Στο Νόμπελ, είμαστε όλοι Αμερικανοί

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΤΙΑ

Για δες καιρό που διάλεξε ο Ορας Ενγκνταλ, γραμματέας της 18μελούς επιτροπής της Σουηδικής Ακαδημίας που επιλέγει το Νόμπελ Λογοτεχνίας, να τα βάλει με την αμερικάνικη λογοτεχνία. Λίγες εβδομάδες πριν ανακοινωθεί το φετινό βραβείο, τη χαρακτήρισε «απομονωμένη, τοπικιστική και στενόμυαλη». Χριστός κι απόστολος. Μόλις πέρυσι το Νόμπελ πήγε στην Ντόρις Λέσινγκ, που μπορεί να έχει διεθνιστικούς ιδεολογικούς ορίζοντες, αλλά η γραφή της μυρίζει μούχλα. Κάτι που δεν ισχύει για πολλούς «απομονωμένους» Αμερικανούς, από τον Ροθ και τον Πίντσον ώς τον ΝτεΛίλο και την Οουτς.

Οι δηλώσεις τού Ενγκνταλ στο Associated Press εξόργισαν τους Αμερικανούς. Διότι, εκτός των παραπάνω σχολίων, απένειμε τον τίτλο του «κέντρου της παγκόσμιας λογοτεχνίας» στην Ευρώπη και τους συνέστησε να «μεταφράζουν περισσότερους ξένους συγγραφείς» (εδώ δεν έχει άδικο) για να μπορούν να «παίρνουν μέρος στον μεγάλο διάλογο της λογοτεχνίας», αφού η «άγνοια τους περιορίζει».

Οι απαντήσεις από την άλλη μέρια του Ατλαντικού ήρθαν βροχή. Πιο αιχμηρός ήταν ο εκδότης του «The New Criterion», Ρόμπερτ Κίμπαλ. Κατηγόρησε τον Ενγκνταλ ότι ήθελε απλώς να κερδίσει λίγη δημοσιότητα, έθαψε το Νόμπελ για τις συνεχείς επιλογές του με πολιτικά κριτήρια και κατέληξε: «Οι δηλώσεις του θυμίζουν το διαστημικό πρόγραμμα "Απόλλων" της Ουγκάντα επί Ιντι Αμίν, που είχε πυραύλους και τα πάντα, απλώς ήταν φτιαγμένοι από ελαφρόξυλο».

Βέβαια, ο Ενγκνταλ προσπάθησε να τα μπαλώσει κατόπιν εορτής. Δήλωσε στην «Γκάρντιαν» ότι στην επιλογή του Νομπελίστα η εθνικότητα δεν μετράει και παρότρυνε τους Αμερικανούς συγγραφείς να μην ανησυχούν. Το δικό μας αυτί, όμως, δεν ιδρώνει. Εχουμε απηυδήσει περιμένοντας. Το τελευταίο αμερικανικό Νόμπελ ήταν της Τόνι Μόρισον το 1993. Ο Φιλιπ Ροθ πότε με το καλό;

ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 03/10/2008

Πάμε Φρανκφούρτη χωρίς περίπτερο

Σχεδόν δύο εβδομάδες μεσολαβούν από την έναρξη της 60ής Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου της Φρανκφούρτης (15-19 Οκτωβρίου) και το Εθνικό μας Περίπτερο βρίσκεται στον αέρα.

Το ποσόν των 266.960 ευρώ, το οποίο έχει ζητήσει από το υπουργείο Πολιτισμού η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών, δεν έχει εγκριθεί. Ο πρόεδρος της ΠΟΕΒ Δημήτρης Παντελέσκος, σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, λέγοντας «ότι στην περίπτωση που δεν έχουμε εξοφλήσει τις βασικές υποχρεώσεις μας (κατασκευές, ενοίκια κ.λπ.) πριν από την έναρξη της έκθεσης, δεν θα μας παραδοθεί το περίπτερο».

Η μακέτα του Εθνικού Περιπτέρου μας στην 60ή Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης (15-19 Οκτωβρίου). Προορίζεται για 8 εκδοτικούς οίκους, ενώ άλλοι 14 θα έχουν δικά τους περίπτερα

Αν τελικά δοθούν τα χρήματα, θα είναι η τριακοστή φορά που η Ελλάδα θα πάρει μέρος στην κορυφαία έκθεση. Με φετινή τιμώμενη χώρα την Τουρκία, εμείς πάμε με δεκατέσσερις εκδοτικούς οίκους με δικά τους περίπτερα, ενώ οκτώ θα προβάλλονται στο Εθνικό Περίπτερο. Κατά τη διάρκεια της έκθεσης, θα παρουσιαστούν με θεματική διάταξη βιβλία, που έχουν εκδοθεί από 1 Ιουνίου 2007 έως 30 Ιουνίου 2008.

Μετά τη Φρανκφούρτη, η Ελλάδα θα εκπροσωπηθεί στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου του Βελιγραδίου (20-26 Οκτωβρίου) και στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Κωνσταντινούπολης (1-9 Νοεμβρίου). Τα χρήματα που έχουν ζητηθεί από το υπουργείο Πολιτισμού είναι 27.160 και 49.660 ευρώ αντίστοιχα.

Β.Κ.Κ., ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 03/10/2008

Από τον ανυπότακτο της Αριστεράς στην επαναστάτρια της γλώσσας

Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης 2008

Του ΒΑΣΙΛΗ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 03/10/2008

Ο συγγραφέας Βίκτορ Σερζ (ψευδώνυμο του Βίκτορ Λβόβιτς Κίμπαλτσιτς, 1880-1947) είναι ο επαναστάτης δημιουργός, από τους πρώτους διανοούμενους που μίλησαν για τον σταλινισμό.

«Ενώ το θέμα του μυθιστορήματος είναι έντονα πολιτικό, την ίδια στιγμή είναι πολύ ποιητικός», λέει για τον Βίκτορ Σερζ η Τιτίκα Δημητρούλια

Γεννημένος στο Βέλγιο από εξόριστους Ρώσους γονείς, τα πρώτα χρόνια τάχθηκε στο πλευρό των αναρχικών στη Γαλλία και στην Ισπανία, επέστρεψε στη Ρωσία μετά την επανάσταση και συστρατεύθηκε με τους μπολσεβίκους. Συνδέθηκε με τον Τρότσκι, συνελήφθη και εστάλη σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Το μυθιστόρημά του «Υπόθεση Τουλάγεφ» («Scripta»), για τη μετάφραση του οποίου τιμήθηκε η Τιτίκα Δημητρούλια (βραβείο μετάφρασης γαλλόφωνης λογοτεχνίας), είναι μια εκτενής αναφορά στα πρόσωπα και στα γεγονότα του σοβιετικού καθεστώτος, από τις Δίκες της Μόσχας του '36 μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η 43χρονη βραβευμένη μεταφράστρια έχει σπουδάσει κλασική, νεοελληνική και γαλλική φιλολογία, μετάφραση και νέες τεχνολογίες. Εχει εκλεγεί επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο. Εχει μεταφράσει Μαριβό, Λουί Αραγκόν, Ελσα Τριολέ, Ζαν Πιερ Βερνάν, Εντγκάρ Μορέν, Βιριλιό.

«Πιστεύω ότι όλα τα έργα έχουν μεγάλες δυσκολίες, καθώς πρέπει να μεταφέρεις στα ελληνικά έναν ολόκληρο κόσμο, την ιδιόλεκτο και το ύφος του συγγραφέα. Πρέπει να πάρεις την απόφαση: ή θα κρατήσεις το πνεύμα του ξένου κειμένου και θα το αναδείξεις ή θα το αφομοιώσεις για να είναι οικείο στον αναγνώστη. Συνήθως είμαστε ανάμεσα στα δύο. Κάνουμε συμβιβασμούς προς τη μία και προς την άλλη πλευρά», περιγράφει τον τρόπο που αντιμετωπίζει το ξένο κείμενο.

Ο Βίκτορ Σερζ δεν είναι μόνο ο πολιτικός ακτιβιστής, είναι και ο διανοούμενος με την τεράστια παιδεία: «Ενώ το θέμα του μυθιστορήματός του είναι έντονα πολιτικό και μάλιστα με στοιχεία από την αργκό των πολιτικών συμφραζομένων εκείνης της εποχής (σταλινισμός, Δίκες της Μόσχας, Ισπανικός Εμφύλιος), την ίδια στιγμή είναι πολύ ποιητικός», κρίνει η μεταφράστρια το λογοτεχνικό αποτέλεσμα του «κακού παιδιού» της Επανάστασης.

«Είναι ένα κείμενο πολύ σκληρό και απαισιόδοξο», εκτιμά για την «Απληστία» της Ελφρίντε Γέλινεκ ο Γιώργος Δεπάστας

Ο άλλος τιμημένος (βραβείο μετάφρασης γερμανόφωνης λογοτεχνίας) είναι ο 63χρονος Γιώργος Δεπάστας για την «Απληστία» της νομπελίστας του 2004 Ελφρίντε Γέλινεκ («Εκκρεμές»). Από το '74 ώς το '91 σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, με ειδικότητα στην ιατροδικαστική. Αφότου επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα, ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη λογοτεχνική και τη θεατρική μετάφραση (Εσε, Κλάους Μαν, Σνίτσλερ, Γκέτε, Μούζιλ, Ανά Σέγκερς, Βέντεκιντ κ.ά.). Αναμετρήθηκε με τα πάμπολλα, σχεδόν ανυπέρβλητα, εμπόδια του πρωτότυπου της Γέλινεκ και περιγράφει πώς τα ξεπέρασε: «Η γλώσσα της έχει τρομερές δυσκολίες. Φτιάχνει δικές της λέξεις και χρησιμοποιεί λέξεις με την αρχική τους σημασία, όταν πρωτοδημιουργήθηκαν. Ακόμη, πρέπει ο αναγνώστης να δει τις εικόνες με τα δικά της μάτια, για να τις κατανοήσει, αλλιώς παραμένουν ακατανόητες. Πέρασα δύσκολα έναν χρόνο μ' αυτό το κείμενο, γιατί υπήρχαν σημεία που δεν μεταφράζονταν με τίποτα στα ελληνικά και έπρεπε να βρω αντιστοιχίες. Για να μην προδώσω το ύφος τής Γέλινεκ ούτε τον Ελληνα αναγνώστη, με βοήθησε τρομερά το γεγονός ότι οι απόψεις, οι ιδέες και οι σκέψεις της ταυτίζονταν με τις δικές μου».

Ο Γιώργος Δεπάστας δεν κρύβει ότι η «Απληστία» είναι «ένα κείμενο πολύ σκληρό και απαισιόδοξο, γιατί βλέπει τις καθημερινές απολαύσεις με την πιο μαύρη τους μορφή». Μάλιστα, παραδέχεται «ότι αυτό είναι ένα στοιχείο που τρομάζει τον αναγνώστη. Πολλοί που το διάβασαν μού είπαν ότι τους απώθησε και σωματικά. Είναι απόδειξη της τρομερής δύναμης που έχει ως γλώσσα και ως έκφραση». *

---

Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης 2008

Το Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης 2008 απονέμεται για δεύτερη χρονιά σε μεταφραστές στις πέντε βασικές ευρωπαϊκές γλώσσες: αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά και ιταλικά. Το θεσμοθετούν το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας και Επιστημών του Ανθρώπου (ΕΚΕΜΕΛ) και τα Βρετανικό Συμβούλιο, Γαλλικό Ινστιτούτο, Ινστιτούτο Γκέτε, Ινστιτούτο Θερβάντες και Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο.

Το βραβείο συνοδεύεται από 3.000 ευρώ και δικαίωμα διαμονής για ένα μήνα στο «Σπίτι της Λογοτεχνίας», στις Λεύκες της Πάρου. Η απονομή έγινε την περασμένη Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου, που είναι η Παγκόσμια Ημέρα Μετάφρασης.

Οι βραβευμένοι ανά κατηγορία είναι οι εξής:

* Αγγλόφωνη λογοτεχνία: Σεραφείμ Βελέντζας, «Αντικείμενα/Σπουδές υποδούλωσης» του Χάουαρντ Μπάρκερ (Υψιλον).

* Γαλλόφωνη λογοτεχνία: Τιτίκα Δημητρούλια, «Υπόθεση Τουλάγεφ» του Βίκτωρα Σερζ (Scripta).

* Γερμανόφωνη λογοτεχνία: Γιώργος Δεπάστας, «Απληστία» της Ελφρίντε Γέλινεκ (Εκκρεμές).

* Ισπανόφωνη λογοτεχνία: Νίκος Πρατσίνης (μεταφραστική επιμέλεια), «Ο Αλφανουί» του Ραφαέλ Σάντεθ Φερλόσο (Λαγουδέρα), με τις Στέλλα Δούκα, Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη, Δάειρα Ζιούβα, Ζίνα Κουφοπούλου, Βαρβάρα Κυριακοπούλου.

* Ιταλική λογοτεχνία: Παναγιώτης Σκόνδρας, «Καπούτ» του Κούρτσιο Μαλαπάρτε (Μεταίχμιο).

Βραβείο στη μετάφραση

Πέντε έπαθλα για ισάριθμα κλασικά ή σύγχρονα λογοτεχνικά έργα

Ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Μετάφρασης και στο κομψό αμφιθέατρο του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου φιλοξενήθηκαν τα Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης, που για δεύτερη χρονιά διοργανώνει το ΕΚΕΜΕΛ σε συνεργασία με τα πέντε μορφωτικά ινστιτούτα που δρουν στην Ελλάδα (British Council, Γαλλικό Ινστιτούτο, Ινστιτούτο Γκαίτε, Ινστιτούτο Θερβάντες και Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο).

Πέντε επιτροπές έκριναν μεταφράσεις έργων, κλασικών ή σύγχρονων, και επέλεξαν τις καλύτερες για το 2008. Ετσι:

– Το βραβείο λογοτεχνικής μετάφρασης από τα αγγλικά απονεμήθηκε, ομόφωνα, στον Σεραφείμ Βελέντζα για τη μετάφραση του βιβλίου του Howard Barker «13 Αντικείμενα/ Σπουδές υποδούλωσης» (Υψιλον).

– Το βραβείο λογοτεχνικής μετάφρασης από τα γαλλικά απονεμήθηκε, κατά πλειοψηφία (4-1), στην Τιτίκα Δημητρούλια για τη μετάφραση του βιβλίου του Βικτόρ Σερζ «Υπόθεση Τουλάγεφ» (Scripta).

– Το βραβείο λογοτεχνικής μετάφρασης από τα γερμανικά απέσπασε, ομόφωνα, ο Γιώργος Δεπάστας για τη μετάφραση του βιβλίου της Ελφρίντε Γιέλινεκ «Απληστία» (Εκκρεμές).

– Το βραβείο λογοτεχνικής μετάφρασης από τα ισπανικά απονεμήθηκε, ομόφωνα, στον Νίκο Πρατσίνη και τους συνεργάτες του, που μαζί μετάφρασαν το βιβλίο του Rafael Sanchez Ferlosio «Ο Αλφανουί» (Λαγουδέρα).

– Το βραβείο μετάφρασης από τα ιταλικά απονεμήθηκε, κατά πλειοψηφία (4-1), στον Παναγιώτη Σκόνδρα για τη μετάφραση του βιβλίου του Curzio Malaparte «Καπούτ» (Μεταίχμιο).

Στα «αζήτητα» το ελληνικό βιβλίο

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το περσινό εθνικό περίπτερο στην έκθεση της Φραγκφούρτης

Το ΥΠΠΟ διαθέτει «πρόχειρα» 6 εκατ. ευρώ για τα ...εγκαίνια (νέο Μουσείο Ακρόπολης), αλλά κάνει «οικονομία» στην προβολή του ελληνικού βιβλίου στο εξωτερικό.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εκδοτών Βιβλιοπωλών (ΠΟΕΒ), το κόστος των ελληνικών περιπτέρων στις διεθνείς εκθέσεις βιβλίου (Κύπρου, Λειψίας, Παρισιού, Μπολόνιας, Λονδίνου, Αγίας Πετρούπολης, Θεσσαλονίκης), στις οποίες συμμετείχε το πρώτο εξάμηνο του 2008, ανέρχεται στα 400.000 ευρώ. Η ΠΟΕΒ, σε χτεσινή συνέντευξη Τύπου, κατήγγειλε ότι δύο μέρες πριν την αναχώρηση για το Λονδίνο, της κοινοποιήθηκε ότι οι δαπάνες για τις εκθέσεις Λονδίνου και Αγίας Πετρούπολης δεν εγκρίνονται και ότι ο συνολικός προϋπολογισμός για τις εκθέσεις περικόπτεται κατά 70.000 ευρώ. Επιπροσθέτως, δεν εκταμιεύτηκαν ακόμη τα 18.300 ευρώ για την ελληνική συμμετοχή στη Διεθνή Εκθεση Τιράνων (Νοέμβρης 2007).

Σημειώνουμε ότι αυτά τα ποσά αφορούν στο εθνικό περίπτερο όπου προβάλλεται συνολικά η ελληνική εκδοτική παραγωγή και όχι στα ιδιωτικά περίπτερα εκδοτών (με δικά τους χρήματα). Επίσης, οι διοργανωτές των διεθνών εκθέσεων απαιτούν από την ΠΟΕΒ προκαταβολικά τα ποσά (τρεις μήνες πριν τις διοργανώσεις). Παρότι ο προϋπολογισμός για τη συμμετοχή σε διεθνείς εκθέσεις του τρέχοντος εξαμήνου (Φραγκφούρτη, Βελιγράδι, Κωνσταντινούπολη) κατατέθηκε εγκαίρως στο ΥΠΠΟ, δεν υπογράφτηκε ακόμη, αν και η Εκθεση της Φραγκφούρτης αρχίζει σε μια βδομάδα. «Δε γνωρίζουμε αν το ποσό που ζητήσαμε θα εγκριθεί ολόκληρο, ούτε πότε θα εκταμιευτεί. Υπογραμμίζουμε: Αν δεν εξοφλήσουμε τις βασικές υποχρεώσεις μας (κατασκευές, ενοίκια κλπ.) πριν από την έναρξη της έκθεσης, δε θα μας παραδοθεί το περίπτερο», τόνισε η ΠΟΕΒ.

Η πρώτη δυσκολία - από υπαιτιότητα του ΥΠΠΟ - αφορά στην έκθεση της Κωνσταντινούπολης, για την οποία η ΠΟΕΒ δεν μπόρεσε να προετοιμαστεί και έτσι θα περιοριστεί σε μια επίσκεψη εκπροσώπων της. [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Παρασκευή 3 Οχτώβρη 2008]

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

16/4/2008

-- Ελληνικό βιβλίο στο Λονδίνο

13/3/2008

-- Διεθνείς εκθέσεις βιβλίου

5/10/2007

-- Ελληνικό βιβλίο και διεθνείς εκθέσεις

21/3/2001

-- Οι εκδότες «εφορμούν» στο εξωτερικό

7/4/1999

-- Από τη Λειψία στην Μπολόνια

Οι Φίλιπ Ροθ και Χαρούκι Μουρακάμι «φλερτάρουν» με το βραβείο Νόμπελ

Ο Αμερικανός μυθιστοριογράφος, Φίλιπ Ροθ και ο Ιάπωνας συγγραφέας, Χαρούκι Μουρακάμι είναι οι δύο πιο πιθανοί για να λάβουν το βραβείο λογοτεχνίας Νόμπελ αυτό το χρόνο.

Το πρακτορείο στοιχημάτων, Λαντμπρόουκς, δίνει στον Ιταλό λόγιο και δημοσιογράφο, Κλάουντιο Μάγκρις, τρεις προς μία πιθανότητες, ενώ ακολουθούν ο ισραηλινός και Αμερικανός συγγραφέα, Άμος Οζ και Τζόις Κάρολ Οουτς, αντίστοιχα. Στο τέλος του καταλόγου του Λαντμπρόουκς βρίσκεται με πιθανότητες 150 προς μία ο Μπομπ Ντίλαν.

Ο Αμερικανός μυθιστοριογράφος, Μάικλ Τσάμπον στη λίστα του με τους συγγραφείς που θα ήθελε να κερδίσουν, αναφέρει καταρχάς την Ούρσουλα Κ. Λεγκίν, ενώ έπονται ο Μάικλ Οντάατγιε, ο Κόρμακ Μακ Κάρθι, ο Τζ. Μπάλαρντ και ο Φίλιπ Ροθ. Μάλιστα, ο ίδιος δήλωσε στο πρακτορείο Ρόιτερς ότι «κάθε χρόνο, ο Φίλιπ Ροθ θεωρείται πως θα κερδίσει το βραβείο».

Ο Μάικλ Τσάμπον κέρδισε το 2001 το βραβείο Πούλιτζερ για το μυθιστόρημά του «The Amazing Adventures of Kavalier & Clay», τόνισε ότι τα μεγάλα βραβεία προσφέρουν κάτι πίσω από τους επαίνους.

«Ένα έξοχο βραβείο δίνει μεγάλη λάμψη, συνήθως σε μία ανάξιά του σκοτεινή γωνία», υπογράμμισε. Ο κ. Τσάμπον είχε μία διαφορετική εμπειρία όταν έφερε σπίτι του το σπουδαίο αυτό βραβείο. «Την ημέρα που έμαθα ότι είχα κερδίσει το βραβείο Πούλιτζερ, πήρα το παιδί μου από το νηπιαγωγείο και του είπα: Ο μπαμπάς κέρδισε ένα βραβείο σήμερα. Και μου απάντησε όλο χαρά: Άνοιξέ το, άνοιξέ το!», σημείωσε ο ίδιος.

Εικασίες για τον νικητή του βραβείου Νόμπελ

Ο Σουηδός εκδότης, Σβαν Γουίλερ, ο οποίος έχει ασχοληθεί για δεκαετίες αναλύοντας τον τρόπο που σκέφτεται η επιτροπή των βραβείων Νόμπελ, υπογράμμισε ότι «μερικές από τις τελευταίες επιλογές ήταν αιφνιδιαστικές».

Ο νικητής του τελευταίου χρόνου, ο Βρετανός μυθιστοριογράφος, Ντόρις Λέσινγκ, ήταν μία μη αναμενόμενη επιλογή. «Οι εικασίες πριν την απονομή του βραβείου γίνονταν όλο και περισσότερες και αυτό γιατί η ακαδημία μας είχε εκπλήξει με τις επιλογές της», τόνισε ο εκδότης.

Ο ίδιος πιστεύει ότι ίσως ήρθε η ώρα για έναν ποιητή να κερδίσει, καθώς τα τελευταία έντεκα χρόνια το βραβείο κέρδιζε η πεζογραφία. Αυτό σημαίνει ότι ο Αυστραλός ποιητής, Λες Μουράι και ο Άραβας ποιητής, Αλί Άχμαντ Σαΐντ Εσμπέρ -γνωστός ως Άδωνης- έχουν αυξημένες πιθανότητες να κερδίσουν το πολυπόθητο βραβείο. Και οι δύο κατατάσσονται στις πρώτες θέσεις της λίστας του Λαντμπρόουκς.

Ο κ. Γουίλερ θεωρεί ότι ο Φίλιπ Ροθ δεν έχει πολλές πιθανότητες να κερδίσει. «Είναι ο μεγαλύτερος Αμερικανός πεζογράφος, όμως κατά την άποψή μου η ακαδημία δεν πιστεύει ότι είναι αρκετά «σημαντικός» «, επεσήμανε στο Ρόιτερς.

Τέλος, Ο Μάικλ Τσάμπον, ο οποίος έγινε γνωστός το 1988, σε ηλικία 25 ετών με το πρώτο του μυθιστόρημα «The Mysteries of Pittsburgh», παραδέχτηκε ότι είχε ονειρευτεί να κερδίσει ένα βραβείο Νόμπελ. Συγκεκριμένα, σημείωσε: «για να είμαι ειλικρινής, όταν ήμουν νέος διάβαζα τη λίστα με τα ονόματα αυτών που είχαν κερδίσει Νόμπελ στην Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια και ήλπιζα κάποια ημέρα να δω και το όνομά μου ανάμεσα σε αυτά».

www.kathimerini.grμε πληροφορίες από Reuters

Αλλο ένα «βλάσφημο» μυθιστόρημα

Ηλιας Μαγκλινης, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tετάρτη, 1 Oκτωβρίου 2008

Μετά τους «Σατανικούς στίχους» και τις δανέζικες γελοιογραφίες με τον Μωάμεθ, άλλο ένα επεισόδιο «μουσουλμανικής ευαισθησίας» ήρθε να προστεθεί. Αυτή τη φορά πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με τίτλο «Το διαμάντι της Μεδίνας» (The Jewel of Medina), γραμμένο από την Αμερικανίδα δημοσιογράφο Σέρι Τζόουνς (Sherry Jones). Το βιβλίο πραγματεύεται τη σχέση του Μωάμεθ με μία από τις γυναίκες του, την Αϊσά, η οποία ήταν ανήλικο κορίτσι όταν την παντρεύτηκε. Είναι μάλιστα γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, από τη σκοπιά της κοπέλας. Κάποιες σελίδες του βιβλίου αναφέρονται και στις σεξουαλικές επαφές του ζευγαριού. Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Αρχικά, το βιβλίο είχε αγοραστεί από την Ballantine Books, θυγατρική του μεγάλου αμερικανικού εκδοτικού οίκου Random House. Ομως, ένα από τα στελέχη του οίκου εξέφρασε στη The Wall Street Journal την ανησυχία του για τυχόν αντιδράσεις από μουσουλμάνους, ενώ, στην ίδια εφημερίδα, μια καθηγήτρια ιστορίας από το Οστιν του Τέξας, η Ντενίζ Μέλμπεργκ, δήλωσε ότι το βιβλίο είναι ένα «ανόητο σκουπίδι» κι ότι περιέχει σκηνές «μαλακού πορνό». Σα να μην έφτανε αυτό, η Μέλμπεργκ επικοινώνησε ηλεκτρονικά με γνωστούς της μουσουλμάνους, και αυτοί διέδωσαν με τη σειρά τους το νέο στη Μέση Ανατολή. Αποτέλεσμα; ο Random House απέσυρε την προσφορά του. Αλλά το βιβλίο βρήκε στέγη, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στην Αγγλία. Ανέλαβε να το εκδώσει ένας μικρός εκδοτικός οίκος, ο Gibson Square, ο οποίος ανήκει σε έναν κύριο ονόματι Martin Rynja. Ο τελευταίος, με το που έγινε γνωστό ότι θα εξέδιδε το «βλάσφημο» μυθιστόρημα, παραλίγο να δει το σπίτι του, λίγο έξω απ’ το Λονδίνο, και όπου στεγάζονται και τα γραφεία του εκδοτικού οίκου, να γίνεται παρανάλωμα του πυρός. Το περασμένο Σάββατο, άγνωστοι πέταξαν αυτοσχέδιο εμπρηστικό μηχανισμό μέσα από την ταχυδρομική θυρίδα. Η αστυνομία συνέλαβε τρεις υπόπτους, διενεργεί ανακρίσεις, κι έχει προειδοποιήσει τον Αγγλο εκδότη ότι θα πρέπει να προσέχει. Πάντως τα δικαιώματα του εν λόγω μυθιστορήματος έχουν αγοράσει άλλοι δεκαπέντε εκδοτικοί οίκοι ανά τον κόσμο, συν ένας αμερικανικός, ο Beaufort Books. Ο Martin Rynja δεν σκοπεύει να υποκύψει στις απειλές, πιστεύει βαθιά στην αξία του μυθιστορήματος και το βιβλίο της Τζόουνς θα κυκλοφορήσει κανονικά στη Μεγάλη Βρετανία, στις 30 Οκτωβρίου. Οταν η συγγραφέας ρωτήθηκε αν φοβάται να παραστεί στην παρουσίαση του βιβλίου στο Λονδίνο, δήλωσε: «Εφόσον δεν φοβάται ο εκδότης να το βγάλει, γιατί να φοβηθώ εγώ να ταξιδέψω;»