική, πολιτισμός, και οι Όψεις της γλώσσας, σύντομα, αστραφτερά κείμενα, ιδεογλωσσικά μανιφέστα θα μπορούσα να πω, η θαυμαστά συνοπτική κι όμως πληρέστατη Ιστορία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, που δεν πρόλαβε να την δει τυπωμένη, ή η μνημειώδης Ιστορία της ελληνικής γλώσσαςτην οποία επιμελήθηκε κ.ά.

Πέντε χρόνια μετά παραμένουν πιο επίκαιρες παρά ποτέ οι παρεμβάσεις του στη γλωσσική μας πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που ελέγχεται, ζυγίζεται και μετριέται ακόμα και στην απουσία του ίδιου, από το μότο-οδηγό όλης του της σκέψης και του έργου, ότι δεν νοείται να μιλάει κάποιος για τη γλώσσα χωρίς να μιλάει για την κοινωνία, αφού τα γλωσσικά φαινόμενα αντανακλούν κοινωνικά φαινόμενα και κοινωνικές σχέσεις.

Πέντε χρόνια μετά, στη γενέτειρά του τη Θεσσαλονίκη μια μαυρισμένη ταμπέλα έμεινε να θυμίζει την εγρήγορη μαχητική παρουσία του στην κοινωνική και επιστημονική ζωή του τόπου. Με άλλα λόγια, η μαχητική παρουσία του μοιάζει να προκάλεσε το μαύρισμα της ταμπέλας του δρόμου που φέρει το όνομά του.

Οδός Τάσου Χριστίδη ονομάστηκε πριν από ένα - ενάμιση χρόνο ένας δρόμος στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης. Δεν πρόλαβε να στηθεί η ταμπέλα, κάποιος την κάλυψε με μαύρη μπογιά. Δεύτερη ταμπέλα, το ίδιο. Τρίτη ταμπέλα, πιο πρόσφατα: «Καθηγητού [!] Αναστασίου Φοίβου Χριστίδη» έγραφε τώρα, μαυρίστηκε κι αυτή.

Έτσι κι αλλιώς, «οδός Χριστίδη» ονομάστηκε το τελευταίο κομμάτι της οδού Σταδίου, ένα μικρό κομμάτι που αφορά ένα σπίτι όλο κι όλο, κι έπειτα ερημιά. Ποιος ν΄ ανεβαίνει τώρα στα όρη στ΄ άγρια βουνά, να μαυρίζει ειδικά την ταμπέλα με το όνομα του Χριστίδη, άγνωστο.

Κύριε δήμαρχε Πανοράματος, τόση τιμή, ένα κομματάκι δρόμος και με τέτοια γειτονία- αφού πιο πριν, στον ίδιο δρόμο, μένει ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Κυριάκος Βελόπουλος- ας έλειπε. Μπορεί κι ο ίδιος ο νεκρός- λίγο η οργή, λίγο το πλούσιο χιούμορ που τον διέκρινε, μπορεί λέω- να σηκώνεται κι ο ίδιος να την σβήνει. Όμως, για φαντάσου: μνήμη Τάσου Χριστίδη, μια μαυρισμένη ταμπέλα.

No comments: